Een aantal profvoetballers in Nederland met Surinaamse roots geeft te kennen graag voor het nationale elftal van Suriname uit te willen komen. Ze hopen dat de Surinaamse politiek het zogenoemde sportpaspoort toestaat. De Suriprofs zien een sterk nationaal team niet alleen als impuls voor het voetbal, het zou ook een stimulans betekenen voor het toerisme en voor de jeugd. "Daarmee zet je Suriname toch op de wereldkaart?", stelt Telstar-doelman Rodney Ubbergen.

Journalist en vaste volger van het Surinaams voetbal Rajesh Gayadien sprak behalve met Ubbergen ook met Maceo Rigters (Blackburn Rovers), Gregory Nelson (CSKA Sofia) en Mitchell Piqué (ADO Den Haag). De voetballers zouden het stuk voor stuk een eer vinden om voor Suriname uit te mogen komen. Volgens Ubbergen, die in 2009 al voor een officieus Surinaams elftal speelde in het toernooi om de Parbo Cup en de laatste jaren het doel verdedigt van de Suriprofs, houdt het idee de Nederlandse profs sterk bezig: “Onderling hebben we het er heel veel over. Het zou leuk zijn om op die manier iets voor Suriname te kunnen doen."

Nelson is ervan overtuigd dat Suriname een groot voetballand zou kunnen worden. "Ik denk dat we het met de inbreng van een paar Suriprofs behoorlijk ver kunnen schoppen. Hopelijk zelfs tot een WK en ik weet zeker dat we daarmee heel Suriname trots zouden maken."

De profvoetballers voelen zich nauw verbonden met Suriname, ook al zijn ze zelf in Nederland geboren. "Ik heb een warme band met Suriname. Mijn ouders komen uit Paramaribo en zelf ben ik een trotse Surinamer. Zo voel ik me ook", aldus Rigters. Net als Ubbergen komt Nelson graag in Suriname: "Een paar dagen terug was ik er nog. Samen met Darl Douglas, Serginho Greene, Evander Sno, Gianni Zuiverloon en Milano Koenders. We hebben toen erg genoten", zegt de aanvaller van CSKA Sofia.

Spelers uit het huidige nationale elftal zien de profs graag komen. International Emilio Limon (SV Robinhood) droomt al jaren van een versterkt Surinaamse elftal: "Ik hoop heel erg dat het gaat gebeuren. Simpel gezegd zou ik het zeer op prijs stellen als de profvoetballers onze nationale selecties komen versterken." Wel wijst Limon er op dat dan niet de hele selectie uit buitenlandse profs zou moeten bestaan: "Ik vind wel dat heel wat jongens van hier de kwaliteiten hebben om topprestaties te leveren. Ze krijgen alleen niet de juiste training. Dus een samenwerking zou beter zijn."

Prikkel
De spelers zijn het erover eens dat hun eventuele inzetbaarheid niet ten koste mag gaan van de positie van de lokale spelers. Rigters: "Goede voetballers maken andere voetballers om zich heen beter. Het niveau van het Surinaams elftal zal omhoog gaan, omdat de spelers uit Suriname zich snel aan het niveau aanpassen." Limon deelt die mening: "Het zal de jongens van hier prikkelen om meer en beter te presteren. Daarbij zullen zij zich ook beter ontwikkelen in de voetbalwereld."

Voor de eventuele weerstand vanuit de Surinaamse samenleving tegen de "Nederlanders" of blaka bakra’s kunnen de profs begrip opbrengen. "Maar het gaat erom dat ons bloed en hart Surinaams is. Het Surinaamse publiek ziet gauw genoeg dat dit het belangrijkste is", zegt Rigters. Piqué geeft aan dat we nu eindelijk een keer “de handen ineen moeten slaan” en het gemeenschappelijke doel voor ogen moeten houden. Ook Limon vindt dat men er geen probleem van moet maken dat deze spelers de Nederlandse nationaliteit hebben. "Ik vind dat zolang je jezelf beschouwt als Surinamer en hier je roots hebt liggen, je het waard bent om voor ons land uit te komen."

Niet voor het geld
Het idee dat alles om geld zou draaien verwerpen Ubbergen en Piqué. Ubbergen: "In eerste instantie denk ik aan de minimale kosten. Laten we eerst proberen een goed team neer te zetten, dan komt de rest vanzelf. Op dit moment speelt geld echt geen rol." Piqué: "Als we het goed zouden doen op bijvoorbeeld een WK, dan komt het geld later wel. Eerst presteren, dat geldt ook voor de Surinaamse Voetbalbond." Ook Rigters geeft aan dat successen meer inkomsten met zich meebrengen. Daarmee kan de ontwikkeling van Surinaamse jongeren worden gefinancierd. " Het belangrijkste is dat de Surinaamse economie erop vooruitgaat en dat de Surinaamse jeugd een betere toekomst krijgt."

Of het WK in 2014 een reëel doel is, is volgens de spelers de vraag. Zowel Limon als de vier Suriprofs hebben de overtuiging dat de kansen er een stuk groter op worden met de inzet van de profvoetballers. "Ik denk dat 2014 niet een realistisch doel zou zijn. Het is niet zo gemakkelijk om je te kwalificeren. Maar hoe eerder we ermee beginnen, hoe sneller we naam maken als voetballand. Voor het eindtoernooi in 2018 zouden we met al het Surinaams talent dat er rondloopt veel kunnen betekenen in de voetbalwereld", zegt Rigters. Limon is ook enthousiast over het idee. "Ik denk dat het haalbaar zou zijn. Dan komen dichterbij bij een WK dan ooit."

Sportpaspoort
De grootste hindernis om profs van Surinaamse afkomst met een Nederlands paspoort toch voor het nationale elftal te laten spelen, ligt op politiek terrein. De Surinaamse regering zou een wetsvoorstel moeten indienen om het sportpaspoort in te voeren. Voorlopig is het daar nog niet van gekomen. De Suriprofs hopen dat hier snel verandering in komt en dat de dubbele nationaliteit voor voetballers wordt toegestaan: "Ik denk dat we het recht moeten hebben om te kiezen voor welk land we uitkomen als sporter. Er zijn vele spelers die het Nederlands elftal nooit zullen halen. Terwijl ze wel de kwaliteiten hebben om Suriname te vertegenwoordigen", zegt Rigters.

Hoewel er geen concrete stapen zijn ondernomen door de regering, heeft Nelson vertrouwen in de Surinaamse politiek. "Wij Suriprofs hebben net als alle andere Surinamers het beste voor met Suriname. We willen niks liever dan Suriname op een WK zien acteren. Dit is de droom die we hebben en we hopen dat we die kunnen en mogen waarmaken."


(Rajesh Gayadien, www.natiosuriname.blogspot.com)