Op deze flamingo' mag er niet gejaagd worden. Zij zijn beschermde vogels het gehele jaar door. Door op ze te schieten, komen steeds minder vogels in Bigi Pan. (Foto's: Rani)
Toerisme bevorderen, wordt met de mond beleden. Hetzelfde geldt voor natuurbescherming. Bigi Pan is een beschermd gebied, maar de infrastructuur en handhaven van wetten laten veel te wensen over. De aanblik van de sleephelling naar het kanaal, dat begroeid en verwaarloosd is, is ronduit triest. Er is weer een gat in de dam en als deze niet gauw wordt aangepakt, zal de schade niet te overzien zijn.

Als er niet wordt opgetreden, zullen er steeds minder vogels van heinde en ver naar dit natuurgebied komen. In Bigi Pan konden in betere tijden duizenden flamingo's worden bewonderd. Deze vogels die ruim anderhalve meter van poot tot snavel kunnen worden, komen uit het koude noorden naar Suriname in de eerste maanden van het jaar. Er is genoeg voedsel voor deze prachtige vogels, die langs de oever bij het mangrovebos de omgeving rose tot oranjerood kleuren.

Dit seizoen is de flamingo populatie helaas behoorlijk geslonken. Eind februari was er geschoten op de flamingo's, waarbij twee advocaten betrokken waren. Drie leden van 's Lands Bosbeheer van Nickerie hebben twee mannen op heterdaad betrapt. In één boot zijn twee mannen aangetroffen met twee jachtgeweren en twee gedode flamingo's. Jacht op deze vogels is VERBODEN.


De mannen in de boot, onder wie een advocaat, konden geen bescheiden van de jachtgeweren aantonen. Hen is voorgehouden dat ze de Wapenwet hebben overtreden. De advocaat hield de jachtopzieners voor dat de jachtgeweren niet hen toebehoorden, maar in de boot waren van een lodgehouder die hen had afgezet. De mannen en later nog drie anderen, onder wie nog een advocaat, zijn overgebracht naar politie Paradise.

In Suriname gelden wetten niet voor iedereen. Binnen de kortste keren was de telefoon van de politie roodgloeiend. Nog voor zonsopgang, waren de overtreders van de wet, die de wet beter dan menigeen kennen, weer op vrije voeten, nadat een boete van SRD 10.000 per gedode flamingo was betaald. De gevolgen van hun daden zijn echter nog steeds te merken. De flamingo's zijn eerst weggebleven van de plek waar ze gewend waren te eten. Langzaam zijn tientallen teruggekeerd, maar het aantal is aanmerkelijk geslonken. Hopelijk zullen de knallen die deze twee flamingo's het leven hebben ontnomen, volgend seizoen niet doorwerken.

Maar behalve deze knallen, worden er veel meer flamingo's en andere beschermde vogels doodgeschoten, vanwege de uitgestrektheid van het gebied en de gebrekkige tools die de jachtopzieners ter beschikking hebben. Hoe vaak moest er niet letterlijk worden gebedeld voor brandstof alvorens een routine patrouille kon worden uitgevoerd. De jachtopzieners doen hun deel, maar als dit soort gevallen zoals van de flamingo-advocaten zich blijft herhalen, zullen ook zij niet gauw geneigd zijn zich ten volle in te zetten voor de bescherming van het gebied.

En het wordt tijd dat het land wordt bestuurd op basis van wetten en niet met names and faces. De rechtsstaat heeft grote mazen waar de echte criminelen steeds doorheen glippen. De belijders die toerisme bevorderen, moeten het lef hebben om nu eindelijk beleid te maken voor behoud van wat de natuur ons in bruikleen heeft gegeven. En dat betekent conserveren en laten groeien, niet vernietigen door louter hebzucht en egotripperij.

Nita Ramcharan