“Wat gebeurt er? Oorlog in the Caribbean.”
“Dit is geen Carifesta, maar Bloodyfesta: de Amerikaanse marine blaast een snelle, waarschijnlijke drugsboot in volle zee op: elf doden.”
“Op het moment dat militairen burgers opblazen, is er iets niet pluis.”
“Hij voert een oorlog tegen de drugsbaronnen, zo heet dat.”
“Maar daarvoor breng je toch niet een halve oorlogsvloot met vliegdekschip, duizenden militairen en tientallen F-zoveel straaljagers in stelling? Hij is achter groter wild aan.”
“Dat is Maduro van Venezuela die die rijke aardoliebronnen voor de kust van Essequibo claimt.”
“Maar die Maduro is slechts een puppet on a string. De ware grote boys zitten achter de schermen: legertoppers en maffiabonzen.”
“Is dat anders in Washington? En die daar in dat ‘Weti Hoso’ willen liever in Caracas een regiem dat hun oliebelangen alhier niet zo openlijk bedreigt, ja toch?”
“Natuurlijk! Daarom hebben die  ‘goede’ bazen in dat ‘Weti Oso’ de prijs op Maduro’s hoofd intussen verhoogd naar 50 miljoen US dollars.”
“Voor zo een bedrag vind je wel wat topofficieren die een coup tegen die voormalige buschauffeur willen wagen.”
“Dus u denkt niet dat Amerika Venezuela zal binnenvallen."
“Ach nee, kom nou, je gaat toch het ‘dure leven’ van vele Amerikaanse militairen niet riskeren bij zo een aanval? Venezuela heeft een aardig groot leger, een redelijk uitgebreide marine en een niet onaanzienlijke luchtmacht.”
“Dat wel nodig aan vernieuwing toe is, maar ze zijn in ieder geval niet ongewapend.”
“Inderdaad, onlangs vlogen twee Venezolaanse straaljagers van Russische makelij aardig dichtbij langs een Amerikaans marineschip.”
“Maar die Maduro slaat harde taal uit tegen Trump: nazi, duivel, en dat soort dingen.”
“Heeft hij helemaal ongelijk? Hoewel hij niet veel beter is. zie maar hoeveel miljoen mensen het eens zo welvarend Venezuela hebben moeten ontvluchten.”
“Maar al die stoere taal die hij voor eigen parochie uitbraakt…”
“Luister jongere vriend: hoe meer een schip in de mist zijn koers kwijtraakt, hoe harder de kapitein op zijn misthoorn blaast.”
“Die Amerikanen willen echt niet dat de Venezolaanse olie in handen van de Russen en Chinezen komt.”
“Maar de wereld wil toch af van fossiele brandstoffen? Het verstoken daarvan veroorzaakt opwarming van de atmosfeer van de aarde.” 
“Klopt helemaal; zie hoe de gletsjers wereldwijd smelten, net als het ijs op de Zuidpool.”
“Maar dat overstappen op elektrische auto’s is in feite een belazerij, want de elektrische energie waarmee deze vehikels moeten worden opgeladen, wordt nog steeds voor het grootste deel opgewekt door dieselcentrales.”
“En de peperdure grondstoffen voor de autobatterijen veroorzaken enorm veel stikstofuitstoot bij het mijnen, het transport en de verwerking daarvan.”
“Maar Nederland en nog een paar Europese landen doen hun best om de uitstoot van stikstof en andere broeikasgassen te verminderen.”
“Ja, mooi en waar, maar met onder andere als gevolg dat hun hele woningbouw intussen tientallen jaren achterloopt.”
“Te begrijpen dat het vele woningzoekenden dan een doorn in het oog is, dat hun overheid alsmaar asielzoekers binnenlaat en die vaak de voorkeur geeft bij de toewijzing van woningen.”
“Al te goed is buurmans gek, zei m’n moeder vaak. Je moet niet te aardig, te sociaal voelend voor mensen zijn, anders gaat men daar misbruik van maken.”
“Maar hoe ver zijn we in eigen land intussen met het uitvoeren van het nieuwe kenki-a-systeem beleid?”
“Tja, veel verder dan ‘puru den Chan-suma en poti unu egi suma' zijn we voorlopig nog niet gekomen.”
“Ik vind dat je moet laten wie goed werk deed, zoals die mevrouw de districtscommissaris van Nickerie. Die vervanger straalt niet veel daadkracht uit, maar ik kan me vergissen.”
“Als de heksenjacht op toppers die op Chan lijken, het nieuwe beleid is, neem me niet kwalijk, maar dan begin ik Chan nu al een beetje te missen, met alle leugenachtigheid, friends and family en corruptelingen om hem heen op de koop toe.”
“Is het kenki-a-systeembeleid dan het veranderen van de namen van ministeries, alsof daarmee het beleid aldaar zal veranderen? En natuurlijk draaien wij, de belastingbetalers, op voor de kosten van deze grappenmakerij.”
“Doet me denken aan het fenomenale boek van George Orwell, getiteld Animal Farm. De dieren nemen de boerderij over. Hun slogan daarbij is: lopen op twee benen is niet goed, weg daarmee. Lopen op vier poten is goed.”
“Klopt en de varkens waren de voorhoede van deze machtsovername.”
“Maar als ze achter gesloten deuren, met de gordijnen dicht feest vieren, piept een van de dieren naar binnen en wat ziet hij?”
“De varkens dansen op twee poten, net als de boer die ze hebben weggejaagd. En ze gaan nog erger tekeer dan de boer.”
“Maar dit kunt u toch niet zeggen van onze nieuwe regering, pas na anderhalve maand?”
“Inderdaad, jongere vriend in ons midden, maar zie jij dan duidelijke andere tekenen? Het lijkt alweer te worden: hetzelfde toneelstuk, alleen met andere spelers.”
“Dit hoorde ik mijn ouders en buren al in de jaren zestig zeggen als er een nieuwe regering was aangetreden.”
“En ook toen was het beleid: regel den man fu mi en puru den man fu den trawan. Een ander beleid lijken onze politici niet te kennen.”
“En ook dit volk bij elke verkiezing weer opzwepen met die achterlijke etnische sentimenten; wat een schitterende verdeel en heers-politiek, waar de meerderheid van de kiezers steeds weer in trapt.”
“Blakaboebah, cooliebabah, Sneisy, Yampo, Iengie-lobarie, maar waar blijft Sranan e kari fu seti-a-kondre?”
“Ik blijf het steeds zeggen: de regeerders doen alsof ze doen, maar in feite doen ze niets anders dan hun cluppie regelen.”
“En hoe gaan we die kokosnootboom die we zijn, veranderen in die buitenlandse perenboom die we zo graag willen worden?”
“De eerste stap is om te accepteren dat we die kokosnootboom zullen blijven. Niet dromen over allerlei onmogelijk uit te voeren mooie dingen.”
“En ten tweede?”
“Dat we ons ontwikkelingsmodel gaan baseren op het feit dat we die kokosnootboom zullen blijven. Leer leven met die boom en z’n mogelijkheden; kijk daar niet op neer.” 
“Maar gaan we dan vooruit komen?”
“Zijn we de afgelopen 50 jaar vooruit gekomen met het steeds experimenteren met die andere boom die we willen zijn? We zijn toch gigantisch achteruit gegaan.”
“Terwijl slimmeriken die ons deze ‘mooie-boom-dromerij’ hadden beloofd, ons al gauw daarin teleurstelden, en zichzelf wel degelijk gigantisch verrijkten, samen met hun maties en famiri, ten koste van onze natuurlijke rijkdommen.”
“En hoe veranderen wij dit? Door een coup?”
“Alsjeblieft niet. We weten waartoe dat allemaal heeft geleid. Nee, wij gaan het bij de volgende verkiezingen moeten doen. Ik moet nu weg. De volgende keer meer daarover. Proost.”
“Proost.”

Rappa