Ooit was de liefde voor Suriname oneindig en werd door menigeen steeds uit volle borst gezongen: “Schoon Suriname, o land van mijn dromen... Suriname gij zijt mij dierbaar, land vol schoonheid overal, land ik wil u mijn hart verpanden, en u trouw zijn bovenal”.

Anno 2023, is het helaas anders en staan we voor het voldongen feit, dat het vertrouwen van de doorsnee Surinamer tot een absoluut dieptepunt is gedaald, waarvoor de beschuldigende vinger enkel en alleen richting onze regeerders en beleidmakers wijzen. 

Terwijl onze huidige regeerders ervoor moesten zorgen dat enerzijds de maatschappelijke en sociaal-economische ontwikkeling van het land en anderzijds de leefomstandigheden van de bevolking en vooral de kansarmen tot verbetering kwamen, zijn we de laatste jaren met het tegendeel geconfronteerd; vele rechtgeaarde en gekwalificeerde Surinamers worden eerlijke kansen ontnomen en het eigen belang van partijloyalisten en sponsoren voert de boventoon.

Exodus
Vanaf de aankondiging van de onafhankelijkheid van Suriname in 1973, heeft zich een patroon ontwikkeld waarbij velen hebben besloten om hun heil elders te gaan zoeken, hetgeen vooral de laatste jaren verontrustende vormen heeft aangenomen; vele studenten, docenten, specialisten, verpleegkundigen en ander kader, pakken hun koffers in en gaan op zoek naar een betere toekomst. Een schoolvoorbeeld hiervan is recent in de media verschenen, waaruit is af te leiden dat vooral goed gesitueerden hun kinderen naar het buitenland - vooral naar Nederland - sturen voor verdere studie; een meerderheid van deze  studenten blijft echter achter in Nederland, na afstuderen.

De toegenomen brain drain of te wel kennisvlucht uit Suriname, kan zeker tot beheersbare proporties worden teruggebracht, indien de toegankelijkheid en kwaliteit van ons hoger en wetenschappelijk onderwijs wordt verbeterd en gegarandeerd, maar daarnaast ook wordt voldaan aan de voorwaarden tot betere toekomstperspectieven en een betere honorering. Een bruto startsalaris, inclusief wetenschapstoelage, voor docenten op de Anton de Kom Universiteit van Suriname van ongeveer SRD 19.000, kan zeker niet serieus overkomen. Daartegenover staat bovendien, dat beleidsadviseurs en directieleden, vaak zonder relevante opleiding en ervaring, doorgaans beter worden beloond. 

De toegankelijkheid voor eenieder moet daarom zonder meer worden vergroot, tot de arbeidsmarkt, bij het starten van een eigen onderneming, bij de toewijzing van bouwkavels en woningen, tot de gezondheidszorg, alsook tot het  onderwijs en alle andere sectoren. Met dit alles, kan ongetwijfeld een goede basis worden gelegd om het vertrouwen van vele landgenoten te herstellen en ons geliefd land tot een gezonde- en welvarende samenleving te ontwikkelen.

In elke samenleving hoort het voornamelijk te gaan om vertrouwen in de toekomst, samen denken, samen spreken, samen doen en samen beslissen; kortom om de actieve betrokkenheid van alle burgers te bevorderen. Helaas moet met lede ogen worden geconstateerd, dat de gemeenschap zich vandaag de dag in een soort geblokkeerde samenleving bevindt; betrokkenheid en saamhorigheid hebben thans plaats gemaakt voor verbittering en harmonie voor polarisatie en wantrouwen.

Toch is het nog niet te laat om het tij te keren, mits de regering terstond ertoe overgaat om de huidige precaire situatie structureel aan te pakken. Een ieder die onze grondrechten, democratie, rechtstaat en rechtsstatelijke waarden niet respecteert, dient zonder aanzien des persoons te worden aangepakt. Tegen stigmatisering van de bevolking, ongenuanceerde uitspraken van politici en ondermijning van de samenhang in de samenleving, moet drastisch worden opgetreden!

Weliswaar is er doorgaans veel deskundigheid, tijd, financiële middelen, daad- en draagkracht vereist, om doelmatige verandering te realiseren in deze deplorabele situatie’, maar dit mag absoluut geen excuus zijn om te slabakken.  
Realiteitszin gebiedt echter ook te onderkennen, dat de regering enerzijds voor uitermate grote uitdagingen staat, maar anderzijds valt zeker niet te ontkennen dat zij het juiste voorbeeld dient te geven, door onder meer zuinig om te gaan met de schaarse staatsmiddelen en het ten goede keren van haar beleid, dat tot dusver bezijdens de gedane verkiezingsbeloften wordt ervaren!

Ter overdenking moge ten slotte nog naar de volgende tekst uit de Heilige Schrift, Matteus 7 vers 15, worden verwezen: “Waakt U voor de valse profeten, die in schapenvacht tot U komen, maar van binnen zijn zij roofgierige wolven. Aan hun vruchten zult gij hen kennen“.

Roy Harpal