“Broeders, een goed opgezette politieke show was dat te Reeberg.”
“Ja, grote opluchting bij de schuinsmarcheerders en corruptelingen onder andere uit de vorige regering, nu zittend in de huidige coalitie.”
“Groot onrecht aan hardwerkende burgers werd groots ongedaan gemaakt.”
“Dankzij groot misbaar van de gedupeerden via de media greep de president ferm in.”
“En die vorige minister, die nu DNA-lid is, wordt als cowalisie-genoot beschermd, anders fluit ze van wie de opdracht kwam om de ene rechtvaardige beschikking in te trekken en de andere onrechtvaardige te tekenen.”
“Lieve vrouwe ex-minister, gij hebt getekend, gij gaat de geschiedenis in als corrupteling, al wordt ge nog zo beschermd door uwe politieke bazen. Als het moet, laten ze u zo vallen.”
“En ge hebt uwe familienaam Vors bevlekt, in voor-  en nageslacht. Gij zijt verdoemd.”
“Ach, leuk toneelstuk-gebabbel, maar met weinig effect.”
“Ja, maar er zijn nog meer zaken waar soortgelijk onrecht mensen is aangedaan; die zaken gaan nu waarschijnlijk naar buiten komen.”
“Hopelijk zal de nieuwe Grondminister dan niet wachten op opdrachten van de president om op te treden, hoe heet hij?”
“What’s in the name, Sakespeare said.”
“Nou, er zal een lot in the name zijn als je, net als die vorige, in opdracht gaat tekenen en uiteindelijk Santokromodieboma gaat heten.”
“En dat ding van gronden aan allerlei djoteh-stichtingen geven, gaat maar door, sinds onze Somodielandrover dat overdadig toepaste. Weet je nog van die Stichting Dik-in, alias Pik-in, die buurtpleinen en schoolsportvelden inpikte, ondanks felle protesten van burgers en leerkrachten?”
“En die stichting sluisde die terreinen door aan een of ander particulier die er een mall of zoiets opzette.”
“Maar meester, hoe kan dat? Kan de Staat daar niets tegen doen?”  
“Nee, beste jongere drinkebroeder in ons midden, omdat het een Stichting betrof en omdat de politieke wil daartoe toen ontbrak.”
“Hoe kan een stichting dan zo iets doen?”
“Simpel. Ik richt een stichting op, laat de statuten snel opmaken, bedenk snel een flutnaam voor die stichting, en trommel een bestuur samen, bestaande uit family en zorg ervoor dat die stichting snel wordt ingeschreven in het Stichtingenregister van de overheid.”
“Natuurlijk versneld dankzij de nodige ‘lekkers’, zoals dat mierzoete rose snoepgoed van vroeger: leki tongo, oftewel ‘liktongo.”
“En dan?”
“Dan vraagt die djoteh-stichting een stuk grond aan dat net niet op tijd is overgeschreven van de overleden titelhouder op een erfgenaam. Die grond komt dan terug in de boezem van de staat en voordat de erfgenamen het doorhebben, wordt het aan die Stichting Pik-In toegewezen.”
“Maar hoe wist die fromu stichting dat dat stuk land net eventjes vrijgekomen was?”
“Inside info, jonge vriend; een dikke, stevige en lekkere ‘liktongo’ doet wonderen als je bepaalde info wil.”
“Ook het opmaken van een kaart ten GLIS-kantore?”
“Natuurlijk en zeker daar doet ‘liktongo’ deuren opengaan. Begrijp je nu dat bepaalde politieke figuren zo opgelucht waren dat de zaak van Reeberg zo snel is opgelost, voordat het een rechtszaak zou worden, waarbij die hele corrupte Grondbende boven water zou kunnen komen?”
“Maar hoe kan zo een nep-stichting de aan haar toegewezen grond verkopen aan bijvoorbeeld een ondernemer die daar een mall of een casino in een woonbuurt wil opzetten? Dat moet toch via de notaris en de overheid gaan?”
“Echt niet! Alvast belegt het bestuur van die stichting een vergadering, waarbij de meerderheid van het bestuur besluit af te treden.” 
“Oh, dus die stichting wordt opgeheven.”
“Nee mang. Er worden tijdens die vergadering gewoon nieuwe bestuursleden toegelaten, het bestuur is weer voltallig en hiervan worden netjes notulen gemaakt en door het oude en het nieuwe bestuur ondertekend.”
“En de grond dan, die aan die stichting was toegewezen?”
“Die blijft natuurlijk op naam van de stichting. Alleen is dat nieuwe stichtingsbestuur nu de eigenaar van die grond geworden.”
“Wat!!! Al zou dat nieuwe bestuur uit buitenlanders bestaan?”
“Al zou dat. En zo komen grote delen van ons domeinland via zulke ‘stichtingen’ in handen van buitenlanders en de staat ontvangt geen cent bij deze overdracht, want die gaat binnendoor en niet via een notaris die kosten voor de staat int.”
“Maar krijgt dat nieuwe bestuur zo voor gratis de grond van dat oude bestuur?”
“Natuurlijk niet. De voorzitter van dat nieuwe bestuur heeft eerst een fiks bedrag, veelal in valuta, aan de oude voorzitter doen toekomen. Zo ‘koopt’ dat nieuwe bestuur van die stichting die grond zonder enige rompslomp en overheidsbemoeienis.” 
“Mijn goede genade, maar zo loopt de staat elk jaar toch voor honderden miljoenen SRD mis? Kan er geen wet goedgekeurd worden waarin staat dat er geen grond mag worden toegewezen aan stichtingen?”
“Natuurlijk kan dat en moet dat zo snel als mogelijk gebeuren, maar wie moeten dat doen?”
“Leden van De Nationale Assemblee, want alleen die mogen ingediende ontwerp-wetten bespreken, eventueel aanpassen en dan goedkeuren of afwijzen. Daarom heten zij de ‘wetgevende macht.”
“Ja, dat weet ik, maar ik denk niet dat de meerderheid van hen dat gaat doen, want die lopen aan de leiband van hun partijtoppers.”
“En aanname van zo een wet betekent dat bepaalde sponsoren van politieke partijen hun grote inkomsten kwijt zijn.”
“Maar zal de huidige president dit gezwel te lijf kunnen gaan?”
“Ik hoop het van harte, want net wat Nita van Sterrennieuws schrijft in haar jongste column: ‘Genoeg is genoeg.”
“En wij maar dromen over oil and gas en dat die witte man en ons niet maar 20 miljoen euro voor ons slavernij verleden zal geven, maar Triljoenen.”
“En op 23 augustus herdacht men internationaal de afschaffing van de mensonterende transatlantische slavenhandel in 1808 door Engeland.”
“Maar meester, zeer terecht die afschaffing, en heel goed dat we dat herdenken, maar wat doen we aan de hedendaagse slavenhandel? Van vrouwen, meisjes en jonge mannen?”
“Ehm… eh, dat is geen slavenhandel, maar mensenhandel.”
“Was de slavenhandel dan ook geen mensenhandel?”
“Ja, maar niet van slaven. De slavernij is in de 19e eeuw afgeschaft.”
“Dat is zo, maar moeten we onze energie ook niet richten op de bestrijding van  de hedendaagse slavernij en mensenhandel, waar ook nog steeds veel ‘zwarten’ maar ook veel ‘bruinen’ en ‘gelen’ en zelf ook blanken, dus veel mensen, onder gebukt gaan?”
“En waar bepaalde figuren in ons switi Sranan ook aan meedoen, politiek gedekt vanwege hun ‘donaties?”
“Terecht herdenken we het slavernij-verleden, maar wat doen we aan soortgelijke onmenselijke praktijken in het heden en nog erbij in ons land?” 
“Ja, daar sta ik ook achter; weg met slavernij en mensenhandel van een IEDER , toen en NU vooral.” 
“Yes, een dubbele toast daarop. Proost!”
 
Rappa