De historische waarde van boek Sedney extra benadrukt

Marten Schalkwijk, Hans Breeveld, Hardeo Ramadin en Cor Pigot komen woorden tekort om aan te geven hoe belangrijk het boek De Toekomst van ons verleden is. De derde editie van dit boekwerk, van de hand van Jules Sedney, is dinsdag gepresenteerd. Hij viert zijn 95e verjaardag. Toen hij 75 werd publiceerde hij dit boek, dat nu bijgewerkt is met de politieke ontwikkelingen tot en met 2017. De historische waarde van het boekwerk is hierdoor verruimd.

Het boek behandelt onder andere het ontstaan van politieke partijen, ondergang en wederopbouw van de democratie, het parlementaire stelsel en etniciteit in de partijpolitiek, maar doet ook aanbevelingen. Over enkele onderwerpen wordt er hard en scherp geoordeeld.

Socioloog, hoogleraar en politiek analist Marten Schalkwijk heeft de eerste uitgave van het boek aan de samenleving gepresenteerd. Hij was er weer bij voor de derde editie. Schalkwijk: “Ik vond en vind nog steeds dat het boek zich kenmerkt door voldoende gedurfde en soms ook penetrante analyses die passen bij iemand met een lange levenservaring die zelf politieke verantwoordelijkheid op een hoog niveau heeft gedragen. U schrikt er niet voor terug om die analyses neer te pennen. Ik denk dat velen daar ook hun voordeel mee kunnen doen.”

Politicoloog en docent aan de universiteit van Suriname, Hans Breeveld: “Suriname moet Sedney dankbaar zijn voor het feit dat hij het boek heeft geschreven en steeds heeft geactualiseerd. Ook dit is een bijdrage aan de democratie. In een land waar mensen aftreden nog voordat ze behoorlijk aangetreden zijn, is het makkelijk om de politieke kluts snel kwijt te raken. Sedney is een gids die spoor houdt. Vooral met de bijlagen waar we steeds gebruik van hebben gemaakt.” Een derde deel van het boek bestaat uit bijlagen die vaker door onderzoekers en politici worden geraadpleegd. Het boek is ook verplicht leesvoer op de universiteit geworden.

In het boek is er weinig te lezen over de indrukwekkende levensloop van Sedney. Oud-politicus Hardeo Ramadin is in zijn spreekbeurt breedvoerig ingegaan op de persoon Sedney. Bijzonder is de opkomst van Sedney, van ‘blootvoeter’ tot groots staatsman “zonder het overheidssysteem te gebruiken om er rijk van te worden,” geeft Ramadin aan.

Politiek-analist en sociaal geograaf Cor Pigot: “Dit boek moet gelezen worden. Door iedereen die enige pretentie heeft, die iets te zeggen heeft over, of iets te betekenen heeft, of betekenis wenst te hebben voor de ontwikkeling van dit land. Ik vraag mij af of al die gewichtige autoriteiten en gewichtige commissies van Staat, kennis hebben genomen van de vele goed onderbouwde voorstellen voor verbetering van ons staatsbestel die in dit boek zijn gepresenteerd. Bestuurders, gaat u maar naar Vaco, neem een exemplaar en ga het rustig lezen.”

Sedney is doctor in de Economie, de titel heeft hij in Nederland gehaald. Na terugkeer in 1957, is hij gaan werken bij de Centrale Bank van Suriname (CBvS). In 1958 werd hij minister van Financiën, in 1963 president van de Nationale Ontwikkelingsbank. Sedney was lid van de Progressieve Nationale Partij. Deze partij haalde een paar keer verkiezingswinst binnen. In 1969 was hij minister van Algemene Zaken en premier. In 1980 werd Sedney president van de CBvS. 1982 beschrijft Sedney in het boek als het 'rampjaar'. In 1983 legde Sedney zijn functie neer. Hij wilde niet langer met legerleider Desi Bouterse, tegenwoordig president, werken. Sedney is naar Nederland vertrokken. Hij is in 1989 teruggekeerd naar Suriname. De ‘Nieuwe Haven’ die overigens enkel jaren op rij de prijs voor beste haven in het Caribisch gebied heeft gehaald, is naar hem vernoemd.

René Gompers