Karin Refos en haar bedrijf Stascaribe Management NV zijn volgens hun advocaat Aashna Kanhai onterecht in diskrediet gebracht in de kwestie rond de sloop van een pand aan de Nassylaan 43. Uit overgelegde documentatie blijkt dat het gebouw geen monumentale status heeft, terwijl Refos door de Commissie Monumentenzorg in de media is afgeschilderd “als te handelen buiten wet en recht”.

Donderdag diende een kort geding tegen het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, en de leden c.q. adviseurs van de Commissie Monumentenzorg, Imro Smith en Philip Dikland. Kanhai laat aan Starnieuws weten dat niemand namens het ministerie/de Staat is verschenen. Tegen hen is verstek gevraagd. Smith en Dikland hebben nog geen conclusie van antwoord ingediend en overwegen of zij alsnog juridische bijstand zullen zoeken. De zaak wordt op 3 juli voortgezet.

De commissie schreef Refos aan wegens illegale sloop van een monument, terwijl zij in haar schrijven naar het ministerie duidelijk had aangegeven dat delen van het pand werden ontmanteld tegen ongedierte. Volgens Kanhai heeft Refos ten onrechte te horen gekregen dat het pand een beschermd monument zou zijn. Bij toetsing bleek dat het gebouw niet in de openbare registers bij MI-GLIS staat ingeschreven als monument, noch is door het ministerie voldaan aan de vereisten in de Monumentenwet. “Er is geen gepubliceerde beschikking, geen registratie bij het GLIS door de hypotheekbewaarder, niet is voldaan aan de Monumentenwet, dus er is geen sprake van een monument,” stelt zij. 

Beelden aangeleverd door de commissie aan de media op 3 juni jl., alsof Refos opdracht had gegeven voor het slopen van het gebouw, gingen viraal, terwijl haar activiteiten reeds op 1 juni waren gestaakt. De secretaris van de Commissie Monumentenzorg, Imro Smith, verklaarde publiekelijk in de media dat aangifte is gedaan bij de politie. Bij navraag door Kanhai bleek dat ook onjuist. Inmiddels is het pand vanaf 1 juni onbeheerd en zijn grote delen gestolen door onverlaten.

De advocaat stelt dat de taken van de Commissie Monumentenzorg limitatief staan opgesomd in de wet en dat deze niet bevoegd is om eigenaren te sommeren tot stopzetting van activiteiten, noch om aangifte te doen. “Mijn cliënt is publiekelijk beschadigd door onbevoegde handelingen van deze commissie,” stelt Kanhai. Ook blijkt dat de commissie onbekend is op het door haar opgegeven kantooradres aan de Zeelandiaweg 7.

Het ministerie van Onderwijs heeft zich tot heden nog niet gedistantieerd van de onbevoegde handelingen van de commissie, die onder haar ressorteert. Het ministerie en de commissie hebben Refos aangeschreven alsof zij eigenaar is van een wettelijk beschermd monumentaal pand, totdat Kanhai de relevante documenten van het pand onder ogen kreeg en de juridische realiteit het standpunt van het ministerie en de commissie ondergroef.

Het gaat Refos nu primair om eerherstel en publieke awareness over monumentale regelgeving. Zij vraagt de rechter om de gedaagden te veroordelen tot het plaatsen van een publiek bericht waarin zij hun fouten erkennen en excuses aanbieden. Refos wil met het proces duidelijk maken dat haar naam onterecht is bezoedeld en dat er nooit sprake was van illegale sloop van een wettelijk beschermd gebouw, zegt Kanhai.