Suriname doet het slecht als het komt op persvrijheid. Het land is in een jaar tijd gekelderd van de 19e naar de 52e plaats op de World Press Freedom Index 2022. Een daling van maar liefst 33 plaatsen. In de afgelopen vijf jaren schommelde het land tussen een discutabele 19, 20 en 21e plek. Een recent dieptepunt in de persvrijheid in Suriname was de aanval op journalist Jason Pinas door veiligheidsmannen van vicepresident Ronnie Brunswijk op 14 december 2021.

Bij de beoordeling is gekeken naar politiek, economie, wetgeving, sociale omstandigheden en veiligheid. Volgens de uitgever van de index, de organisatie Reporters Without Borders, publiceert de pers in Suriname regelmatig kritische berichten over de overheid. "Dit leidt soms tot officiële druk en intimidatie van journalisten, wat leidt tot zelfcensuur." Over het wettelijk kader zegt de organisatie dat de Surinaamse grondwet persvrijheid garandeert. "Een uiterst strenge lasterwet voorziet echter in straffen tot zeven jaar gevangenisstraf voor 'openbare uiting van haat' jegens de regering."

Bij de uitgave van de 20e World Press Freedom Index spreekt Reporters Without Borders van een nieuw tijdperk van polarisatie. Het gaat om mediapolarisatie die verdeeldheid binnen landen aanwakkert, evenals polarisatie tussen landen op internationaal niveau. De 2022-editie van de World Press Freedom Index, die de staat van de journalistiek in 180 landen en gebieden beoordeelt, benadrukt de rampzalige effecten van nieuws- en informatiechaos - de effecten van een geglobaliseerde en ongereguleerde online informatieruimte die nepnieuws en propaganda aanmoedigt.

Binnen democratische samenlevingen groeien de verdeeldheid als gevolg van de verspreiding van opiniemedia en de verspreiding van desinformatiecircuits die worden versterkt door de manier waarop sociale media functioneren. Op internationaal niveau worden democratieën verzwakt door de asymmetrie tussen open samenlevingen en despotische regimes die hun media en online platforms controleren terwijl ze propagandaoorlogen voeren tegen democratieën. Polarisatie op deze twee niveaus wakkert de spanning aan, concludeert Reporters Without Borders.

De invasie van Oekraïne (106e) door Rusland (155e) eind februari weerspiegelt dit proces, aangezien het fysieke conflict werd voorafgegaan door een propagandaoorlog. China (175e), een van 's werelds meest repressieve autocratische regimes, gebruikt zijn wetgevend arsenaal om zijn bevolking te beperken en af ​​te sluiten van de rest van de wereld, vooral de bevolking van Hong Kong (148e), die in de Index is gekelderd. De confrontatie tussen 'blokken' neemt toe, zoals te zien is tussen India (150e) en Pakistan (157e) van de nationalistische Narendra Modi. Het gebrek aan persvrijheid in het Midden-Oosten blijft het conflict tussen Israël (86e), Palestina (170e) en de Arabische staten beïnvloeden.

Mediapolarisatie voedt en versterkt interne sociale verdeeldheid in democratische samenlevingen zoals de Verenigde Staten (42e), ondanks de verkiezing van president Joe Biden. De toename van sociale en politieke spanningen wordt aangewakkerd door sociale media en nieuwe opiniemedia, vooral in Frankrijk (26e). De onderdrukking van onafhankelijke media draagt ​​bij aan een scherpe polarisatie in "illiberale democratieën" zoals Polen (66e), waar de autoriteiten hun controle over de publieke omroep en hun strategie om de particuliere media te "re-poloniseren" hebben geconsolideerd.

Het drietal Scandinavische landen bovenaan de Index – Noorwegen, Denemarken en Zweden – blijft dienen als een democratisch model waar de vrijheid van meningsuiting floreert, terwijl Moldavië (40e) en Bulgarije (91e) dit jaar opvallen dankzij een regeringswisseling en de hoop die het heeft gebracht voor verbetering van de situatie voor journalisten, zelfs als oligarchen nog steeds de media bezitten of controleren.

De situatie is geclassificeerd als "zeer slecht" in een recordaantal van 28 landen in de Index van dit jaar, terwijl 12 landen, waaronder Wit-Rusland (153e) en Rusland (155e), op de rode lijst van de Index staan ​​(wat duidt op "zeer slechte" persvrijheid situaties). De 10 slechtste landen ter wereld op het gebied van persvrijheid zijn onder meer Myanmar (176e), waar de staatsgreep van februari 2021 de persvrijheid met 10 jaar heeft teruggebracht, evenals China, Turkmenistan (177e), Iran (178e), Eritrea (179e) en Noord-Korea (180e).