Suriname krijgt, hoogstwaarschijnlijk, een zorgautoriteit. En dat is maar goed ook. Regelmatig kijk ik met jaloezie naar Nederland. Niet vanwege het weer, het smaakloze Nederlandse eten of Louis van Gaal, maar vanwege de zorg. Het grappige is dat men in Nederland van mening is dat de zorg daar niet goed geregeld is. Nu ga ik niet zeggen dat ze geen punt hebben, maar de zorg in Nederland is veel beter voor elkaar dan in 99% van de andere landen. Ook Suriname hoort bij die 99%. Het is dan ook de hoogste tijd om de kloof te dichten.

Een mooie stap is het opzetten van een zorgautoriteit. Een van de redenen dat de zorg in Nederland beter functioneert dan in het overgrote deel van de wereld, is omdat er een zorgautoriteit is. Deze organisatie werkt aan structurele oplossingen en neemt ook nog eens de rol van waakhond op zich.

Veel problemen in de zorg
De zorg in Suriname kan op zijn zachtst gezegd beter. Er zijn een hoop problemen in ons zorgstelsel. Daarom ben ik zo blij dat, met dank aan Nederland, er nu een zorgautoriteit in Suriname kan worden opgezet. Die blijdschap wil ik graag delen, maar dat valt niet mee. Veel Surinamers zien het nut niet in van een zorgautoriteit. Tegen al deze mensen zou ik graag willen zeggen dat ze aan de afgelopen jaren moeten denken. Zorg is iets voor de mensen en zou geen politieke bemoeienis moeten hebben. Dat is er decennialang wel geweest. Het is niet mijn bedoeling om met modder te gooien, maar er is echt een potje van gemaakt. De onafhankelijke zorgautoriteit is de stap die we nodig hebben.

De Zorgautoriteit Suriname (ZAS) gaat beleid toetsen op verschillende gebieden. Dat gebeurt aan de hand van data. Op basis hiervan kan de ZAS adviezen geven of nieuw beleid maken. Daarbij is het dus uiterst belangrijk dat er geen politieke bemoeienis is. Daar ligt een mooie uitdaging. Volgend jaar zijn er immers verkiezingen en als je als politicus punten wilt scoren, betrek je de zorg erbij. Dat mag, maar de Zorgautoriteit is de baas!

Het wiel niet opnieuw uitvinden
We hoeven in Suriname het wiel echt niet opnieuw uit te vinden. Wat we moeten doen, is naar de Nederlandse Zorgautoriteit kijken. De NZa controleert of zorgaanbieders, zorgverzekeraars en zorgkantoren zich aan de regels houden. Het blijft niet alleen bij kijken. Regelmatig is er overleg met verschillende partijen, om ervoor te zorgen dat iedereen de zorg krijgt waar hij of zij recht op heeft. En dat is het allerbelangrijkste en eigenlijk ook het enige doel van zorg.

Ik zal een concreet voorbeeld geven. Als iemand een scan gaat maken en daarvoor tarieven doorkrijgt, komt het vaak voor dat men bij aankomst in de kliniek een veel hoger bedrag moet betalen. Of het bedrag komt niet overeen met dat bij de verzekeraars. De Zorgautoriteit Suriname zou dit moeten aanpakken, bijvoorbeeld door met vaste tarieven te gaan werken, die landelijk worden doorgevoerd. Natuurlijk moeten zorginstellingen ook geld verdienen, maar het gaat om de mensen. Zorg moet niet iets elitairs zijn, maar iets dat door iedereen betaald kan worden. Een extra voordeel van vaste tarieven is dat zorgaanbieders geen misbruik kunnen maken van hun machtspositie. Als jij een gebroken been hebt, moet je verzorgd worden. En dat weet een zorginstelling. Met hoge prijzen tot gevolg.

Onbegrijpelijke scepsis
De scepsis begrijp ik ook niet zo goed. Het is standaard dat een deel van de bevolking het niet eens is met politieke beslissingen. Dat is niet alleen in Suriname zo, maar overal ter wereld. Alleen is de bedoeling van een zorgautoriteit om beslissingen, zowel vanuit politieke hoek als uit de hoek van de zorgaanbieders, te controleren. Dan zou je toch zeggen dat men blij is dat deze club in het leven wordt geroepen. Hopelijk komt de blijdschap nog, want dit is een uitstekende stap in de richting van goede zorg in Suriname.

RFNB (Rodney Bouterse)