Fernald: Geen aantrekkelijk beroep 

 Er zijn tijden geweest waarin met ontzag opgekeken werd naar de leerkracht. Hij had een hoge status en hij werd met veel respect bejegent. De leerkracht was meester in zijn vak; een persoonlijkheid waar menigeen zich mee identificeerde. En dat gold ook voor de vrouwelijke leerkracht. Dat zijn lang vervlogen tijden. Wat is de huidige situatie?

Voor veel jonge mensen is het beroep van leerkracht geen aantrekkelijke optie. Het perspectief om je hele leven voor de klas te staan, bekoort de meeste studenten niet. Er is geen rush naar de pedagogische instituten. Kennelijk is er niet genoeg animo voor een loopbaan in het onderwijs vanwege het karige loon, de psychische belasting en de relatief lage status. Het beroep van leerkracht is mooi maar de inspanningen zijn groot en veel onderwijsgevenden moeten na een intensieve dagtaak een studie volgen op het Instituut voor Opleiding van Leraren (IOL). Dat doen zij niet alleen om de bekwaamheid te verhogen maar een hogere onderwijsgraad verschaft een hogere bezoldiging. 

Het onderwijs in Suriname wordt gekenmerkt door een laag rendement (stagnatie in de doorstroom) en de kwaliteit laat te wensen over. Het onderwijs is aan het afglijden en een reddingsplan moet ons behoeden voor een verdere afgang. De vraag is of het Ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MinOWC) een pasklaar antwoord heeft. 

 

De problematiek is complex en er is geen wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de werkelijke oorzaken van de lage schoolprestaties. Het is daarom niet correct om de bedroevende schoolresultaten slechts in de schoenen van leerkrachten te schuiven. Een zondebok is gemakkelijk gevonden maar met verwijten doen wij de onderwijsgevenden onrecht aan. Toegegeven, er zullen heus wel ongemotiveerde en zelfs onbekwame leerkrachten zijn, maar die zijn niet representatief voor de gehele beroepsgroep.  Er zijn ook leerkrachten die met overgave zich kwijten van hun taak en zich liefdevol ontfermen over leerlingen. Het is werkelijk bewonderenswaardig dat zij, zonder al te veel middelen en onder moeilijke omstandigheden, aanvaardbare resultaten weten te boeken. Leerkrachten die fier opgericht staan in overvolle klassen (in kansarme wijken) en die onderwijs geven aan kinderen met diverse karakters en van verschillende ontwikkelingsniveaus. Leerkrachten die boven het traditionele lesgeven uitsteken en de les steeds boeiend kunnen houden. Chapeau voor deze onderwijsgevenden die als rolmodel fungeren en een blijvende indruk maken op onze kroost.

Er is veel goeds te zeggen over de scholen die al jaren excellente resultaten boeken. Scholen die degelijkheid uitstralen en die leerlingen stimuleren om zich correct te gedragen en om optimaal te presteren. De opdracht is om na te gaan wat de succesformule is van de excellente scholen. Wat zijn de karakteristieken van goede scholen. Wat doen deze scholen anders dan de overige scholen. Indien dit in kaart gebracht is dan kan MinOWC besluiten een pilotproject uit te voeren onder 15 minder presterende glo-scholen en 8 voj scholen. Als na 2 jaren de minder presterende scholen significant betere prestaties boeken, dan kan dit pragmatisch model landelijk worden doorgevoerd.