Een kleine politieke historie van Suriname is een boek van Rappa in twee delen. Deel 1 gaat over de periode 1650-1947. Deel 2 bestrijkt de periode 1947-1964. De ondertitel luidt: ‘een zoektocht naar de oorsprong van de hedendaagse politieke cultuur in ons land’. Het is een uitgave van RALICON (RAppa’s LIteratuur CONsultancy).

Rappa werd voor de verkiezingen van 2020 in Suriname benaderd door een aantal jongeren met de vraag of hij informatie zou willen verschaffen en voorlichting geven over de achtergrond van de Surinaamse politiek. Voor de meeste van deze jongeren was het de eerste keer dat zij mochten gaan stemmen. De situatie rond die verkiezingen vonden zij chaotisch en onoverzichtelijk om tot een keus te kunnen komen. Van de meeste kandidaten op de kiezerslijsten hadden zij totaal geen beeld van wat hun reputatie en plannen waren.

Vandaar dus de vraag aan Rappa, die de Surinaamse samenleving als zijn broekzak kent en veel kennis bezit van de Surinaamse politiek. Door zijn journalistieke uitingen via radio, televisie, kranten en internet is zijn reputatie in het land al lang en goed gevestigd. Vandaar dat hij werd gevraagd voor deze klus en hij accepteerde die ook.

Nadat de klus was geklaard, bleek dat er zoveel materiaal beschikbaar was gekomen dat het idee ontstond, dat te ordenen en beschikbaar te stellen aan de samenleving in de vorm van een publicatie. Het resultaat werd deel 1 van het boek, dat in vier drukken is verschenen. Bij elke nieuwe druk is de inhoud geactualiseerd naar de stand van zaken van dat moment. Nu is de eerste druk van deel twee verschenen. Hij zou de Surinaamse samenleving een dienst bewijzen door het schrijven van deel 3 over de periode 1964-2025, want dan is Suriname 50 jaar onafhankelijk.

Wie is Rappa?
Rappa is een pseudoniem van Robby Jonathan Parabirsing (1954). Op het Lyceum was hij op een dag met een paar vrienden aan het rondhangen bij de school. Hij was ook betrokken bij de Schoolkrant en daar gingen natuurlijk ook de babbels over. Tijdens het geklets stelde een creoolse jongen hem de vraag hoe hij eigenlijk heette. ‘Robby Parabirsing’ moet zijn antwoord geweest zijn. ‘No, no man, vanaf nu heet jij Rappa!’. Die naam past beter bij jou en bij ons’. Kort, bondig en met uitstraling moet de gedachte geweest zijn.

Rappa is een gepensioneerde leerkracht. Hij is ook vele malen adviseur geweest van studenten en politieke voorlichters. Sinds zijn schoolperiode op het Surinaams Lyceum heeft hij veel belangstelling gehad voor het politieke gebeuren in binnen- en buitenland. In zijn wekelijkse column Politieke Borrelpraat op Starnieuws belicht hij op satirische wijze maatschappelijke zaken, soms scherp op de snede, maar steeds vanuit verschillende invalshoeken. Hij komt ook met bruikbare oplossingen, wat kennelijk ook voor de jongeren reden is geweest hem te vragen hun in te wijden in de geschiedenis van de Surinaamse politiek.

Behalve als editor, uitgever en manager van Ralicon is Rappa ook actief in het bestuur van de Schrijversgroep ’77. Hij is er voorzitter. De Schrijversgroep ’77 verdient sowieso een groot compliment omdat zij ondanks de vele woelige jaren is blijven voortbestaan. Velen hebben daar hun krachten aan gegeven en niet altijd zonder risico.

De boeken
Rappa hanteert bij het schrijven de volgende leuzen:
-“Ik wacht niet met schrijven totdat er gelezen wordt, maar: ik schrijf, zodat er gelezen kan worden.”
-“Het geschrevene blijft, het gepraat vervliegt.”
De boeken zijn geschreven in ‘prettig en makkelijk leesbare taal’, aldus de woorden van Rappa. Daardoor zijn ze toegankelijk voor de meeste Surinamers. Dat klopt wel. De taal die hier bedoeld wordt, is het Surinaams-Nederlands. Maar dat Surinaams-Nederlands wordt taalkundig gezien in een rap tempo steeds meer ‘Surinaams’ en minder ‘Nederlands’ en raakt dus verder van het ABN af. Het wordt tijd om het ‘Nederlands’ in de naam weg te laten en te spreken van het Surinaams, zoals het Zuid-Afrikaans en het Vlaams, als zelfstandige taal.

In de huidige twee delen die elkaars complementen zijn, valt over de periode 1650–1964 heel veel te lezen. Bijvoorbeeld wat Venetiaan destijds bedoelde met 'tarantula’s'. Heel belangrijk is dan te weten hoe u ze in de samenleving herkent, want ze zijn er in overvloed - en nog steeds - overal en onuitroeibaar aanwezig. Verder hebben we allemaal een idee van ‘Friends & Family’ in de politiek. Rappa vertelt daar meer over. 

Heel interessant is ook te lezen, hoe Kielstra werd gedegradeerd van gouverneur van Suriname tot ambassadeur elders en natuurlijk waarom. Heel interessant is kennis te nemen van het feit waarom de Hindostaan Lachmon aan de creool Pengel een heuse zetel cadeau doet. Over het Algemene Kiesrecht was er veel te doen geweest. Wie waren de voorstanders en wie de tegenstanders. Rappa legt dat haarfijn uit. Ook over de smadelijke verkiezingsnederlaag van de NPS, respectievelijk de macht van Pengel en zijn ondergang wordt door Rappa gefileerd.

Bish Ganga