Surinaamse NGO op walvistop in Panama

Voor het eerst woont een Surinaamse NGO de jaarlijkse vergadering bij van de Internationale Walviscommissie die dit jaar wordt gehouden in Panama. Monique Pool van de Green Heritage Fund Suriname, die sinds november 2011 actief participeert in het netwerk van Latijns-Amerikaanse NGO's - meer dan 50 NGO's die het maatschappelijk middenveld vertegenwoordigen - zegt dat ook deze vergadering belangrijk is. Het feit dat het wordt gehouden in Panama heeft de NGO's van Zuid-Amerika aangespoord om zichtbaar aanwezig te zijn.

Dit is de eerste vergadering waar meer dan 90 NGO's van de gehele wereld aanwezig zullen zijn om het werk van hun lokale walviscommissarissen te ondersteunen of kritisch te bekijken. Latijns- en Centraal-Amerika zijn grote voorstanders van het niet-dodelijk gebruik van walvisachtigen. Het walvistoerisme is in Latijns- en Centraal-Amerika goed voor 1 miljard USD per jaar, waarbij vooral lokale kleine kustgemeenschappen het meeste voordeel hebben van deze duurzame wijze van ontwikkeling. Pool schat dat in Suriname het dolfijntoerisme nu ook goed is voor directe en indirecte economische voordelen van rond de USD 1 miljoen op jaarbasis.

Ook in Suriname zijn het vooral de lokale gemeenschappen die het meeste voordeel hebben uit deze duurzame toerismeontwikkeling. Hoewel Pool niet verwacht dat de Surinaamse commissaris, Mw. Wirjodirjo van het Ministerie van LVV, aanwezig zal zijn - want Suriname heeft inmiddels een contributieachterstand van 2 jaar en heeft dus geen stemrecht - had zij wel van een hooggeplaatste functionaris van LVV begrepen dat Suriname voor de walvisvangst zou stemmen. De GHFS heeft daarom een brief gericht aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken om nogmaals de regering te verzoeken, in lijn met de petitie die de stichting in 2010 was begonnen, om zich te scharen onder de moderne naties van Zuid-Amerika die deze praktijk afkeuren en duurzaam walvistoerisme promoten.

Belangrijke agendapunten
De vergadering die wordt gehouden van 2 tot 6 juli is begonnen met als eerste agendapunt het voorstel van Brazilië, Argentinië en Uruguay om een Zuid-Atlantisch Walvisreservaat in te stellen. Dit was de issue waarbij vorig jaar Japan en haar vazallen de zaal hadden verlaten, waarmee de walvistop in een fiasco eindigde. Ander belangrijk agendapunt is het instellen van nieuwe quota's voor de Aboriginal Subsistence Whaling. Hierover is reeds in de media in het Caribisch gebied een verhitte discussie gaande tussen de leden van de ECCA (Eastern Caribbean Conservation Association) en de commissaris van St. Vincent en de Grenadines die van plan is dit jaar weer aan te vragen voor een quota voor de walvisvangst van bultrugvinvissen.

Dit is een issue die ook het eiland van de Dominicaanse Republiek raakt waar al langer dan 20 jaar onderzoek wordt gedaan naar deze dieren en er een belangrijke walvistoerisme industrie is ontstaan. Ook heeft de Dominicaanse Republiek een speciaal walvisreservaat ingesteld waar de moeders met hun babies zich elk jaar laten zien. Het derde belangrijke agendapunt betreft het voorstel van Monaco om zaken die de walvissen op de volle zee betreffen te brengen binnen de boezem van de VN, aangezien Monaco van mening is dat de IWC niet bij machte is de problemen waarvoor het zich geplaatst ziet op effectieve wijze op te lossen.