Suriname heeft zich in november 2019 geplaatst voor de zestiende editie van de Goldcup in 2021. Over deze prestatie is er al genoeg geschreven en gezegd. De voorbereiding naar dat toernooi zal allesbepalend zijn voor het uiteindelijke resultaat. Kijkend naar de ontwikkelingen in de nationale competitie, kom ik tot de conclusie dat de moederorganisatie nog niet doordrongen is van de noodzaak om zoveel mogelijk wedstrijden te spelen.
 
Het seizoen 2019-2020 is in vergelijking met andere landen, alvast veel te laat van start gegaan op 15 december 2019. De Engelse competitie (Premier League) waarin spelers die zullen uitkomen in de Goldcup actief zijn, is reeds op 09 augustus 2019 gestart. Ondanks de late aanvang van de lokale competitie presteert de SVB het om een naar mijn gevoel veel te lange kerstvakantie van ruim drie weken (van 23 december 2019 tot 15 januari 2020), in te lassen. Wat een grappenmakerij! Zelfs de schoolvakantie duurt niet zo lang. De Engelse winterstop heeft zegge en schrijve 2 dagen geduurd. Op 26 december 2019 is er normaal gevoetbald en schrikt u niet op 1 januari 2020 heeft deze toonaangevende competitie die de champions league-kampioen heeft voortgebracht, maar liefst haar 21ste speeldag afgewerkt!. La Liga en Serie A hervatten de wedstrijden het komende weekend nog. Terwijl Surinaamse voetballers “genieten” van deze lange vakantie, missen ze de kans om de broodnodige trainingsuren te maken en beter te worden.

Je hoeft geen professional te zijn om te weten dat je veel moet trainen en spelen als je een kans wil maken tegen spelers die dat al jaren doen. Toegegeven dat je als amateur nu eenmaal niet op hetzelfde niveau kan trainen als de professionals, maar doe tenminste moeite om het trainingsschema in de buurt te brengen. Als we niet eens beseffen dat we vaker moeten trainen en spelen, dan vraag ik me af hoe we een betere beurt willen maken. Niet omdat bondscoach Dean Gorré heeft aangegeven dat hij het meer zal moeten hebben van de groep Surinamers die in Europa voetbalt, moeten we achterover gaan leunen. De lokale voetballers moeten ook een behoorlijk niveau hebben, zodat ze zich met de tijd kunnen optrekken aan de profs.

Alle landen die zich tot nu toe geplaatst hebben voor de komende editie van de Goldcup, hebben al enige ervaring. Voor Suriname wordt dit de eerste keer, maar je hebt er ook landen tussen die meer dan tien keer en enkele zelfs vijftien keren hebben meegedaan aan dit toernooi. Ongetwijfeld zal het niveauverschil dus enorm zijn. Behalve dat Suriname het enige land is dat zich met amateurs geplaatst heeft, loopt het ook achter wat investeringen in de sport betreft en hebben de voetballers te weinig trainingsuren. Zoals de zaken er nu voor staan is Suriname dus sowieso de underdog. Om enigszins te nivelleren moet er vaker gespeeld worden, zodat er geen verzuring optreedt tijdens het toernooi. Om een serieuze kans te maken op de Goldcup, is er een eensgelijke aanpak vereist. Natio moet sponsoren zien aan te trekken om meer oefeninterlands te kunnen spelen, maar geen enkele sponsor zal zitten te springen om te investeren in grappenmakerij.

Mireille Hoepel