“Broeders, bij de viering van de Internationale dag der Inheemsen heeft IKSur van de regering Simons geëist dat zij het zogenoemde Kalina en Lokono vonnis terstond uitvoert.”
“Sang! Geen malligheid. Dus: regering, voer dat vonnis onmiddellijk uit, anders….”
“Even, even, broeders, waar staat IKSur voor?”
“Dat is de afkorting voor Inheems Kollektief Suriname.”
“Ow! Misschien ligt het aan mij, maar ik hoor voor het eerst van IKSur.”
“Ja, het is samenbundeling van Inheemse organisaties. Ze hebben op 9 augustus een brief naar de media gestuurd.”
“Aan wie is die brief gericht? Aan de president of vicepresident of een minister?”
“Nee, aan niemand specifiek. Het leek me meer een open brief.”
“En door welke organisaties die dat IKSur vormen, is deze brief ondertekend?”
“Die staan niet genoemd, ook niet de namen van de voortrekkers van IKSur.”
“Tja, om eerlijk te zeggen: wat voor waarde moeten we dan hechten aan zo een brief?”
“Maar wat erin staat is wel keihard waar. Achtereenvolgende regeringen van ons land hebben sinds 2015 geweigerd dit vonnis van het Inter Amerikaanse Hof voor de Rechten van de Mens uit te voeren.”
“En konden onze regeringen dit ongestraft doen?”
“Zo te zien wel." 
"Maar waartoe werd ons land zoal veroordeeld?”
“Lees dat maar op Sterrennieuws, maar het belangrijkste is het erkennen van de Collectieve Grondenrechten van de Inheemse volkeren.”
“Ja, dit speelt al inderdaad al die jaren en eerlijk gezegd ziet het er niet naar uit dat deze Grondenrechten binnen korte tijd bij wet goedgekeurd zullen worden.”
“Ik kan me dat voorstellen, want onze Inheemse broeders eisen in feite de autoriteit over zowat ons halve binnenland en dat zij mede mogen bepalen wie er daar concessies krijgen.”
“In feite is die eerste eis in feite de erkenning van een staat binnen een staat, en dat gaat gewoon niet kunnen. Maar dat tweede vind ik wel een goede zaak, want er worden a la dol vanuit de stad allerlei concessies in het binnenland uitgegeven, vaak dwars door woongebieden aldaar, zonder medeweten van de lokale bevolking.”
“Vandaar dat president Simons bij de viering van de Inheemse Dag heeft  
beloofd dat er een wet zal komen die de uitgifte van concessies in het woongebied van Inheemsen verbiedt.”
“Heel goed en in duidelijke taal.”
“Maar dan moet eerst goed gedefinieerd worden wat onder die woongebieden wordt verstaan, want straks verklaren ze het hele binnenland tot hun woongebied.”
“Ik denk 'woongebied' de plaats is waar ze wonen, dus duurzaam gevestigd zijn, dus niet dat ze een paar jaren ergens wat kampjes hebben. dan breken ze op, misschien op een paar senioren na, en dan gaan ze elders wonen.”
“Dan vervallen hun gemeenschapsrechten op die ‘oude’ grond.”
“En nog iets: als hun vaste woongebieden, dus hun dorpen, zijn afgebakend, dan krijgen ze een grondbeschikking in grondhuur of in eigendom?”
“Mi no sabi. Ze eisen ‘grondenrechten’, punt uit! Want ze zijn afstammelingen van de oorspronkelijke bewoners, punt uit!”
“En als ze zo een collectieve beschikking van de overheid, gran lanti, krijgen op hun woongebied en eventueel een strook gemeenschapsbos daar omheen, op wiens naam zal zo een grondbeschikking komen te staan?”
“Tja... misschien op naam van het dorpshoofd, de kapitein, of op naam van de dorpsleiding? En als een ander dorpshoofd komt of leden van de dorpsleiding trekken weg, wat dan?”
“Maar in het verleden zijn er al voorbeelden geweest dat het dorpshoofd dat gemeenschapsbos, vaak honderden hectaren groot, tegen een 'lekkers' aan een of andere onduidelijke stichting of ngo of ondernemer had verpatst, terwijl de inwoners niets kregen en hun gemeenschapsbos op de koop toe kwijt waren.”   
“En vaak worden de Inheemsen opgejut door mensen en organisaties uit het buitenland die hun slag willen slaan als de dorpsgemeenschappen autoriteit over ons binnenland mochten verkrijgen.”
“Dus dat grondenrechten-ding gaat zo blijven sudderen en niet echt opgelost worden?”
“Zo te zien. De overheid gaat zijn recht om concessies te verlenen niet aan een andere entiteit kunnen afstaan; dat recht hebben tribale volken nergens ter wereld, kom nou!”
“En waarom zeggen de politici dat niet duidelijk aan de Inheemse bevolking?”
“Dan gaan die mensen doorkrijgen dat ze al die tijd goed voor de gek gehouden zijn.”
“Dus dan doet men vanuit de politiek alsof men iets doet, maar intussen doet men gewoon niets.” 
“Maar toch vind ik het een goede zaak dat de president een begin wil maken om deze zaak aan te pakken door eerst de woongebieden vast te leggen.”
“Helemaal met je eens, maar het uitmeten van die dozijnen woongebieden met landmetersploegen zal echt een hoop tijd en vooral veel geld kosten. En pas daarna, zo zegt de president, kan de kwestie van de grondenrechten worden aangepakt.”
“Maar ik vind het goed dat de president de Inheemsen bij wet officieel wil erkennen tot eerste bewoners van ons land, zodat anderen die later in het gebied kwamen wonen niet kunnen meeliften met die grondenrechten.”
“Klopt.”
“En wat ik ook sterk vind van de president is, dat zij nergens in haar toespraken terugtrapt naar de vorige regering.”
“Terwijl de vorige president, sommige ministers en DNA-leden dat zelfs nog na jaren deden om in feite daarmee hun onvermogen te camoufleren om een bevolkingsgericht beleid te voeren.” 
“Hoewel, in de huidige coalitie zitten ook nog een paar figuren die blijven schelden op Chan en z’n Orange party.”
‘Dan welke partij gaf onlangs wel quorum omdat een lid van de coalitie opeens was verdwenen en er geen quorum was?”
“Ach, dat zijn de gebruikelijke politieke steekspelletjes.”
“En als klap op de vuurpijl juicht een Kampong Bari politieke chanteur luid van de daken dat Zijn Partij 28 posities in verschillende Raden van Commissarissen heeft gehad, terwijl hij bij de vorige regering niets kreeg.”
“Dan toch bleef hij daar vijf jaren plakken? O, wat is hij blij, zo blij, dat z’n smond van voren zit en niet opzij…”
“Daarom moeten die zovele staatsbedrijven met ons zuurverdiend belastinggeld blijven bestaan, al zijn ze nog zo verlieslatend.” 
“In plaats dat dit geld gaat naar de zorg voor zieken, weeskinderen, gehandicapten en behoeftige senioren.”
“Ik zeg jullie: dat zal veranderen, a sa kenki binnenkort. Ik proost daarop.”
“Ja, we benne benieuwd.”

Rappa