Desi Bouterse is de ex-president van Suriname. Of je de man nou adoreert of minacht, Suriname heeft hem volgens democratische wetten van de rechtsstaat gekozen en is het aan zijn stand verplicht hem ook als zodanig te behandelen. Ook al is hij veroordeeld voor medeplichtigheid aan vijftien moorden. Je gaat de man, en ook geen enkele gedetineerde, opbergen in een ruimte op een plek waar hij de spot’popki van de natie wordt, hoe graag vele Surinamers hem liever in zo’n situatie zien wegteren. Internationaal slaat Suriname een modderfiguur. Suriname beschermt zijn eigen bevolking toch ook tegen uitlevering na een criminele daad!

Waarom zou de in aanbouw zijnde ruimte op het terrein van het Militair Hospitaal gebruikt worden als strafcel buiten de gevangenis voor Desi Bouterse? Of de autoriteiten deze keuze bewust hebben gemaakt, lijkt mij sterk. Een veroordeelde moet je, naast zijn straf (de tijdelijke verbanning uit de samenleving) alvast voorbereiden op zijn terugkeer in de samenleving. Resocialiseren heet dat. Of hij bekeerd terugkeert, is iets voor over twintig jaar. Maar als Desi Bouterse zijn straf in het bouwsel op het terrein van het Militair Hospitaal moeten uitzitten, is dat een extra straf. Ik denk niet dat het vonnis van 20 december hier expliciet in voorziet.

Zie je dat voor je? Desi Bouterse zal zich niet 24 uur in deze ruimte ophouden. Hoe comfortabel de ruimte ook zal zijn ingericht. Een paar keren op de dag zal hij gaan luchten, de zon op zijn bleke huid laten schijnen voor de broodnodige vitamine D en een sigaretje roken. Als je goed naar de locatie van het bouwsel kijkt, zal dat een bedevaartsoord worden. Vanaf de Flustraat zullen dagelijks drommen mensen rondhangen om een glimp van de leider van de mislukte revolutie op te vangen. Pakjes Morello zullen naar hem toegegooid worden, genoeg om zich een longkanker te roken. De flessen whisky zullen ook niet uitblijven. Internationale media zullen zich ook laten zien en horen en zullen grof geld betalen voor een foto van hem in een verlept blauw uniform.

De poppenkast zal compleet zijn. Een voorstelling waar vriend en vijand met genoegen naar uitkijken. Het vermaak zal hilarisch zijn. De schooljeugd van de Fluschool zal lessen krijgen in levende geschiedenis. Hij zal naar ze zwaaien en roepen dat zij de juffrouw en meester niet moeten geloven wat die over hem vertellen. Zelfbenoemde bisschop Steve Meye krijgt geduchte tegenstand van de Jehovah’s Getuigen, ook aan de overkant van de poppenkast. Die zullen er alles aan doen om de duivel uit hem te verdrijven. Files zullen er de hele dag zijn en de zelfbeëdigde parkeerwachters zullen bulken van het geld. Zij zullen maximum parkeertijden vaststellen en elke overtreder wordt zonder vooraankondiging en pardon weggesleept.

Hoe de som te maken, is niet zijn probleem. De uitkomst heeft hij al bepaald. Hij gaat de poppenkast niet in. Het is zijn nieuwe advocatenteam geraden de gang er naar toe onbegaanbaar te maken. Zich terugtrekken is geen optie. Sinds De Baas zich heeft vastgebeten in zijn onschuld in het politieke proces, heeft hij niet meer losgelaten. Net als zijn groupies en zelfbenoemde juristen. De poppenkast heeft zich verplaatst van het DNA-gebouw naar een architectonisch laag standje aan de Flustraat te midden van de deplorabele staat waarin de gezondheidszorg in Suriname verkeert.-.

Stuart Rahan