“Jullie kunnen spotten en schimpen hoeveel jullie willen, maar dé talk of the town de afgelopen week was ongetwijfeld het oefenen van ‘Zijne Excellentie’ in het A.K. stadion.”
“Ik vond het maar een belachelijke vertoning, echt iets uit die oude politieke doos.”
‘Oke, maar het werkt nog, zo te zien.”
“Het ergste vond ik die kleedkamergluurder, die landrover, die een of andere goedkope belofte deed dat hij Yellowman Lonneman op diens 65e jaardag zal kronen tot ‘presjiedent.”
“Dat wil zeggen dat hij aast op de functie van DNA-voorzitter, want die ‘kroont’ de president.”
“En wie wordt dan Veepee?”
“Misschien zoonlief, die babbelaar vol inhoudloze volzinnen zonder eind.”
“Ik word bij dit vooruitzicht meteen gelovig en bid: ‘O, lieve Heer, ik zal vanaf nu al Uw tien geboden volgen, ik zal driemaals daags bidden, ik zal de sociaal zwakkeren met aalmoezen volstoppen, als U ons maar behoedt voor dit drietal, ik smeek U.”
“Begin liever minder te drinken en nuchter te gaan stemmen in 2025.”
“Stem nationaal, Surinamers allemaal…”
“En wat is na twee weken het tastbare resultaat van al die honderden uren gepraat, ge-taki, ge-bholeh, ge-talk, geluister van-het-ene oor-in-het-andere-oor-uit?”
“Dat er rust in de tent is gekomen.”
“Rust? Een andere club activisten roept op om 24 maart alles plat te leggen; de ondernemers wordt gevraagd die dag hun deuren te sluiten en hun personeel vrijaf te geven.”
“Wat scheelt die activisten? Deze keer, skoowtu ow fon den wreed, met bullepees, Achillespees, spierpees, zenuwpees en Europees en met traangas, peppergas, kookgas, plankgas, darmgas, koolzuurgas, lachgas, kortom ala soortu gas.”
“O, daarom hebben ze in het cellenhuis van post Geyersvlijt alvast een beetje geoefend.”
“Hoezo?”
“Ze hebben daar flink ingehakt op de arme, lieve, onschuldige arrestanten; een aantal is bont en blauw geslagen.”
“Misschien wilden ze massaal uitbreken?”
“Maakt niet uit, zo doe je niet met mensen, al zijn het beslist geen lieve jongens daarbinnen.”
“Laten we nu niet opeens doen alsof dit soort behandelingen in de politie-cellenhuizen iets nieuws is; alleen deze keer was het wel van grotere omvang.”  
“Ja, maar onze Pappietow zegt daar goed behandeld te zijn.”
“Ja, toen hij te Santo Boma was ondergebracht. Daar voorafgaand heeft hij meegemaakt hoe het was om met een dozijn of meer ‘lieverdjes’ in een kleine politiecel te vertoeven en op de vloer te slapen, met de poepemmer in de hoek en dat soort dingen.”
“Da wat wil je? Toilet met gouden bril en zacht sponzig toiletpapier?”
“Beste Jules, laten we nou niet overdrijven om gelijk te krijgen. De behandeling in onze politiecellen is verre van ideaal, maar dat krijg je als er niet genoeg cellen zijn, er natuurlijk geen geld voor onderhoud is en als er onderbezetting en ontevredenheid heerst onder de agenten.”
“Wijlen Alphons Levens stelde in een van zijn gedichten dat wij onze koloniale frustraties afreageren op elkaar en niet op de ware schuldigen die ons verdeeld houden.”
“Maar zien jullie niet hoe opeens met voortvarendheid achterstallige bevorderingen  geschieden en andere jarenlang uitgestelde zaken snelsnel voor politiemannen, militairen en cipiers worden geregeld?”
“Tuurlijk, wat wil je! Als je tenminste op hun inzet bij een volgende uitbarsting van ghettopeople-geweld wil rekenen.”
“Ghettopeople? Alleen die sloegen aan het plunderen? Kom nou! Wattebout bijvoorbeeld dat mens en haar dochter die hun rode auto volpropten met geplunderde kleren?”
“En wattebout dat andere mens dat met een widescreen tv op haar hoofd huiswaarts waggelde?”
“Zie je dat men als zodanig geen honger had? Velen waren gewoon door hebzucht gedreven.”
“De mens is een hebzuchtig dier; pas als hij verzadigd onder een boom ligt, wordt hij een beetje sociaal.”
“Jeetje, beste borrelbroeder, waar haal je deze beledigende rare uitspraak vandaan?”
“Uit mijn glas, alhier aanwezig, dat nu leeg is. Wie sponsort een rondje?”
“…………”
“Wat een stilte opeens. Over sociaal gevoel gesproken.”
 “En sinds Vrouwendag is er een stevige lobby, let wel: niet met een ‘b’, vanuit vele vrouwen gedaan om een van hen tot president te kiezen.”
“Dat juich ik toe. Wie zal dan ‘the first man worden?”
“Voor mij maakt het niet uit van wat voor geslacht de volgende president zal zijn. Als die maar eerlijk, oprecht en transparant is, en geen belangen van geldmagnaten voortrekt en de rest van de bevolking als spek en bonen behandelt.”
“Ik vind dit nogal scherp gesteld; ik voel me niet als spek en bonen behandeld door mijn overheid.”
“Ow, ben ja al je rijbewijs gaan vernieuwen of je paspoort gaan verlengen, of je nieuwe ID-kaart gaan maken of documenten gaan legaliseren, of een verblijfsvergunning gaan verlengen en dat soort simpele dingen gaan doen?”
“Ik vind het daarom goed dat die activisten van ‘Alles plat op 24 maart aanstaande’ een concrete en uitvoerbare eis stellen en geen onuitvoerbare droom.”
“Welke eis? Weg met Chan?”
“Ach nee, dat ga je toch niet met alleen kos’kosi en geplunder gedaan krijgen? Daarmee schud je alleen maar de politiestaat wakker, zoals in 1973 toen ze Abaisa doodschoten.”
“Welke eis dan? Koers musu saka!”
“Dat schreeuwde die vorige Tralala-drunguman ook. Is die koers sinds 1975 ooit gezakt? Laat men ophouden met goedkope en populistische zaken te eisen.”
“Dan wat eisen die ‘Allesplatters?”
“Ze eisen dat De Nationale Assemblee meteen stopt met dat oeverloos gebabbel en gehaal en getrek en dat ze onmiddellijk starten met de behandeling van de aanpassing van de Kieswet en de kiesregeling, zodat er in 2025 verkiezingen kunnen worden gehouden. Anders zullen deze DNA-leden aansprakelijk gesteld worden als die verkiezingen in 2025 niet doorgaan door hun laksheid en slaafse onderdanigheid aan die stomme partijdiscipline.”
“Helemaal eens! De meerderheid in DNA moet het nationaal belang, dus Ons Belang, nou eens eindelijk boven hun partijbelang stellen.”
“Daar ben ook ik volledig mee eens.”
“En zolang ze dat niet doen, blijven we elkaar oproepen om te gaan protesteren. Zij zijn al tientallen jaren de zwakste schakel in onze democratie.”
“Daar ben ik volledig mee eens.”
”Ik ook.”
“ik ook, een rondje voor jullie hierop.”
“Proost.”  
 
Rappa