De Democratische vicepresidentskandidaat senator Kamala Harris (r) en de Democratische presidentskandidaat en voormalig vicepresident Joe Biden tijdens hun vorige campagne in 2020. (Archieffoto)
De terugtrekking van de Amerikaanse president Joe Biden uit de presidentiële race van 2024 heeft de Democraten doen worstelen met onbeantwoorde vragen over de weg vooruit, met minder dan vier maanden voor de verkiezingsdag. Biden stapte zondag opzij na wekenlange druk van mede-democraten na een rampzalig debatoptreden tegen voormalig president Donald Trump in juni.

Nu moeten de Democraten een nieuwe kandidaat vinden en hun basis nieuw leven inblazen als ze Trump willen verslaan, zeggen analisten.

Bidens besluit om zich terug te trekken is niet alleen ongebruikelijk – het is ongekend in de moderne Amerikaanse politiek.

"We bevinden ons hier op onbekend terrein", zegt Kyle Kondik, hoofdredacteur van Sabato’s Crystal Ball, een nieuwsbrief over verkiezingen gepubliceerd door het University of Virginia Center for Politics.

Hoewel vicepresident Kamala Harris al vroeg favoriet is om Biden te vervangen, vooral nadat ze de steun van de president heeft gekregen, zouden er de komende dagen uitdagers kunnen opduiken die op zoek zijn naar de Democratische nominatie.

De nieuwe kandidaat zal volgende maand worden gekozen op de Democratische Nationale Conventie in Chicago, waar meer dan 4.000 partijfunctionarissen en activisten, bekend als afgevaardigden, samenkomen om te stemmen.

Er zijn gevallen geweest waarin partijen hun kandidaten na de voorverkiezingen in competitieve congressen hebben gekozen. In feite gebeurde dat vaak voordat het moderne primaire systeem in 1972 werd ingevoerd, waardoor de kiezers meer zeggenschap in het proces kregen.

Maar de huidige situatie van de Democraten is anders.

Nadat hij bijna alle toegezegde afgevaardigden heeft gewonnen, is Biden nu de eerste vermoedelijke kandidaat van een grote partij die de race verlaat, nadat de voorverkiezingen zijn afgelopen.

De president deed de voorverkiezingen zonder enige serieuze uitdager, en Democratische functionarissen benadrukten al vroeg dat Biden – als zittende president – ​​de waarschijnlijke kandidaat zal zijn.

"Ik denk niet echt dat er een goed recent precedent voor bestaat. Een halve eeuw of langer geleden was het niet ongebruikelijk om naar de conventie te gaan zonder noodzakelijkerwijs zeker te weten wie de genomineerde zou worden", zei Kondik, die eerder deze week met Al Jazeera sprak.

"Maar sindsdien hebben we niet meer zo’n situatie gehad waarin iemand het voorverkiezingsseizoen domineert – maar later, voorafgaand aan de conventie, opzij stapt."

Omdat er geen historisch precedent bestaat, zullen de Democraten binnen hun richtlijnen moeten improviseren over hoe ze hun nieuwe kandidaat moeten kiezen, zeggen analisten.

Hoewel de verandering risico’s met zich meebrengt, zou een nieuwe kandidaat Democratische kiezers kunnen stimuleren die zich eerder hadden neergelegd bij de zware strijd om het op te nemen tegen Trump in een tijd waarin zijn voorsprong op Biden zich over de strijdtonelen had uitgebreid.

Voordat Biden afhaakte, zou hij het voor de tweede keer op rij opnemen tegen de Republikeinse kandidaat Trump.

Meena Bose, hoogleraar politieke wetenschappen aan de Hofstra Universiteit, zei dat het weliswaar riskant is om zo vlak voor de verkiezingen van kandidaat te wisselen, maar dat een opschudding aan de top van de Democratische partij de kansen van de partij zou kunnen vergroten.

"Een late verandering is niet ideaal, maar kan meer optimisme opleveren dan helemaal geen verandering, of kan op zijn minst potentieel behulpzaam zijn bij de verkiezingen, zo niet in de presidentiële race", aldus Bose.

Presidentiële goedkeuring
Kort nadat Biden zijn vertrek uit de race had aangekondigd, steunde hij vicepresident Kamala Harris om hem te vervangen als de presidentskandidaat voor de Democratische Partij.

Kondik zei dat de steun van Biden een groot verschil maakt. De president heeft de steun van de overweldigende meerderheid van de afgevaardigden. En hoewel ze niet verplicht zijn Harris te steunen, zou de steun van Biden de balans in haar voordeel kunnen doen doorslaan.

De vicepresident heeft ook nationale naamsbekendheid en kan de campagne-infrastructuur van Biden-Harris erven.

Kondik noemde het nomineren van Harris het "pad van de minste onderzoeking standpunt" voor de Democraten. Bose herhaalde die beoordeling en zei dat Harris de meest "logische keuze" is om een ​​"naadloze transitie" te garanderen.

"Er is niet veel tijd voor een open competitie voor steun van afgevaardigden", zei ze tegen Al Jazeera.

Hans Noel, een professor van Georgetown University zei vrijdag – vóór de aankondiging van Biden – ook dat Harris naar verwachting de nominatie zou overnemen.

"De vicepresidentskandidaat wordt niet automatisch de presidentskandidaat, maar ik denk dat veel kiezers dat wel zouden verwachten", vertelde Noel in een e-mail aan Al Jazeera.

"Gezien het feit dat ze in die positie zit, zijn er veel redenen om niet naar iemand anders te gaan. Ze heeft veel steun in de partij, maar wat nog belangrijker is: het nomineren van iemand anders zou lijken op het overslaan van een zwarte vrouw, wat voor velen in de partij niet goed zou lijken.

De regels voor het Democratisch Nationaal Comité stellen dat afgevaardigden een nieuwe partijkandidaat kunnen voordragen als ze de handtekeningen van 300 medeafgevaardigden krijgen, samen met een handtekening ter bevestiging van de voorgestelde kandidaat. Maar de partij zal zich naar alle waarschijnlijkheid rond Harris verenigen en een verenigd front vormen.

Aanhoudende vragen
De Democratische Partij wordt nu geconfronteerd met de angstaanjagende vraag hoe kiezers zullen reageren op Biden’s vertrek uit de presidentiële race, een grote opschudding zo vlak voor de verkiezingen.

Amerikaanse presidentiële campagnes vereisen enorme investeringen in geld en mankracht om mensen in het hele land te bereiken. Sommigen beginnen al twee jaar van tevoren. Het zal niet eenvoudig zijn om vanuit het niets een campagne te lanceren.

"Campagnes vergen enorme hoeveelheden infrastructuur, geld en berichten om de kiezers te bereiken waarvan we weten dat ze het meest besluiteloos zijn", zegt Casey Burgat, directeur van het programma voor wetgevingszaken aan de George Washington University.

Burgat legde uit dat het bereiken van onbesliste kiezers ook arbeidsintensief is: "Je moet ze meerdere keren raken. Je moet mensen op de deur laten kloppen. Er moet gewoon een enorme infrastructuur worden gebouwd."

Wat er gebeurt met de campagnegelden die Biden heeft vergaard, is ook een bron van onzekerheid. Zonder precedent voor de huidige situatie zijn er vragen gerezen over het lot van Biden’s verkiezingskas.

In de VS kunnen de verkiezingsuitgaven immers in de miljoenen, zo niet miljarden dollars lopen.

Maar Burgat merkte op dat de beperkingen op de campagnefinanciering voor Harris minder een probleem zijn, aangezien zij al in aanmerking komt als vicepresident van Biden en deel heeft uitgemaakt van zijn fondsenwervingsinspanningen.

Uitdagingen en kansen
Hoewel het vertrek van Biden echter nadelen heeft, biedt het ook kansen. Veel kiezers waren niet enthousiast over het vooruitzicht van een verkiezing tussen Biden en Trump.

Vóór de aankondiging van Biden bleek uit een recente opiniepeiling van The Associated Press en het NORC Center for Public Affairs Research dat 65 procent van de Democraten vond dat hij de race moest verlaten.

Slechts drie op de tien spraken het vertrouwen uit dat hij over de mentale scherpte beschikte die nodig is om effectief als president te dienen.

Burgat zegt dat een nieuwe, jongere kandidaat een stimulerend effect zou kunnen hebben en de partij een broodnodige impuls zou kunnen geven.

"Het meest voorkomende wat we hebben gehoord is: 'Ik kan niet geloven dat dit onze twee opties zijn.' Mensen vragen zich af hoe, in dit land met 350 miljoen mensen, hun keuze is teruggebracht tot deze twee zeer impopulaire kandidaten," zei hij.

Democraten in competitieve congresdistricten waren vooral bezorgd geworden dat de impopulariteit van Biden kandidaten op en neer in de stemming zou kunnen belemmeren, waardoor hun kansen zouden worden verkleind in races die anders winbaar zouden kunnen zijn.

Recente opiniepeilingen wezen op een alarmerende trend in die richting. De Wall Street Journal meldde dat uit een peiling van Blue Rose Research bleek dat meer dan de helft van de swingende kiezers geloofde dat de Democraten hadden gelogen over Bidens mentale fitheid.

Volgens de peiling dacht bijna 30 procent van de kiezers die Biden in 2020 steunden, er hetzelfde over.

Democraten zijn misschien bang dat het bagatelliseren van de leeftijd van Biden hun geloofwaardigheid bij de kiezers zou kunnen aantasten en op de lange termijn schade aan de partij zou kunnen toebrengen. Volgens Burgat heeft dat bijgedragen aan de druk die ten grondslag lag aan de beslissing van Biden.

"Democraten zullen terecht kunnen zeggen dat dingen veranderen als er wijdverbreide zorgen zijn over een kandidaat", aldus Burgat. "Ze kunnen beweren dat deze baan – deze verkiezing – te belangrijk is om deze zorgen te negeren."