In één uitzending van Info Act is er zoveel onzin gestort over de hoofden van de samenleving, dat een 'sibibusi' nodig is om de ether schoon te vegen. De censor van de jaren tachtig mocht zich gisteren uitleven in het programma van het kabinet van de president. Jan Smeulders werd door perschef Clifton Limburg opgevoerd als de mediadeskundige die eventjes een lezing hield over hoe journalisten zich dienen te gedragen in een democratische samenleving, anno 2013.

De blunder van vicepresident Robert Ameerali op de opening van de trainingsweek van de Surinaamse Vereniging van Journalisten werd aangedikt door Smeulders, die de mening deelde dat journalisten in dienst zijn van de regering. Zij moeten wat de regering te vertellen heeft, doorgeven aan de samenleving. Het enige verschil is dat de overheid niet komt kijken over de schouders van de journalist wat die schrijft. Daar weet Smeulders er alles van, want in de jaren tachtig bepaalde hij wat journalisten mochten opschrijven.

Termen als 'nationaal belang' vielen opnieuw, waar de machthebber vaststelt wat dit belang dan wel is. In nationaal belang zouden in landen als de Verenigde Staten van Amerika en Engeland journalisten bepaalde zaken nooit publiceren. In die landen worden de regeringsleiders ook niet besproken. Zij krijgen volgens Smeulders alle gelegenheid om hun werk te doen. Hier in Suriname zouden journalisten niet weten hoe het hoort. Hoe durft de voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten de vicepresident, die gekozen is, te corrigeren! Dit kan volgens Smeulders echt niet door de beugel.

Limburg die de inmenging van de toenmalige vicepresident Ramdien Sardjoe in het het programma Suriname Vandaag op de STVS in diverse uitzendingen op Sky afgekeurd heeft, laat nu zonder blikken of blozen Smeulders vertellen dat het om 'nationaal belang' ging. Hij was toen de Waakhond die de regering hard op de vingers tikte als journalist, want er werd censuur gepleegd. Principes blijken weer rekbare begrippen te zijn, afhankelijk van welke kant van de lijn je staat. Ook principes zijn onderhevig aan 'gewijzigde beleidsinzichten'. Limbo stond nota bene op de loonlijst van de overheid, hoewel zijn salaris toen niet 'zo dik was als nu'. Hij ging ongestoord te keer tegen diezelfde - eveneens gekozen - vicepresident die de telefoon in zijn oor had opgehangen. Hiervoor kon Limbo toen totaal geen begrip opbrengen. Hij kon ook ongestoord het - eveneens democratisch gekozen - staatshoofd Ronald Venetiaan met regelmaat heftig bekritiseren en woorden van de paarse oppositieleider uitzenden dat 'de president zijn pyjama moest uittrekken'.

Steeds weer worden controversiële personen in Info Act opgevoerd die zelfs tekeer gaan tegen coalitiepartners. Er wordt niet corrigerend opgetreden door president Desi Bouterse. Dit betekent dat de perschef groen licht heeft van het staatshoofd om onbeperkt mensen de ruimte te geven om het volk meningen op te dringen, die niets te maken hebben met het regeringsbeleid. Info Act is een programma dat het beleid van de regering dient uit te leggen aan het volk. De informatie hoort feitelijk te zijn. Het beleid dat de regering uitvoert, moet zakelijk worden belicht. Het programma, dat met geld van het volk wordt betaald, wordt misbruikt om mensen zand in de ogen te strooien en op een verkeerd spoor te zetten.

Nita Ramcharan