In 2020 hebben wij als partij afscheid genomen van enkele stonfutu’s en is ons land niet bespaard gebleven van Covid-19. Wij hebben als samenleving op diverse gebieden onze veerkracht moeten tonen en bittere pillen geslikt. De NDP is de enige partij, die bij de afgelopen verkiezingen landelijk zetels heeft behaald met in elk district tenminste één zetel en een totaal van zestien zetels. Desalniettemin is dat een terugval van tien zetels, welke binnen de partij terecht een proces van evaluatie heeft ontketend. Aan het begin van dit nieuwe jaar is het goed om te reflecteren waar we als natie staan en waar we naartoe willen groeien.

De samenleving wordt continu door de huidige regering voorgehouden dat het de schuld is van de vorige regering dat Suriname in deze situatie verkeert. Welnu, bij het vergelijken van het beleid van de vorige regering en de huidige is het grootste verschil dat elke NDP regering steeds voorstander is om verschillen in de samenleving te verkleinen vanuit een gedachte dat “ook de zwakste leerling in de klas mee moet kunnen doen”. Deze regering lijkt daarentegen een beleid te voeren - althans met de kennis van nu - vanuit een gedachte dat “de sterkste leerling van de klas moet excelleren”.

Het gezegde “een ketting is niet sterker dan de zwakste schakel” bevat een boodschap die de huidige regering ter harte zou kunnen nemen. Het verschil in de twee voornoemde uitgangspunten is na zes maanden al te zien en is het sociaal maatschappelijk incasseringsvermogen van de gemeenschap samen met de verkiezingseuforie ter ziele. In de drang om snel te scoren op het gebied van het veelbesproken 'prudent' beleid, vergeet deze regering dat Suriname anno 2020 - bij pas 45 jaar onafhankelijkheid - moet omgaan met een samenleving die nog bezig is samen te komen, die haar richting op de weg van onafhankelijkheid nog aan het zoeken is en waarbij de basisvoorwaarden om dezelfde kansen te hebben nog niet in orde zijn.

Recente maatregelen als verhoging van de governmenttake, de eerste devaluatie, de afschaffing van transport subsidie, het intrekken van Bazo-kaarten, het wegsturen van Cubaanse artsen in tijden van Covid, het wegvallen van studiefinanciering, het niet uitbetalen van Covid-19 steun, het selectief uitdelen van voedselpakketten en de enorme stijging van prijzen van basisgoederen, enzovoorts zijn enkele mijlpalen van deze regering.

Na tien jaren NDP-beleid waar de mens centraal stond en met meer dan ooit investeringen in infrastructuur, onderwijs en gezondheidszorg begint 2021 met grote zorgen. Met ongelijke toegang tot onderwijs waarbij een groot deel van de scholen in het binnenland nog steeds niet is gestart en met ongelijke toegang tot gezondheidszorg waarbij ziekenhuizen in Marowijne en Atjoni dicht zijn. In tegenstelling tot de start van elk nieuw jaar waar er gehoopt wordt op “een nieuw jaar met nieuwe kansen”, gloort er voor 2021 een heel andere realiteit. Eén met de invoering van een solidariteitsheffing waarbij er nog eens SRD 303 miljoen van het volk zal worden ingehouden, met een ten minste 2% verhoging van de omzetbelasting waardoor prijzen nog meer zullen stijgen en met de afschaffing van subsidies.

Voordat we in 2021 overeenkomsten aangaan met het IMF of onze belangen in olie verpanden omwille van onze kortlopende drang om te scoren, zouden wij de regering willen vragen om te reflecteren. Hoe draagt uw beleid bij aan de ketting Suriname? Hoe draagt uw beleid bij aan het sterker maken van onze nog zwakke schakels, zodat we als collectief sterk genoeg zijn om de uitdagingen van 2021 aan te kunnen? Hoe gaat u de zwaktes in uw beleid tot heden versterken?

Immers indien u geen antwoord heeft op deze vragen, zou kunnen blijken dat ook u slechts zo sterk bent als uw zwakste schakels: een IMF-programma, waarvan geen enkel detail nog bekend is, zal worden uitgevoerd. Inmiddels is de gedevalueerde bank koers van SRD 14,01 achterhaald en wordt voor transacties een koers van boven SRD 18 gehanteerd. Het falen van de regering om de wisselkoers te stabiliseren ondanks de devaluatie, zou kunnen leiden tot een tweede devaluatie. Zonder enige hoop op een samenhangend regeerprogramma vreest de NDP dat de armoede in het land verder zal toenemen.

Wij hopen dat 2021 ook de regering kan bemoedigen om daar waar zaken niet zouden leiden tot betere vooruitzichten het roer om te gooien. Ongeacht de omstandigheden kunt u ook in 2021 rekenen op de NDP en zullen wij ons blijven inspannen voor alle Surinamers. Wij wensen alle Surinamers een voorspoedig en gezond 2021 toe.

Kow bondru makandra, gi wan moro betre Sranan!