Natio heeft de eerste twee WK-kwalificatie wedstrijden in winst omgezet en gaat fier aan kop in groep F van de Concacaf zone. Ook al mogen de verslagen tegenstanders niet gerekend worden tot de sterksten in de groep, is het toch noodzakelijk om de belangrijke punten te pakken. De match-ups waren een goede gelegenheid voor de bondscoach om te zien wat voor vlees hij in zijn kuip heeft. Zo heeft hij in de voorhoede verschillende scenario's kunnen uitproberen, terwijl hij op het middenveld en in de achterhoede minder wijzigingen heeft aangebracht. De wedstrijden waren voor de nieuwe samenstelling een uitgelezen mogelijkheid om zonder al te veel risico's, verschillende opties in uitvoering te brengen. Hoewel beide wedstrijden werden gewonnen, zijn er ook verbeterpunten voor de verschillende linies. Er staat nu een degelijk middenveld, maar het staat als een paal boven water dat er meerdere middenvelders nodig zijn om zonder kopzorgen de kwalificatie te kunnen bewerkstelligen.

Het is dus nu de tijd voor andere middenvelders die gerechtigd zijn voor Natio te spelen, om op basis van de rede die keus te doen. Hoe eerder een speler voor Natio kiest, hoe beter dat is voor hem en voor de selectie. Er is dan meer ruimte om te integreren in het geheel en het maximale te halen uit het beschikbare vermogen van het elftal. Hoe eerder er een vaste kern staat, des te beter is dat voor de kansen van Natio. Spelers kunnen in die bepaalde samenstelling meer wedstrijden afwerken, waardoor ze elkaar op den duur feilloos kunnen aanvoelen en bedienen, hetgeen de processen zal versnellen, waardoor Natio op een hoger tempo zal kunnen spelen. Hetgeen noodzakelijk is om sterkere tegenstanders af te kunnen troeven. In de wedstrijd tegen Saint Vincent and the Grenadines, heeft Natio al knap gedemonstreerd dat samenspel al aardig lukt. Vanuit de achterhoede is steeds de vrije man gevonden - zonder tussenkomst van de tegenstander-, totdat er fraai werd gescoord. Indien Natio in staat is om dit knap staaltje op een hoger tempo uit te voeren, is elke tegenstander gewaarschuwd.

Hoe meer beroepsvoetballers in deze fase voor Natio kiezen, hoe reëler de kans op plaatsing voor het WK. Er zullen in de Concacaf Nations League en de Gold Cup, voldoende meetmomenten zijn om naar elkaar toe te groeien en spelvormen in te slijpen. Het is onvoorstelbaar dat spelers boven de 25 jaar nog zitten te wachten op Oranje, terwijl ze recentelijk door de bondscoach gepasseerd zijn en er in de EK-selectie spelers zitten die jonger zijn. Wanneer het WK over twee jaren van start gaat, zijn deze spelers boven de 27 en hebben dan nog nooit op het hoogste podium geacteerd. Hoe waarschijnlijk is het dan dat ze bij de daaropvolgende op 31-jarige leeftijd nog opgeroepen zullen worden voor Oranje? Ze kunnen het op hun buik schrijven dat ze dan wel opgeroepen zullen worden. Als deze spelers niet oppassen, zullen ze nooit actief kunnen zijn op het hoogste voetbalpodium.

Een ander risico dat de 'wachtende' spelers lopen, is dat ze door Oranje worden opgeroepen, misschien enkele keren speelminuten maken en daarna op een zijspoor worden geplaatst. Ze moeten daarna jaren wachten om alsnog voor Natio uit te komen of kunnen in het ergste geval, niet meer voor Natio uitkomen. Iedere sporter die zichzelf serieus neemt, wil eens acte de présence geven op het hoogste podium en moet daarom eerlijk en redelijk zijn wat de mogelijkheden zijn om dat te bereiken. Indien Oranje buiten bereik ligt, omdat je de zoveelste bent in de pikorde, talm dan niet, maar grijp de kans om je bij Natio aan te sluiten en deel uit te maken van de ontwikkeling die zich nu aan het voltrekken is. Natuurlijk heb ik niets tegen spelers van Surinaamse origine die voor Oranje uitkomen, maar ik kan niet voldoende benadrukken dat het niet uitmaakt namens welk land je op een eindronde komt, zolang je er maar komt. Is het echt zo moeilijk om dat te snappen?

Mireille Hoepel