Na de invoering van verkeersrechters werkt het ministerie van Justitie en Politie nu ook aan de invoering van milieurechters. Zij moeten er vooral voor zorgen dat de milieuwetgeving wordt nageleefd. “Want er is wel wetgeving om ons milieu schoon te houden”, zegt Justitieminister Chan Santhoki aan het bestuur van de milieuorganisatie stichting Samarja. Een van de belangrijkste artikelen in het wetboek van strafrecht is artikel 39a. Daar wordt vervuiling en het dumpen van vuil gekenmerkt als een strafrechtelijke overtreding.

Milieuvervuilers die deze overtreding begaan riskeren een boete van SRD 500 of een gevangenisstraf van twee maanden. Op veel plaatsen in het land wordt vuil gedumpt. Als controle zou worden toegepast zou “de staat miljoenen verdienen of de helft van onze bevolking zou in de gevangenis terecht komen”, zegt Glenn Ramdjan, projectcoördinator van stichting Samarja. De afhandeling van rechtszaken zal, net als bij de verkeersovertredingen, versneld gebeuren. Wanneer de milieurechter ingesteld wordt, is nu nog onduidelijk. Milieu is volgens Ramdjan niet echt een prioriteit. “Daar moet nu wel invulling aan worden gegeven en dat kan in de vorm van milieupolitie.”

Samarja sprak met ook de directeur Roy May van de belastingen over een eventuele heffing op plastic flessen, die overal in het milieu rondslingeren. Volgens May kan deze heffing alleen worden doorgevoerd via een wet, die nu nog ontbreekt. Uit cijfers van de milieuorganisatie blijkt dat jaarlijks 150 miljoen petflessen en nog eens miljoenen andere plastic verpakkingsmateriaal in Suriname wordt gemaakt en geïmporteerd. “De heffing hoeft geen bedreiging te zijn voor het bedrijfsleven”, zegt Ramdjan. “We hebben zitten uitrekenen dat het gaat om slechts een bedrag van 3 cent per plastic fles en dat wordt ook gewoon doorberekend naar de consument. Dit bedrag mag de gemeenschap wel over hebben voor een schoon Suriname” , zegt Ramdjan.