Een kleine groep mensen heeft gehoor gegeven aan de oproep van The Next Generation om te protesteren bij het oude Vlaggenplein. (Foto's: René Gompers)
Griffier Ruth de Windt ontvangt moties voor de 51 Assembleeleden. Het vertrouwen in drie ministers is opgezegd.
De vele beloften die gedaan zijn, worden getoond.
Xaviera Jessurun van The Next Generation zegt dat de organisatie zich gaat beraden.

“Waar blijft men?!” roept activist Radjoe Bhikharie. “Waar blijft het maatschappelijke middenveld, de vakbeweging? Waar zijn de politieke partijen, de kerkelijke organisaties, de vrouwen- en jongeren organisaties? Dit land heeft zoveel organisaties, maar wanneer er geprotesteerd moet worden, staan we hier alleen. A no kan toch!” Een kleine groep mensen heeft donderdag op het oude Vlaggenplein laten merken dat ze het beleid van de regering onder leiding van president Desi Bouterse, zat is.

De protestbijeenkomst gehouden door The Next Generation, had als thema A Sari (het is genoeg). Het was de bedoeling dat massaal aan de regering een signaal van ontevredenheid gegeven zou worden. "Misschien hebben de Surinamers nog niet genoeg van het wanbeleid en zijn ze er tevreden mee, of de tijd is nog niet rijp," merkt Xaviera Jessurun van The Next Generation op.

De beweging is enkele maanden geleden begonnen met actievoeren 'om het volk te beroeren' wat moest leiden tot vervroegde verkiezingen. De organisatie had zichzelf een deadline gesteld die donderdag is verlopen. Het doel is niet gehaald. “Onze deadline is verstreken, we zijn wel zo oprecht en eerlijk om te zeggen dat we iets hebben geprobeerd en het is gewoon niet gelukt,” deelt Jessurun mee.
“We gaan ons hergroeperen, beraden, kijken wat we nu wel kunnen doen,” geeft Jessurun aan. “We hopen dat de samenleving gaat begrijpen dat men moet opkomen. Het wordt elke dag slechter. De mensen die hier staan, zijn al stappen verder. Ze beseffen dat ze moeten opkomen. Maar een groter aantal is nodig om daadwerkelijk iets te laten gebeuren. Dat groter aantal dat als pressiemiddel kan dienen, blijft uit.”

De activisten spreken zich uit tegen de situatie in het land. Sommigen met papieren bordjes en anderen via de microfoon. Landgenoten wordt op het hart gedrukt om fysiek de acties bij te wonen en om “niet te blijven ondersteunen op afstand, om niet in hun hangmatten te blijven liggen (middagdutje) en om niet op Facebook met fake accounts te blijven klagen.”

Jessurun merkt op dat in 2020 de huidige regering hoogstwaarschijnlijk terugkomt. “Persoonlijk denk ik dat als men zo blijft zitten en alles maar over zich heen laat komen, deze regering sowieso terugkomt. Als men zo braaf en koest blijft, is het naïef om te denken dat deze regering in 2020 niet terugkomt.” Het is tijd dat men wakker wordt, vindt Jessurun. “De tekenen zijn er. Mensen die een staatsgreep hebben gepleegd, zijn niet in staat een land behoorlijk te besturen. Als we dat nu nog niet kunnen inzien, is het met ons gedaan. 2020 is geen garantie dat er een nieuwe regering komt. De oppositie moet ons daarvan nog zwaar overtuigen.”

De politie en de Mobiele Eenheid zijn goed vertegenwoordigd. Twee grote bussen staan niet ver van het oude Vlaggenplein geparkeerd. Ook de Bikers zijn paraat. De actievoerenden hebben drie moties ingediend bij De Nationale Assemblee. Daarin wordt het vertrouwen opgezegd in ministers Gillmore Hoefdraad van Financiën, Yldiz Pollack-Beighle van Buitenlandse Zaken en de minister belast met de BAZO, SZF en andere verzekeringen in de gezondheidszorg. Aan griffier Ruth de Windt is een envelop met 51 kopieën van de petities overhandigd. Die zijn bestemd voor alle Assembleeleden. Hen is verzocht de motie te adopteren.

René Gompers