Per 1 november werd in Suriname een controversieel staatsbesluit van kracht dat de grondconversie regelt – een besluit dat, ondanks de schijn van vooruitgang, de poorten opent voor een sluwe uitverkoop van nationale gronden. Dit beleid, verpakt als een stimulans voor bouw en agrarische activiteiten, blijkt in werkelijkheid een vehikel voor de verrijking van een handvol grootgrondbezitters, politieke insiders en dubieuze karakters, ten koste van het algemene belang.

Met dit staatsbesluit krijgen zowel individuen als rechtspersonen – vaak façades voor politieke belangen – de vrije hand om domeingronden te converteren naar eigendom. Hierbij zou een limiet van 2500 m² gelden, maar dit blijkt een papieren tijger. Slimme netwerken van bloedverwanten kunnen deze limiet omzeilen, waardoor stukken land die vele malen groter zijn dan toegestaan, in handen komen van één uitgebreide familie. Zo kan een persoon met 4 kinderen en 15 kleinkinderen, een stuk grond van 5 hectare (50000 m²) gemakkelijk omzetten door de volgende verdeling toe te passen:
1. 2500m² voor zichzelf te behouden;
2. 2500m² aan elk van zijn 4 kinderen over te dragen;
3. 2500m² aan elk van zijn kleinkinderen over te dragen.

Dit mechanisme zet de deur wagenwijd open voor speculatie, waarbij land niet voor ontwikkeling maar voor winstbejag wordt omgezet. Bovendien, de regering maakt zich schuldig aan het onterecht weggeven van grond die niet volgens de geldende cultuurplicht wordt gebruikt, een beleid dat de landontwikkeling ondermijnt. Waardevolle gronden die teruggevorderd zouden moeten worden, gaan nu voor een appel en een ei over in handen van diegenen die nooit een ploeg of stok in de grond hebben gezet.

Als tegenbeweging stel ik een herziening voor van het grondhuurbeleid. Strikte inning van grondhuur zou niet alleen zorgen voor een continue inkomstenstroom, maar zou ook speculatie tegenwerken en landontwikkeling bevorderen. Dit beleid zou de staat jaarlijks een aanzienlijke en groeiende inkomstenbron opleveren, wat duurzamer en voordeliger is dan eenmalige grondconversie.

Het is mijn overtuiging dat de huidige vorm van grondconversie een ongekende plundering van nationaal bezit betekent. Een beleid dat bedoeld was om stabiliteit en vooruitgang te brengen, wordt nu misbruikt ten voordele van enkelen en ten nadele van het Surinaamse volk. De beschuldiging dat het staatsbeleid een "ongemanierde leegroof" van de staat is, is niet zachtzinnig, maar wel een treffende beschrijving van de situatie.

Het is van cruciaal belang dat er een verantwoorde omgang met grondconversie komt, waarbij harde grenzen en strenge voorwaarden worden gesteld om de belangen van Suriname en haar burgers te beschermen. Het staatsbesluit zoals het nu ligt, moet niet klakkeloos geaccepteerd worden. Er moet strijd worden geleverd voor een rechtvaardig grondbeleid, één die echt de belofte van ontwikkeling en voorspoed voor alle Surinamers in zich draagt.


Emanuel Scheek, MSc. LL.B.

*Cijfers in deze analyse zijn slechts indicatief en uitgezonderd bijkomende leges en andere kosten.

U kunt het gehele artikel hier downloaden.


Documenten: