Een dag in de hel voor patiënten

Wachttijden van zeven uur, gebrekkige communicatie en mensonterende omstandigheden – Surinames grootste ziekenhuis faalt op alle fronten.

Van het kastje naar de muur
Patiënten worden van hot naar her gestuurd, formulieren in de hand, zonder enige begeleiding. Specialisten communiceren nauwelijks met elkaar. “Ik moest voor één behandeling bij drie verschillende afdelingen langs, zonder dat iemand wist wat de ander deed.” Dit heb ik persoonlijk meegemaakt toen ik een familielid begeleidde.

Onmenselijke wachttijden
Een ziekenhuisbezoek van 10 uur ’s ochtends tot 5 uur ’s middags is geen uitzondering, maar de norm. Ernstig zieke mensen wachten urenlang in een warme, benauwde ruimte, terwijl artsen en medewerkers comfortabel in gekoelde kamers verblijven. Op één dag hebben wij circa zes uur gewacht voordat we een arts konden zien.

Gebrek aan respect en professionaliteit
Van de portier tot de balie: klantvriendelijkheid lijkt een onbekend begrip. “Je krijgt het gevoel dat je een last bent,” zoals ik zelf heb ervaren. Een afspraak maken betekent niet dat je op dat tijdstip de arts ziet; het is slechts het moment van aanmelding. Daarna volgt een urenlange wachttijd. Dit kan anders en efficiënter.

Mensonterende omstandigheden
Zieke mensen staan, liggen en zitten de hele dag in de hitte, vaak zonder voldoende voorzieningen. Het is een situatie die niet past bij een land dat streeft naar vooruitgang. Gezondheidszorg is een basisrecht, geen luxe.

Oproep aan de overheid
Ik roep de verantwoordelijke minister met klem op om in te grijpen:

● Digitalisering van processen om wachttijden te verkorten.

● Training in klantvriendelijkheid voor alle medewerkers.

● Betere infrastructuur zodat patiënten niet in onmenselijke omstandigheden hoeven te wachten.

● Integratie van zorg zodat specialisten samenwerken in plaats van patiënten van het kastje naar de muur te sturen.