Ismene Krishnadath wint Henri Frans de Ziel cultuurprijs

In het bomvolle auditorium van Self Reliance werd Ismene Krishnadath zaterdagavond uitgeroepen tot winnaar van de Henri Frans de Ziel cultuurprijs 2011. Zij kwam hiervoor in aanmerking omdat zij langer dan tien jaren een scala aan literaire werken heeft vervaardigd en uitgegeven. Daarnaast is Krishnadath ook actief bij verschillende literaire activiteiten. "Waar anderen of schrijven of uitgeven of voorzitten, doet Krishnadath het allemaal tegelijk op voortreffelijke wijze”, zei Johan Roozer, voorzitter van de Henri Frans de Ziel stichting, die de prijs om de twee jaar uitreikt.

Volgens Roozer heeft het nationalistische gevoel van Krishnadath ook toe bijgedragen dat zij er met de prijs vandoor mocht gaan. Na de onafhankelijkheid van Suriname was Krishnadath de eerste persoon die de Surinaamse nationaliteit aanvroeg. En omdat zij de eerste was met een Surinaams paspoort in Nederland, werd het kosteloos aan haar afgegeven. “Het gevoel Surinamer te zijn omvat natuurlijk veel meer dan een paspoort, en dat toont u dagelijks in uw leven. Op grond van dit alles en hetgeen hier niet genoemd is, is het ons een waar genoegen u de prijs toe te kennen”, aldus Roozer.

Krishnadath was ingenomen met de prijs, een uit hout gesneden boek en pen in een houder. Ook een enveloppe, oorkonde en een bloemstuk werden aan de winnaar uitgereikt. Als voorzitter van Schrijversgroep ’77 nam ze met een brede lach de felicitaties van collega-schrijvers, vrienden, kennissen en familieleden in ontvangst. Warme brasa’s en bosi’s ontbraken niet.

De stichting reikt de prijs uit aan iemand die zich gedurende de afgelopen twee jaar op bijzondere wijze heeft ingezet voor de ontwikkeling van Surinaamse literatuur en daarmee ook heeft bijgedragen aan natievorming, tolerantie, maatschappelijke bewustwording en het internationaal uitdragen van de Surinaamse literatuur. Krishnadath heeft zowel kinderboeken als literatuur voor volwassenen uitgegeven.

De winnaar van de Cultuurprijs 2011 had ook een serieuze boodschap aan ’de crème de la crème schrijvers', zoals ze die noemde. “De Henri Frans de Ziel prijs gun ik aan elke Surinaamse schrijver omdat die op zijn eigen wijze een waardevolle bijdrage levert aan de geestelijke ontwikkeling van Suriname. En toch ben ik blij met de prijs.
Kri Kra yere mi tori; Als we af willen van het beeld van de hosselende dichter die zijn zelfgedrukte boekje op straat slijt, omdat hij dat niet aan de straatstenen kwijt kan, als we af willen van de schrijver met zijn slechte lay-out vol fouten staande producten dan zullen we ten eerste behoorlijk moeten investeren en een grote draai moeten maken in ons denken over literatuur.”
Volgens Krishnadath denken velen dat een roman de hoogste vorm van literatuur is en met Schrijversgroep ’77 tracht zij al jaren die gedachte te bestrijden.

(Sharon Crawford)