Dat leek toch wel een speciaal moment toen, enkele dagen terug, na bemiddeling van vicepresident Ronnie Brunswijk, de plooien tussen vakbondsleider Marciano Hellings en EBS-directeur Leo Brunswijk werden gladgestreken. Na een cliffhanger van enkele weken, waarin de vakbondsleider over onrechtmatigheden binnen het staatsbedrijf foeterde op social media, was het een daverende anticlimax: de schorsing én het ontslag van Hellings waren teruggedraaid.

Velen wisten even niet hoe ze daarmee moesten omgaan. Hellings zelf leek in jubelstemming, maar je vraagt je wel af waarom hij wekenlang zo een stampij heeft gemaakt als er geen grof schandaal op de broer van de vicepresident lag te wachten. En zo mooi was de interventie van vicepresident Ronnie Brunswijk nu ook weer niet: de Energiebedrijven Suriname (EBS) was ten aanzien van het ontslag al in het ongelijk gesteld door het ministerie van Arbeid.

Volgens de EBS-directeur is het conflict met de voorzitter van de Owos, de werknemersorganisatie bij de EBS, mede door de bemoeienis van zijn moeder opgelost. Een opmerkelijke uitspraak van de man die op deze positie bij een van de belangrijkste bedrijven van Suriname terecht is gekomen dankzij het ‘friends-and-family-beleid’ van president Chan Santokhi. Ondanks dat de EBS in het ongelijk was gesteld ten aanzien van het ontslag van Hellings, bleef Leo Brunswijk vasthouden aan zijn standpunt dat de vakbondsleider 'coûte que coûte' moest vertrekken bij de EBS. Dat leidde tot onvrede bij (delen van) het personeel, verstoring van de dienstverlening en hele woonwijken die vaak langere tijd zonder stroom zaten. De president keurde de houding van Leo Brunswijk niet af. Samen met een groot deel van de politieke partijen in De Nationale Assemblée, hulde Santokhi zich in stilte.

Het feit dat de moeder van de EBS-directeur moet ingrijpen om te zorgen voor arbeidsrust binnen het staatsbedrijf, duidt op een ernstige mate van incompetentie en gebrek aan professioneel leiderschap binnen de EBS. Dit kan ook wijzen op nepotisme en gebrek aan een duidelijke scheiding tussen professionele en persoonlijke levenssferen. Het roept vragen op over de kwaliteit van het management en het toezicht op staatsbedrijven. Het onvermogen van de regering om conflicten op een zakelijke en rationele manier op te lossen, en het niet kunnen parkeren van persoonlijke ego's, suggereert gebrek aan een professionele houding en volwassenheid binnen het politieke leiderschap. Het zijn ook de zichtbare tekenen van een inefficiënte en disfunctionele regering.

Bemoeienis van de moeder van de vicepresident met staatszaken duidt op een ernstige vorm van politieke inmenging door familieleden die mogelijk niet de juiste kwalificaties of autoriteit hebben om dergelijke rollen te vervullen. Dit kan de legitimiteit en het vertrouwen in het leiderschap van de vicepresident en de regering-Santokhi ondermijnen. Het wijst ook op een mogelijke machtsconcentratie binnen een kleine kring van invloedrijke families, wat de democratische processen en institutionele integriteit kan aantasten.

Een beleid dat wordt gekenmerkt door vriendjespolitiek en nepotisme duidt op corruptie en een gebrek aan transparantie. Dit kan leiden tot inefficiëntie, wanbeheer en een gebrek aan publiek vertrouwen in het openbaar bestuur. Het bevoordelen van vrienden en familie boven gekwalificeerde kandidaten schaadt bovendien de kwaliteit van de dienstverlening en beleidsvorming en kan de sociale en economische ontwikkeling van het land negatief beïnvloeden.

Suriname worstelt momenteel met structurele economische problemen, waaronder bijzonder hoge schulden, hoge inflatie, groeiende werkloosheid en toenemende armoede. Toekomstige politieke leiders zullen daarom moeten blijven werken aan economische diversificatie, schuldbeheer en het verbeteren van het sociale vangnet. Een professionele houding en volwassenheid binnen het politieke leiderschap zijn dus cruciaal bij het aanpakken van de problemen van het land. Een gebrek aan professioneel en rationeel leiderschap, incompetentie en een ‘friends-and-family-beleid’ hinderen de sociale en economische ontwikkeling van het land.

Politiek leiderschap speelt een cruciale rol in de economische welvaart en ontwikkeling van het land. Transparant en hervormingsgezind leiderschap kan de voorwaarden scheppen voor duurzame economische groei en verbetering van de levensstandaard, terwijl slecht bestuur de economische vooruitgang kan belemmeren. Het optreden van de vicepresident rond de EBS leek onderdeel van het politieke circus in aanloop naar de komende verkiezingen. De vraag is hoe lang het electoraat nog blijft toekijken hoe Suriname steeds verder afglijdt. Het land heeft nu dringend behoefte aan actief betrokken burgers. Wie op 25 mei 2025 niet gaat stemmen en langs de zijlijn blijft toekijken, brengt geen verandering van het politieke leiderschap.

Vincent Roep