Assembleelid Henk Aviankoi
(Ingezonden)

Op 9 december 2024 had een prominent lid van de paarse partij het lef om aan te kondigen dat men trots is op de leningen die gesloten zijn want mensen zijn belangrijker dan economie, maar je moet een balans vinden (woorden van gelijke strekking). Ik denk meteen aan wijlen Julian With: verstandsverbijstering! Short term memory loss? Naïviteit? Ontkenning? Stupiditeit?

Wat is over het algemeen relevant bij het sluiten van een lening?
- Rente percentage: de hoogte daarvan, je wil liever relatief lage rentes.
- Terugbetaal vermogen: heb je de capaciteit om terug te betalen, biedt je budget die ruimte NAAST alle andere verplichte betalingen?
- Looptijd: hoelang loopt die lening, hoelang moet het onderdeel van je budget zijn?
- Waarvoor is het gebruikt: heb je het geïnvesteerd waardoor je na [1] jaar er weer wat uit verdient of heb je het consumptief aangewend en moet je het uit een andere bron betalen?
- Immoreel lening plafond verhogen: ga je maar door met ongebreideld lenen tot je niets meer van je vaste lasten kunt betalen en is er zo een schuldenberg ontstaan waar je compleet bent vastgelopen?

Economie en mensen zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Het een bestaat niet zonder het ander, dus inderdaad moet je een goede balans vinden. En die balans vindt je in prudent beleid voeren, niet in onbezonnen lenen! Je houdt je volk voor de gek, je verdoezeld de waarheid door tekorten te dichten met leningen die terugbetaald moeten worden. Zo creëer je schijnwelvaart. En wen je mensen eraan hun hand op te houden, dat is 'visti prodo'!

Laten wij naar wat feiten kijken: Deze tabel spreekt voor zich, volgt u nauwkeurig het leengedrag!



Hoe stonden wij vóór 2020 ervoor?
- Leningen met hoge rente percentages: Oppenheimer 9+%, bij uitblijven betalen 12+%.
- Het vermogen om terug te betalen was nihil: er waren te veel schulden, niet eens salarissen en voorzieningen konden worden betaald. Verder was de terugbetaal capaciteit zodanig onder druk (default status) dat er dringend herschikking moest plaatsvinden. Het heeft bij elkaar meer dan 4 jaren gekost om ALLE schulden te herschikken!
- Looptijd: niet haalbare looptijden voor rentebetalingen en hoofdsom aflossingen vanwege puur geldgebrek.
- Waarvoor is het geld gebruikt? Er is niet geïnvesteerd, doorgaans zijn de middelen consumptief aangewend. Dus terugverdienen was geen mogelijkheid.
- Het leningen plafond (welke wettelijk is vastgesteld) is meerdere malen in De Nationale Assemblee immoreel verhoogd. Op gegeven moment was die meer dan 148% van ons nationaal inkomen (BNP). Maw: je verdient SRD 1000 en moet SRD 1500 ALLEEN aan schulden betalen.

Moet je hier trots op zijn? Moeten wij hier trots op zijn?
Voor elke actie/handeling, volgt er een consequentie en elke consequentie zal een bepaald effect hebben. Het is beschamend dat deze politicus roept trots te zijn op het feit dat hij en zijn partij onze Surinamers naar een totale 'verenlendung' hebben geholpen.

Een ander achterhaald figuur legt uit over verloedering (10 dec 2024). Als hij inderdaad de econoom is, die hij pleegt te zijn, zou hij moeten weten dat die specifieke handelingen waar die andere zo eervol over praat, de consequentie van default hebben veroorzaakt. De 'incoming regering' stond met haar rug tegen de muur en had geen andere keus dan haar herstelplan in het kader van het IMF uit te voeren (De schuldeisers hebben dat geëist voor vertrouwen!)

Wat is het effect? Mijn collega (Soerjani Mingoen) heeft het uitgelegd in 'bestaanszekerheid, vertrouwen en rust (in de economie)': het Aftermath fenomeen! Stem de charlatans weg, maar je zit als inkomende regering en burger van dit mooie land met de (wrange) gebakken peren. Dat is het effect! De schulden en tekorten waren zoveel en zo hoog in 2020 dat de vorige regering had gedacht dat de huidige het nog geen jaar zou volhouden. Vandaar het wegmaken van 272 miljoen SRD op 10 juli 2020 door 1 van de spoorloze veroordeelden in opdracht van die andere.

Na actie/handeling (buitensporig lenen, hoog begrotingstekort, enz) is er een consequentie (default status agv meerdere crises) en die consequentie heeft een effect: (herstel, hervorming met pijnlijke maatregelen).  En wij als burgers ondergaan dat effect ELKE KEER!
Wat hebben Santokhi en zijn team gedaan?

Actie/handeling: acuut hervormingen (moeten) instellen. Consequentie: veel pijn, maar herstel, groei, stabiliteit, vertrouwen (nationaal en internationaal) en rust (in de economie). Effect:  Fundament voor ontwikkeling met name in de toekomst (voor u, uw kinderen en kinds kinderen)

Un sab a odo tok: ‘Awari domri taki fowru no bun fu nyan, ma en mofo lai nanga wiwiri’.

Henk Aviankoi
Assembleelid VHP