Wekelijks werden zeer spannende wedstrijden op het voetbalveld aan de Wanicastraat, achter weeshuis Boniface gespeeld. Het ongeschoeide voetbalspel aan de Wanicastraat stond op een hoog peil. De grootste voetbalspecialisten van Suriname zijn op dit veld met hun carrière begonnen. Spelers zoals Hans Nahar, Wim Echteld, Daisy Samson en Wimpie Kempenaar, waren een lust voor het oog. Kempenaar werd zeer gevreesd om zijn solo's en passeervermogen. Er werd ongeschoeid gevoetbald en de publieke belangstelling des zondags was enorm.

In die periode stonden de topploegen - Voorwaarts en De Arend in de finale. Nelom met de bijnaam Col speelde een grandioze wedstrijd. Met twee goals, waarvan een kopbal die hij in een horizontale zweefduik afrondde, bezorgde hij De Arend de overwinning. Mede door zijn twee goals kreeg hij de kans voor Transvaal te voetballen, nadat hij werd gescout door Wim Bos Verschuur, echter gaf hij toch de voorkeur aan El Deportivo van de toenmalige voorzitter Johan Adolf Pengel. Laatstgenoemde ging echter een andere richting op dan voetbal, waardoor de kern van topspelers zoals Belgrave, Bert Doesburg, de gebroeders Dorder e.a. het elftal verlieten, ze haalden in dit verband nauwelijks een seizoen.

Daarna brak de tijd voor geschoeid voetbal aan. Saillant detail is dat voor die tijd, in de dertiger jaren, alleen goed gesitueerde en financieel krachtige families in staat waren voetbalmateriaal aan te schaffen. Gevreesde voetballers in de Voorwaartsachterhoede o.a. Emile en John Monkou - bijgenaamd de rots van Gibraltar, was aanvoerder van het nationale elftal. Het noemen van namen van befaamde voetballers van Suriname is een ware uitdaging, omdat er zoveel zijn geweest en je niemand wil overslaan. Verschillende generaties hebben hun toppers gehad, het was echt 'smullen' van voetbal. Tijdens de generatie van Arnold Miller (bijgenaamd de Zwarte Van Hanegem), Wiene Schal, Siegfried (Toetie) Brondenstein, Edmund Leilis, Roy George, Frits Purperhart, Wilfred Garden en andere sterren niet vergeten, heeft Suriname zijn beste prestatie ooit geleverd op een WK-kwalificatie toernooi. Deze grote zonen zijn vòòr hun tijd geboren, hoor je menigeen zeggen.

Ook voetballers als de gebroeders Tol, Clyde Mac Donald, Gino Brandon, Emilio Limon en Yves Vlijter, konden er wezen, maar de financiële middelen ontbraken. De huidige generatie voetballers zoals Cohinor, Apai, Comvalius, Fer, Amoeferie, Misidjan, Tjon A Loi, Hasselbaink, Comvalius etc., hebben onder leiding van trainer Dean Gorré en zijn staf, laten zien dat het geen toeval is maar dat het land barst van talent. Los van het talent is de sleutel voor succes: oefening. Training is onontbeerlijk voor succes. Als we niet trainen, zullen we een mal figuur slaan. De overige deelnemers zijn al geruime tijd weer actief, zij het in de lokale competitie of in een top Europese competitie. De nationale competitie hier te lande is nog niet hervat, waardoor de spelers noch conditioneel noch qua wedstrijdritme op het gewenste niveau zitten.

Alle voorwaarden voor een goed resultaat zijn aanwezig. Er is talent, de spelers zijn gemotiveerd en beschikken over een behoorlijk doorzettingsvermogen, er is een trainer die het klappen van de zweep kent, er is een toegewijde staf, er zijn voldoende financiële middelen en er is een groep spelers overzee, die zich bereid verklaart heeft om mee te helpen. Deze generatie heeft het voordeel dat ze niet geboren is vóór haar tijd, maar op de juiste tijd.

Mireille Hoepel