Hans Breeveld
Al maanden is etniciteit een veelbesproken thema in Suriname. Sommigen praten over een rassenstrijd die op social media tussen Surinamers zou zijn uitgebroken. Men vraagt zich af of de etnische rust en harmonie die ons land kenmerken nog bestaan. Ik ben van mening dat die rust en harmonie er nog is, maar dat wij over dit thema in gesprek moeten blijven.
Terwijl politici etniciteit gebruiken en vaker misbruiken tot eigen glorie beijveren vele wetenschappers zich om etnisch handelen in context te plaatsen.

Voor de zuiverheid van de discussie is het goed zo een wetenschapper aan het woord te laten. In zijn boek Alle mensen zijn ongelijk, schrijft de geneticus prof. dr. Hans Galjaard:
Door verschillende geleerden zijn in de loop der tijd allerlei indelingen van mensen gemaakt. De meeste zijn gebaseerd op de huidskleur, de vorm van het hoofd en het gezicht en de lichaamsbouw. Een veel voorkomende indeling is die van Kaukasische, negroïde, mongolide, Indiaanse en Maleisische. Maar er zijn andere deskundigen die negen geografische en tweeëndertig plaatselijke rassen onderscheiden en weer anderen die de wereldbevolking in twee groepen indelen: sluikharigen en krulharigen.

Galjaard stelt dat er wetenschappelijk gezien geen basis is voor een indeling van de ruim - zeven miljard mensen in een paar groepen. Er bestaat in zijn optiek slechts één mensenras.
Op grond hiervan denk ik dat het begrip racisme – voor zover het mensen betreft – verkeerd gekozen is en zou moeten worden vervangen door etnicisme, omdat negatieve bejegening - in deze - naar andere toe slechts plaatsvindt op grond van verschil in etniciteit. Van racisme zou er dus slechts sprake kunnen zijn als het dieren of planten betreft.
In de natuur - aldus Galjaard - zijn er meer dan een miljoen planten en dieren  waarvoor geldt dat ze zich onderling niet kunnen voortplanten.

Wie heeft ooit het product gezien van de voortplanting tussen een slang en een vogel; of van een olifant en een vlieg? En zo zouden wij nog even door kunnen gaan. Maar als een vrouw uit Afrika bevrucht wordt door een Eskimo komt daar een mens uit voort. Dat is ook het geval tussen een Indische vrouw en een Zweed. De etnische zuiverheid zoals ooit werd gepredikt door ene Adolf Hitler is al eeuwen op haar retour. Zo stelde in 1999 de Britse geneticus prof. Steve Jones vast dat één op de vijf witte Britten, oftewel elf miljoen mensen in Engeland, zwarte voorouders hebben.
Dat uit deze etnische vermenging vaak ook super geesten voortkomen daar zijn o.a. Barack Obama, Kamla Harris en Bob Marley het levend bewijs van.

Opeenvolgende volkstellingen in Suriname hebben trouwens ook laten zien dat de groep die ooit etnisch als ‘overige’ werd gekwalificeerd zienderogen in ons land de meerderheid zal vormen.
Maar daarnaast blijkt de onderlinge afhankelijkheid groot. Zo valt het mij steeds weer op dat de meeste kopers in rotishops geen Hindostanen zijn. En waar gaan de meeste Surinamers – ongeacht hun etniciteit – naartoe als ze geelzucht hebben? Uit welke etnische groep komen de personen die de kunst van massage beheersen? Als je botbreuken hebt, bij wie meld jij je het eerst aan? En zo zouden we nog even door kunnen gaan. Dit zal in de toekomst misschien veranderen, maar dit is de realiteit van vandaag.

Aan mensen die bij mij klagen over de etnische intolerantie in Suriname wijs ik steevast naar Noord-Ierland met een overwegend witte bevolking. Ruim 30 jaar woedde daar een bloedige oorlog tussen witte mensen, omdat de ene katholiek en de andere protestant is. Tot twee keer toe heeft Suriname de wereld een les in tolerantie gegeven. Het Phagwa en Goede Vrijdag vielen op een en dezelfde dag. Christenen gingen in het wit gekleed naar hun kerk, terwijl erdoor phagwavierders met gekleurde vloeistof werd gegooid. Dat er geen incidenten zijn gemeld geeft de tolerantiegraad van het Surinaamse volk weer. Overigens neemt de diversiteit onder de phagwavierders gestaag toe.

Terwijl veel mensen verscheidenheid negatief wensen te kwalificeren horen wetenschappers te weten dat er meer overeenkomsten zijn tussen mensen onderling dan verschillen. Het internationaal bekende voorbeeld kwam uit Zuid-Afrika. Op 2 januari 1968 voerde de hartchirurg Christiaan Barnard zijn tweede succesvolle harttransplantatie uit. Philip Blaiberg een witte tandarts kreeg in het Zuid-Afrika - waar toen apartheid de heersende doctrine was - het hart van de kleurling Clive Haupt, die kort daarvoor gestorven was.

Hoe lang moeten wij ons nog bezig houden met mensen die vaak de anonimiteit opzoeken om vergif te spuien? Dit gif zal haar doel niet treffen als verstandigen voldoende het positieve uit de werkelijkheid waarin we leven benadrukken.
Laten we bestuurders waarschuwen voor etnisch profileren dat tot onnodige polarisatie leidt. Zet alle Surinamers in of voer een beleid waardoor zij hun talenten optimaal kunnen ontplooien. Maar laten wij nu eindelijk begrijpen dat in onze diversiteit onze kracht ligt.

Hans Breeveld