Hoofdverdachte Desi Bouterse, ondersteund door zijn veiligheidsmannen, gaat in op vragen van journalisten. Hij heeft zijn laatste woord gesproken tijdens de zitting van het Hof van Justitie. (Foto: Ranu Abhelakh)
De aanstormende trein die richting Santo Boma afstevent, schijnt zijn licht al in de aardedonkere tunnel. 23 jaar geleden - kort vóór de verjaring van de Decembermoorden - heeft het Hof van Justitie het Openbaar Ministerie opgedragen om dit donkere hoofdstuk van de recente geschiedenis van Suriname te onderzoeken en de daders te vervolgen. Gisteren is de laatste zitting in deze megazaak gehouden waarbij vijf verdachten onder aanvoering van Desi Bouterse, terechtstaan voor 15-voudige moord. De verdachten hebben hun laatste woord gevoerd. Het allerlaatste woord is nu aan het Hof van Justitie. De hamer van de rechter zal dit jaar voor de laatste keer vallen in deze zaak. De boeien zijn al geolied.

De vier andere verdachten waren kort in hun laatste woord. Stephanus Dendoe, Ernst Gefferie, Iwan Dijksteel en Benny Brondenstein, hebben kort en bondig aangegeven dat ze onschuldig zijn en vragen vrijspraak. Bouterse echter heeft in alle kleuren en geuren verteld hoe de kolonisator er alles aan gedaan heeft om vanaf de onafhankelijkheid het land te destabiliseren en te herkoloniseren. Het oude bekende verhaal klonk voor de zoveelste keer: er waren medestanders die bezig waren met een coup; Er zouden honderden doden vallen; Hiertegen heeft het leger opgetreden, maar het was niet de bedoeling geweest om ze te vermoorden.

In zijn laatste woord heeft Bouterse van alles verteld over hoe Nederland was betrokken bij de coup die werd beraamd. Hij heeft echter met geen woord gerept over wat er is gebeurd op 7, 8 en 9 december 1982, terwijl hij daar zelf bij was. Hij vindt het jammer en betreurenswaardig dat 15 mensen het leven hebben gelaten, maar de 400 mensen in het binnenland die dood zijn gegaan en 90 militairen en politiemannen hebben ook nabestaanden, zei hij. Bouterse gaat bidden voor de rechters, zodat de Almachtige hen de wijsheid en moed schenkt om een oordeel te vellen, zelfs als het Nederland niet bevalt.

Na een zeven jaar durend vooronderzoek, is op 30 november 2007, het strafproces eindelijk opgestart. De ene exceptie na de andere is opgeworpen. Zelfs een Amnestiewet werd op 4 april 2012 in allerijl aangenomen, waarna het proces een hele tijd stillag. Uiteindelijk heeft het Hof van Justitie eind 2015 bepaald dat de vervolging van Bouterse c.s. gewoon wordt voortgezet. Voetje voor voetje vond de behandeling plaats. In 2019 is Bouterse na ettelijke zittingen veroordeeld tot 20 jaar cel, terwijl hij op staatsbezoek in China was. Hiertegen ging hij in beroep. Twee jaar later werd het vonnis herhaald. Beide keren bleven de veroordeelden op vrije voeten.

Het Openbaar Ministerie heeft weer 20 jaar cel geëist in hoger beroep en bij veroordeling is het enkele reis Santo Boma. Bouterse zegt zijn hoofd te zullen buigen voor het besluit van het hof. Aan journalisten zei hij na de zitting dat hij bij de koning van Suriname zal aankloppen als hij wordt veroordeeld. Chan die hem gratie kan geven, heeft al gezegd dat hij zich zal houden aan het advies van het Hof van Justitie. 

De onderhandelingen over het verblijf in Santo Boma en sloffen Morello zullen nu worden verhevigd. Wie heeft wat te bieden. Chan is vaak uitlandig, dus de koning is dan ook waarnemend president. Bouterse heeft al een wenk gegeven van waar zijn hulp zal komen. Om te weten wat er zal gebeuren na de recesperiode van de rechterlijke macht, is het belangrijk om als een crimineel te denken hoe de aanstormende trein kan worden ontspoord.

Nita Ramcharan