De premier van Barbados, Mia Mottley, zegt dat rijke landen ontwikkelingslanden moeten helpen betalen voor de gevolgen van klimaatverandering. (Foto: BBC)
Wereldleiders die donderdag in Parijs bijeenkomen, zouden armere landen toegang kunnen geven tot honderden miljarden dollars om de klimaatverandering aan te pakken. Mia Mottley, de eerste vrouwelijke premier van Barbados, leidt de wereldwijde strijd om dit geld en vertelt BBC News dat haar kleine land dringend hulp nodig heeft.

Armere landen willen meer geld omdat ze weinig hebben gedaan om de klimaatverandering te veroorzaken, maar de ergste gevolgen onder ogen moeten zien. Ze hebben ook moeite om dure projecten zoals hernieuwbare energie te betalen.

Klimaatfinanciering, inclusief financiering voor waterkeringen of zonne-energiecentrales, is al lang een van de grootste knelpunten in de klimaatonderhandelingen.

Maar Mottley heeft een wereldwijde coalitie opgebouwd om haar eis te ondersteunen dat het internationale financiële systeem fundamenteel wordt hervormd. "We zitten hier allemaal samen in", vertelde Mottley in Parijs. "Als we dat niet realiseren, zullen we niet handelen met de urgentie die nodig is om de planeet te redden en levens te redden."

De premier van Barbados is samen met de Franse president Emmanuel Macron gastheer van de conferentie in Parijs.

Tientallen wereldleiders wonen de top voor een nieuw wereldwijd financieringspact bij, onder wie de Duitse bondskanselier, de president van Brazilië en de nieuwe president van de Wereldbank, evenals de premier van China en de Amerikaanse minister van Financiën.

Mottley is vastbesloten dat de vergadering resultaten oplevert. Ze beschrijft de dreiging van klimaatverandering als "een doodvonnis" voor de wereld. "Als het een doodvonnis is, moeten we dringend handelen", legt ze uit.

Insiders op de top verwachten een aankondiging dat een doel voor US$ 100 miljard aan een soort internationale valuta genaamd Special Drawing Rights (SDR's) is gehaald.

Deze activa zullen worden overgedragen aan lage-inkomenslanden om te worden gebruikt voor klimaatprogramma's.

Maar Mottley heeft een nog grotere prijs in het vizier, een plan dat de "Bridgetown Agenda" wordt genoemd, naar de hoofdstad van Barbados. Het wil meer financiering genereren voor de landen die dit het hardst nodig hebben door een grootschalige modernisering van het internationale monetaire systeem.

De huidige instellingen - waaronder de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) - werden tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog opgericht door de zegevierende naties tijdens een conferentie in het skiresort Bretton Woods in New Hampshire, VS. Het zogenaamde "Bretton Woods-systeem" viert volgend jaar zijn 80e verjaardag.

Mottley zegt dat ze het geschikt wil maken voor de uitdagingen van de moderne wereld door de focus te verleggen van rijkere landen naar het leveren van resultaten die de hele wereld ten goede komen, zoals het helpen van ontwikkelingslanden bij het aanpakken van klimaatverandering.

"De reden waarom deze instellingen bestaan, is dat ze zijn opgericht om de wereld te helpen bij de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog. We bevinden ons op een moment dat gelijk is aan de Tweede Wereldoorlog met betrekking tot het klimaat", zei ze.

Deze week waarschuwde het Internationaal Energieagentschap dat de jaarlijkse investeringen in schone energie in ontwikkelingslanden zullen moeten verdrievoudigen van 770 miljard dollar in 2022 tot maar liefst 2,8 biljoen dollar tegen het begin van de jaren 2030, wil de wereld de ergste gevolgen van klimaatverandering vermijden.

Een voorstel is dat instellingen zoals de Wereldbank goedkopere leningen aanbieden voor klimaatactieprojecten.


Eilandnaties zoals de Malediven willen hulp bij het bouwen van verdedigingswerken tegen overstromingen die verband houden met klimaatverandering. (Getty Images)

Het is veel duurder om waterkeringen te bouwen in Barbados of Angola dan in Nederland of het Verenigd Koninkrijk, merkt Mottley op.

Hetzelfde geldt voor het plaatsen van windturbines of het installeren van zonneparken.

Dat komt omdat lage-inkomenslanden hoge rentetarieven moeten betalen - vaak twee of zelfs drie keer de rentetarieven waarmee ontwikkelde landen worden geconfronteerd.

Toch variëren de risico's van individuele projecten lang niet zo veel.

Een andere suggestie is dat instellingen zoals de Wereldbank zouden moeten overeenkomen om leningen te garanderen voor klimaatactie in ontwikkelingslanden. Dat zou de particuliere sector aanmoedigen om tegen lagere rentetarieven te lenen.

Experts zeggen dat deze initiatieven honderden miljarden dollars aan leningen kunnen genereren voor klimaatprojecten in lage-inkomenslanden.

Een ander voorstel betreft de oprichting van een veiling waarin ontwikkelingslanden kunnen bieden op goedkope financiering voor klimaatprojecten.

Dit "Climate Mitigation Trust Fund" zou worden gefinancierd met tientallen miljarden dollars aan SDR's en onder toezicht van het IMF en de VN.

De winnaars zijn de projecten die de opwarming van de aarde het snelst terugdringen.

Er wordt niet verwacht dat er een definitief besluit over deze voorstellen zal worden genomen, maar Mottley heeft er alle vertrouwen in dat er vooruitgang zal worden geboekt.

We vertellen onze kinderen dat we niet moeten uitstellen tot morgen wat we vandaag moeten doen, zegt mevrouw Mottley. "Ik merk dat ik eigenlijk veel dingen herhaal die we tegen kinderen zouden zeggen, om het wereldwijde gedrag van vandaag te informeren", vervolgt ze. "Dat zegt ons veel."