Henck Alphonsus Eugène Arron (25 april 1936) zou vandaag 74 zijn geworden. Onder leiding van Arron werd Suriname op 25 november 1975 onafhankelijk. Hij was minister-president toen op 25 februari 1980 door een coup van de militairen naar huis werd gestuurd. Arron was werd in 1963 Statenlid en een jaar daarop voorzitter van de Nationale Partij Suriname. Hij zat het langst aan als voorzitter van de NPS, namelijk 23 jaar (van 30 september 1970 tot 25 april 1993)

In februari 1974 kondigde Arron aan dat Suriname ‘ultimo 1975’ onafhankelijk moest worden. Oppositieleider Jagernath Lachmon, voorzitter van de Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP) was hier fel tegen, maar Arron zette door. Op 25 november 1975 werd Suriname onafhankelijk, en werd Arron de eerste premier van de Republiek Suriname en tevens minister van Buitenlandse Zaken. Na de staatsgreep in 1980 werd Arron gevangengezet en later kreeg hij huisarrest.

Arron en Lachmon besloten samen te werken en in 1987 werd het Front voor Democratie en Ontwikkeling opgericht door de NPS, VHP en KTPI. Het Front kreeg 40 van de 51 zetels. Ramsewak Shankar (VHP) werd toen president en Arron vice-president. In 1990 stuurde Desi Bouterse deze regering naar huis. Arron werd voor de tweede keer via een militaire coup afgezet. Beide keren speelde Bouterse de hoofdrol.

Arron bracht in december 2000 op uitnodiging van het Koninklijk Instituut voor de Tropen een bezoek aan Nederland, samen met Jagernath Lachmon. Hij overleed op 4 december in Nederland aan een hartstilstand. Hij werd 64 jaar oud. Zijn plotselinge dood kwam als grote schok aan. Op 25 april 2003 werd de Gravenstraat in Paramaribo omgedoopt tot Henck Arronstraat. Op 26 april 2006 werd er een standbeeld, gebeeldhouwd door Erwin de Vries, van Henck Arron opgericht in de Palmentuin recht tegenover het Kabinet van de President.