Vakbondsleider Robby Berenstein
Voorzitter Robby Berenstein van de Algemene Haven Arbeiders Bond (AHAB) is het oneens met de Vereniging Surinaams Bedrijvenleven (VSB) in de kwestie rond de staking van de havenarbeiders. De VSB stelt zich op het standpunt dat het hier gaat om een vakbondsgeschil dat via overleg opgelost moet worden. Dat de AHAB gekozen had om te staken, wordt dan ook verworpen door de werkgeversorganisatie. Het werk is intussen hervat.

“We strijden juist voor de mogelijkheid om te kunnen overleggen, het is geen arbeidsgeschil, maar een kwestie van erkenning van de vakbond”, zegt Berenstein.
Volgens de vakbondsleider is het begrijpelijk dat de voorzitter van de VSB, Ferdinand Welzijn in de bres springt voor een lid van de organisatie, maar als vertegenwoordiger van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) zou hij beter moeten weten. Dat Welzijn verwijst naar de ILO-conventie 'Erkenning vakverenigingen', raakt volgens Berenstein kant noch wal. “In dat decreet gaat het om het sluiten van een collectieve arbeidsovereenkomst. Daar is er al de mogelijkheid om te overleggen. In het geval van de havenarbeiders is dat er helemaal niet. Welzijn had ons een betere dienst bewezen als hij zijn lid hierover had aangesproken”, zegt de AHAB-voorzitter.

Tegen beter weten in
Berenstein vindt het frappant dat uitgerekend Welzijn deze uitspraken moet doen. Hij verwijst naar een soortgelijke kwestie waar ongeveer twee jaar terug de Suralco contractarbeiders bij dat bedrijf ook geen bond hadden. Toen zijn die contractarbeiders opgenomen in een algemene bond bij de Moederbond. Er is strijd geleverd voor de erkenning van een eigen bond voor de contractarbeiders. Hoewel Suralco niet de directe werkgever is, (de arbeiders werken voor contractors) heeft het bedrijf de bond erkend, omdat die er een direct belang bij heeft. “Niemand anders dan Welzijn onderhandelt met deze bond als vertegenwoordiger van de Suralco, dus hij weet heel goed waar het nu om gaat”, zegt Berenstein.

Berenstein zegt dat Welzijn heel goed weet dat er ILO-conventies zijn zoals die van het ‘recht van arbeiders om zich te organiseren. Dit is een van de belangrijkste ILO-conventies. “Wat Welzijn daar nu beweert, moet hij maar zeggen bij de ILO”, daagt Berenstein hem uit.