De kaarten zijn inmiddels geschud en Suriname heeft sinds kort een regeringscoalitie, gestuurd door president Jennifer Simons. Gezien haar uitgesproken ambitie, mogen we gevoeglijk aannemen dat de in haar coalitie participerende politici en bestuurders zich ervan doordrongen zijn, dat ze niet aan de macht komen om persoonlijke belangen te behartigen, maar om zich, in de ruimste zin, in te zetten in ‘s lands- en volksbelang. 

Verkiezingsbeloften en het gesloten regeerakkoord, dienen structureel omgezet te worden in deugdelijk haalbare plannen en projecten, die met uiterste professionaliteit dienen te worden gerealiseerd; "alle ogen, beter gezegd pijlen, zijn thans scherp gericht op de pas aangetreden regering".

Hoe het ook zij, na verloop van de zittingsperiode zal het regeringsbeleid zorgvuldig geëvalueerd dienen te worden en indien blijkt dat de regering Simons zich niet heeft gehouden aan haar beloften aan de gemeenschap, dan is het de taak en vooral de plicht van de kritische kiezers om zich daarover uit te spreken en met de ondeugdelijk gebleken regering af te rekenen; eens in de vijf jaren krijgen kiezers immers van rechtswege de gouden kans om met mislukte regeringen radicaal af te rekenen. De samenleving verdient het bovendien, dat de regering periodiek, op transparante wijze,  verantwoording komt afleggen over het tussentijds gerealiseerd beleid. 

Overigens spreekt het ook voor zich, dat er, na elke dienstreis, een persconferentie wordt belegd, om duidelijkheid te verstrekken over behaalde resultaten; er dient een halt te worden geroepen aan de zogenaamde (dure) snoepreizen, met onnodig grote delegaties.

Hopelijk behoort het gezeur over posities inmiddels tot het verleden, en is er al daadwerkelijk overgegaan op beleid, gekenmerkt door veel daadkracht, integriteit en transparantie; pas als aan deze en andere daarmee verband houdende eisen c.q. voorwaarden wordt voldaan, kan het vertrouwen van de gemeenschap worden herwonnen. Aandachtspunt blijft echter, dat velen de weg naar het stembureau onlangs hebben vermeden, niet alleen als gevolg van teleurstelling in het gevoerd regeringsbeleid, maar vooral omdat er geen vertrouwen meer was in verbetering van de erbarmelijke sociaal economische situatie van het land en de onnodige verkwisting van staatsmiddelen.

De toekomst
Desalniettemin is er hernieuwde hoop, in de toekomst, als wij de huidige president mogen geloven; zij heeft immers plechtig beloofd, in dienst te staan van de totale Surinaamse samenleving en zoals het in een democratisch gestuurd land hoort, zal zij de gemeenschap tijdig en zo omstandig mogelijk van adequate informatie voorzien, ter voorkoming van onnodige ruis.

De toekomst zal uitwijzen of de regering Simons-Rusland een waardig alternatief is geweest voor de vorige regering. Vooralsnog ware het aan te bevelen om de eerste vrouwelijke president van Suriname, het voordeel van de twijfel te geven, indachtig het gezegde uit de Bijbel, Romeinen 15:13: "laten we elkaar daarom niet langer veroordelen. In plaats daarvan moet U zich voornemen Uw broeder en zuster niet te laten struikelen of ten val te brengen".

Hopelijk zal president Simons, met duidelijke beleidsvisies, de nodige ondersteuning en begrip bij de Surinaamse gemeenschap kunnen vinden. De samenleving, is echter niet (langer) gediend van alleen gedurfde uitspraken en voornemens, ook niet als deze met veel passie en bevlogenheid zijn uitgesproken, maar wil deze ten spoedigste omgezet zien in concrete daden.
  
Ons geliefd land dient ontwikkeld te worden, met optimale inzet van alle eerlijke, oprechte en potentiële krachten; "alle hens aan dek - iedereen is nodig en wordt opgeroepen om te helpen"! 

Roy Harpal