Doodskisten op de dag van de begrafenis van aardbevingsslachtoffers, in de nasleep van de aardbevingen van 24 juni, op de begraafplaats La Esperanza in La Guaira, Venezuela. (Foto: Reuters)
Venezuela wordt nog steeds zwaar getroffen door de nasleep van twee krachtige aardbevingen die vorige maand het land troffen. De officiële dodentol is inmiddels opgelopen tot 3.535, terwijl bijna 18.000 mensen dakloos zijn geraakt. Daarnaast zijn er meer dan 16.700 gewonden gemeld, en verblijven ruim 12.800 mensen verspreid over 80 noodopvanglocaties in de zwaarst getroffen regio’s Caracas en La Guaira.

In La Guaira, een kustgebied dat zwaar werd getroffen, werden op maandag vrachtwagens en forensische teams gezien die lijken vervoerden, terwijl graafmachines graven maakten op een terrein gemarkeerd met witte kruisen waar overledenen werden begraven. Naar schatting zijn ruim 60.000 gebouwen beschadigd of verwoest.

De situatie is zorgwekkend, niet alleen vanwege de materiële schade en het hoge aantal slachtoffers, maar ook vanwege de dreigende gezondheidscrisis. Duizenden mensen slapen in overvolle tijdelijke opvang of zelfs in de open lucht, zonder toegang tot schoon water of medische zorg. Dit leidt tot een snelle verspreiding van infecties en onbehandelde verwondingen.

Eugenio Cova, hoofd van de traumazorg in het Hospital Jose Gregorio Hernandez in Caracas, waarschuwde dat de gezondheidsproblemen nu vooral zullen ontstaan door infecties bij mensen die lang aan de ramp zijn blootgesteld. “We zitten nu in een fase waarin infecties het trauma compliceren,” zei hij recent.

Ook ter plaatse worden gezondheidsproblemen steeds zichtbaarder. Verslaggevers melden een toename van diarree en andere infectieziekten onder de opvangzoekers. Er is dringend behoefte aan sanitaire voorzieningen zoals draagbare toiletten en betere organisatie om overbevolking en ziekteverspreiding tegen te gaan.

De frustratie over de trage en gebrekkige reactie van de Venezolaanse overheid groeit. Vrijwilligers en hulporganisaties nemen het voortouw in het zoeken naar overlevenden en het verspreiden van hulpgoederen. Volgens Carolina Jimenez van de Washington Office on Latin America (WOLA) is de overheid in Venezuela niet de eerste hulpverlener geweest, maar juist de laatste.

In gebieden als Catia la Mar, ten noorden van Caracas, is de overheid nog nauwelijks aanwezig, waardoor burgers en humanitaire hulpverleners de situatie proberen te beheersen. Ondanks de enorme uitdagingen blijven deze vrijwilligers onvermoeibaar zoeken naar overlevenden en hulp bieden aan de getroffenen.

De internationale gemeenschap en hulporganisaties roepen op tot extra steun en dringende maatregelen om de groeiende gezondheidscrisis en humanitaire nood te voorkomen. Voor Venezuela blijft het een zware strijd om te herstellen van deze verwoestende ramp.