President Chan Santokhi legt uit dat een kankergezwel niet met calpol kan worden bestreden. (Foto's: René Gompers)
Vicepresident Ronnie Brunswijk vraagt geduld van het volk. De regering moet de kans krijgen om orde op zaken te stellen.



President Chan Santokhi benadrukt dat er geen andere manier is om uit de crisis te komen dan de harde maatregelen die getroffen worden. “We begrijpen de kritiek en de onzekerheid van de samenleving,” merkt hij op. “We moeten het inderdaad beter gaan communiceren en uitleggen.  Maar dames en heren, er is geen andere optie!” Hij kijkt uit naar het protest later op de dag. Vicepresident (vp) Ronnie Brunswijk heeft liever dat men niet op straat komt. Hij vraagt ruimte en begrip. 

De president, de vicepresident en enkele ministers hebben op een persconferentie dinsdag, uitgelegd waarom de maatregelen nodig zijn, wat er ondernomen wordt om de “pijn te verzachten” en wat er allemaal gedaan wordt om meer geld binnen te halen. De overheid staat voor enorme uitdagingen; de uitgaven zijn heel veel groter dan de inkomsten. Inkomsten uit de belangrijkste bronnen zitten vast als onderpand. Er wordt hard gewerkt om meer geld uit de hout- en goudsector te halen. Ondertussen moeten de minderdraagkrachtigen ondersteund worden. Kinderbijslag en AOV zijn al verhoogd, er worden heel veel meer pakketten met levensmiddelen geleverd, schoolvervoer wordt nog bekeken. 

Het regering heeft aangegeven dat het noodzakelijk was om alvast deze twee maatregelen door te voeren: het nog eens verhogen van de governmenttake op brandstof met SRD 1 en het unificeren van de valutakoersen. Santokhi merkt op dat de regering ook door kan gaan met het lenen in binnen- en buitenland voor showprojecten en consumptie. “Maar daarmee lossen we de crisis in het land niet op,” zegt hij fel. “Het is precies als een patiënt met een kankergezwel. Je kan elke dag een calpol of een spuitje nemen, het gaat elke dag pijn doen, maar je wordt er niet beter van. Laten we dat kankergezwel in 1 keer goed weghalen en het lichaam weer gezond maken. Dat gaat pijn doen. Daarom hebben we deskundigen die ervoor gaan zorgen dat de pijn maar van korte duur zal zijn. Maar patiënt Suriname zal weer gezond zijn.”

Voor later op de dag is er een protestactie georganiseerd. “We kijken uit naar de protestactie,” deelt Santokhi mee. “We leggen het volk uit, maar als mensen toch reden hebben om te gaan protesteren…dat recht hebben ze. Dat accepteren wij. Maar we gaan in communicatie blijven.” Santokhi legt uit dat Stefano ‘Pakittow’ Biervliet, een van de organisatoren van het protest, uitgenodigd is om nader uitleg te krijgen over de maatregelen. “Maar tot nog toe horen we van niemand wat de andere optie is. Het enige wat we horen is “het is te hard, het doet pijn.” Er is geen andere optie! Laat me dat benadrukken: Er is geen andere optie!” Santokhi voegt toe dat “we allemaal in dezelfde boot zitten. Of we zinken samen, of we roeien met wat we hebben om de redding van Suriname te bereiken.”

Vicepresident Brunswijk benadrukt dat de maatregelen niet bedoeld zijn “om de gemeenschap te pesten”.  Hij heeft daarvoor uitgelegd op welke manieren de overheid miljoenen aan Amerikaanse dollars misloopt uit de goud- en hout sector, en hoe ze dat gaat oplossen. Maar de maatregelen zijn ook nodig.  “We vragen de gemeenschap om ons te ondersteunen,” roept Brunswijk op. “Ik roep eenieder ook op om niet op straat te komen. We hebben geen andere keus. We voelen het ook voor de gemeenschap. Daarom vragen we; geef ons de kans om dit in orde te maken.” 

René Gompers