Ter ere van alle Inheemsen die gevallen zijn tijdens de kolonisatie van Suriname is een plakkaat onthuld in de Palmentuin. (Foto's: René Gompers)
Bier voor alle groepen om samen gelukkig en voorspoedig te zijn in dit land.
Het schilderij genaamd ‘strey’ is van de hand van August Bohé. Op de voorgrond een strijder, achter hem enkele volgelingen.
De beelden van de 'tof kijkende' inheemse strijders zijn eveneens donderdag onthuld in de Palmentuin.



“Di strey ben musu strey, den no ben frede”, prijkt het op het plakkaat dat donderdagavond is onthuld in de Palmentuin. Het stuk is “ter ere van alle Inheemse gevallenen tijdens de kolonisatie van Suriname en als eerbetoon aan de Inheemse strijders die zich hebben verzet tegen slavernij, uitbuiting, onderdrukking en overheersing door de koloniale machthebbers.” 

Het plakkaat, een schilderij en twee kopstukken van 'tof kijkende' Inheemse strijders, zijn onthuld door Henk Herrenberg, voorzitter van de Commissie Herdenking Jubileumjaren en minister Lillian Ferrier van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. Ferrier was er namens president Desi Bouterse. Herrenberg deelt mee dat Bouterse later op de dag aanwezig zal zijn in de Palmentuin waar traditioneel de Internationale Dag der Inheemsen wordt gevierd. 

Kunstenaar August Bohé heeft meegewerkt aan het stuk. De kopstukken, die hij beschilderd heeft, stellen strijders voor die de plek bewaken, deelt hij mee. Het schilderij genaamd ‘strey’ is van zijn hand: op de voorgrond een strijder, achter hem enkele volgelingen. Dit stelt de ‘strey’ van de Inheemsen voor van toen en het heden. Achter de strijders zijn er verschillende opkomende vormen. Dat stelt de andere bevolkingsgroepen voor die later zijn opgedaagd. De zon stelt eeuwige kracht voor. 

Gekozen is voor Palmentuin omdat het van grote historische en culturele betekenis is voor de Inheemsen. Hier stond een dorp genaamd Paramuru, een centrale plek voor verschillende stammen. Voor de nazaten is het ook nog steeds een heilige plek. Er is uiteraard eerst gebeden tot Tamusi en zijn er plengoffers gebracht aan moeder Aarde. Water om schoon te maken, om de samenleving te laten beseffen goed om te gaan met de natuur. Kasiri voor de versterking en verbondenheid van de Inheemsen. Een rode ‘soft’ van Fernandes dat de ‘Paranager’ (westerlingen) voorstelt: er is gebeden voor vrede, voor de gevallen tijdens het kolonialisme. En bier voor iedereen, alle groepen om samen ‘tawapore’ (gelukkig en voorspoedig) te zijn in dit land. 

Verschillende sprekers merken op dat de Inheemsen hard hebben gestreden om te overleven. Ze strijden nog steeds om uit de achterstelling te komen. Actueel is de strijd om de grondenrechten wordt er aangehaald. Minister Ferrier merkt op dat de Surinaamse Inheemsen een bijzondere groep zijn. “Als we kijken naar het wapen dan hebben de Inheemsen vanaf het begin van onze republiek een speciale plek gehad. Zij zijn de originele bewoners. Ze hebben getoond veerkrachtig te zijn, om sterk te staan ondanks de omstandigheden.”  

René Gompers