Door gebruik van kwik bij het zoeken naar goud, wordt het water in de kreten ernstig vervuild. (Archieffoto: Edward Troon)
Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (Nimos) heeft de eerste stap gezet om het gebruik van kwik volledig uit te bannen. Het thema ‘Minimalisering en voorkomen van kwikgebruik in Suriname’, stond op een seminar donderdag centraal. Dit met het oog op de herdenking van het 15-jarig bestaan van het instituut vandaag, 15 maart.

Het seminar moet leiden tot het ratificeren van het Minamata verdrag later dit jaar. Suriname kan hiermee behoren tot de eerste vijftig landen die nodig zijn om dit compleet nieuwe verdrag aan te nemen en te ratificeren. Op het seminar is dan ook volop aandacht besteed aan de inhoud van het verdrag, de effecten, voor- en nadelen van het ratificeren daarvan zijn en vooral wat Suriname zal moeten doen op het gebied van wetgeving om deel te kunnen zijn.

Tegengaan gebruik kwik
Farsia Hausil, jurist bij het Nimos, heeft de inhoud van het verdrag met de deelnemers doorgenomen. Volgens haar is dit het eerste verdrag dat specifiek is gericht op het tegengaan van kwikgebruik, vooral in de kleinschalige mijnbouwindustrie. Andere verdragen die Suriname en ook andere landen hebben getekend, hebben slechts enkele verwijzingen.

Het Minamata verdrag is een lijvig document dat veertig artikelen beslaat die gedetailleerd zijn uitgewerkt. Het hoofddoel van het verdrag is de volledige bescherming van mens en milieu. Na ratificatie, zal in- en uitvoer van kwik, kwikproducten alleen mogelijk zijn per ontheffing van het secretariaat van dit verdrag.

Actieve betrokkenheid
Waarnemend directeur van Nimos, Cedric Nelom, die het seminar opende, haalde aan dat deze eerste stap moet leiden tot een beleidsdocument. Daarin zal komen vast te staan wat er gedaan moet worden om partij te worden bij het verdrag. Het Nimos wil in het traject ervan verzekerd zijn en er op toezien dat het tekenen van het Minamata verdrag niet zonder meer zal plaatsvinden. Veel verdragen worden geratificeerd, waarna er weinig of helemaal geen uitvoering is. “Het is de bedoeling dat de gemeenschap ook participeert in dit proces”, stelde Nelom. Het Nimos heeft de vorige maand een publicatie uitgegeven waarin dertig verdragen zijn opgenomen die te maken hebben met het milieu. Het instituut zal volgens Nelom ook een pad uitstippelen hoe Suriname daadwerkelijk inhoud aan deze verdragen kan geven.

Op het seminar is veel aandacht besteed aan het kwikgebruik in Suriname. De wetenschappers Dennis Wip en Paul Ouboter van de Anton de Kom Universiteit van Suriname, hebben presentaties verzorgd over het kwikgebruik in de kleinschalige mijnbouwindustrie en de schadelijke effecten ervan voor lucht, bodem en water. Wip heeft speciaal voor het seminar recente metingen gedaan in Paramaribo over het kwikgehalte in de atmosfeer. Daaruit blijkt dat de concentratie van kwik in de atmosfeer vele malen hoger is dan toegestane normen van internationale instituten. De wetenschappers die hun bezorgdheid hebben geuit hierover, zijn toch van mening dat er beter en gestructureerd onderzoek zal moeten plaatsvinden op verschillende niveaus. Ook de commissie Ordening Goudsector in Suriname heeft deelgenomen aan het seminar. Manager Gerold Dompig heeft daar uitleg gegeven over de situatie in de goudvelden, met name de Green Belt, waar goud wordt gewonnen.