Het Comité Christelijke Kerken (CCK) doet ter gelegenheid van 50 jaar onafhankelijkheid een oproep aan de samenleving om met dankbaarheid terug te kijken én met moed en discipline gezamenlijk te bouwen aan een rechtvaardiger en welvarender Suriname. Het comité baseert zijn boodschap op Psalm 34 en benadrukt zowel reflectie als verantwoordelijkheid voor de toekomst.

"Het gouden jubileum van onze onafhankelijkheid als natie brengt verschillende gevoelens naar boven en nodigt uit tot bezinning en evaluatie. Zowel de directe periode vóór 1975 als de vijftig jaren daarna hebben spanningen, gemiste kansen en maatschappelijke achteruitgang gekend. Bij deze viering van onze gouden Srefidensi voelen wij daarom zowel het verdriet over alles wat niet goed ging en het gemis van zovele Surinamers elders in de wereld, maar ook trots op land en volk van deze geliefde Republiek waartoe wij behoren."

Het CCK wil rond dit jubileum de bemoedigende woorden van Psalm 34 laten weerklinken: "Verheerlijkt de Heer tezamen met mij, en laat ons eendrachtig Zijn Naam vereren. Ik ging tot de Heer en Hij heeft mij verhoord, Hij heeft mij gered uit al wat ik vreesde." (Ps. 34:4–5)

Vanuit deze psalmverzen roept het CCK de bevolking op tot de kracht van dankbaarheid en positieve inzet voor Suriname.

De kracht van dankbaarheid
"Verheerlijkt de Heer tezamen met mij, en laat ons eendrachtig Zijn Naam vereren. Ik ging tot de Heer en Hij heeft mij verhoord."

"Deze woorden herinneren ons eraan dat dankbaarheid een kracht is - niet alleen wanneer het goed gaat, maar vooral wanneer omstandigheden zwaar op ons drukken. Laten wij daarom die kracht opzoeken. Er is in Suriname, ondanks alle moeilijke en pijnlijke periodes, zoveel waarvoor wij dankbaar mogen zijn.

God heeft ons een vruchtbaar land gegeven, rijk aan natuurlijke hulpbronnen en schoon water voor levensonderhoud, landbouw en economische ontwikkeling. Wij danken Hem voor de wijsheid en veerkracht van Surinamers, die na moeilijke tijden steeds weer in vrede hebben leren samenleven. Wij danken Hem voor de wederopbouw die wij zelf hebben gerealiseerd na perioden van verval. Voor onze talenten, onze culturele rijkdom, onze culinaire tradities en onze creativiteit.

Ook danken wij God dat Suriname gespaard is gebleven voor zware natuurrampen, zoals stormen, aardbevingen en vulkaanuitbarstingen, die elders in de regio veel schade hebben aangericht.

Dankbaarheid is geen vlucht uit de werkelijkheid. Het is een manier van kijken: zien wat er óók is. Het maakt ons veerkrachtig, opent de creatieve kanten van ons denken en versterkt onze religieuze gevoeligheid voor de stille compassie van God. Mogen wij in de steun van bauxiet, goud en nu onze olie- en gasreserves de leiding van de levende God herkennen, die “het werk Zijner handen nooit laat varen” (Ps. 138:8).

Dankbaarheid zal ook binnen onze gezinnen, relaties, verenigingen en sociale verbanden een onmisbare kracht blijken te zijn. Daarom hervinden wij uit dit eerste psalmvers de diepe kracht van dankbaarheid.

De positieve inzet voor Suriname
Het tweede deel van het psalmvers luidt:
"Hij heeft mij gered uit al wat ik vreesde."

"Vanuit deze woorden roepen wij de Surinaamse bevolking op tot positieve inzet voor een rechtvaardige samenleving. Betrokkenheid bij elkaar en een rechtvaardige besteding van de inkomsten van het land zullen onze maatschappelijke samenhang versterken.

Er is nog veel te doen: het onderwijs verkeert in een diepe crisis, de gezondheidszorg en werkgelegenheid vereisen versterking, en de lokale productie en economie moeten duurzaam worden opgebouwd. Wij roepen op tot discipline en consequente uitvoering van besluiten die het algemeen belang dienen. Dit zal onder onze bevolking meer waardering en loyaliteit voor het land doen groeien en in jongeren een diepere vaderlandsliefde wekken.

Deze woorden inspireren ons om moedig en standvastig vooruit te kijken naar de komende vijftig jaar. Het opbouwen van een samenleving vraagt om gezamenlijke keuzes, het beheersen van politieke en economische krachten en het durven maken van moeilijke keuzes.

Laten wij leren van het verleden, maar niet blijven hangen in de wonden van toen. Laat dankbaarheid en positieve inzet de bronnen zijn voor hard werken aan de toekomst: een rechtvaardig, liefdevol en welvarend Suriname.

Wij bidden God om Zijn zegen over Suriname, over alle Surinamers en over allen die door vriendschapsbanden met ons verbonden zijn", stelt het CCK.