Met de installatie van het Nationaal Ontwikkelingsplatform heeft president mevrouw Geerlings-Simons een belangrijk signaal afgegeven: de toekomst van Suriname vereist een langetermijnvisie die verder reikt dan de regeerperiode van één kabinet. Dat uitgangspunt verdient waardering. Mijn eerste reactie was dan ook positief.

Na bestudering van de opdracht, de samenstelling en de institutionele inbedding van het platform kwam ik echter tot een andere conclusie. Het Nationaal Ontwikkelingsplatform functioneert als een consultatie- en participatieorgaan dat door het kabinet is ingesteld als tijdelijke commissie.

Daarmee dreigt het de zoveelste kabinetscommissie te worden die afhankelijk is van de zittende regering. Juist daardoor ontbreekt de institutionele continuïteit om de nationale ontwikkelingskoers over opeenvolgende regeringen heen vast te houden.

Een ontwikkelingsplan is geen ontwikkelingsinstituut
Een ontwikkelingsplan is noodzakelijk, maar het is slechts het vertrekpunt. De veel belangrijkere vraag is wie de uitvoering bewaakt, de voortgang evalueert en opeenvolgende regeringen aanspreekt wanneer zij afwijken van het gekozen nationale ontwikkelingskompas.

Mijn overtuiging is dat duurzame ontwikkeling staat of valt met sterke, onafhankelijke instituties die de nationale ontwikkelingskoers over opeenvolgende regeringen heen bewaken.

Wetenschap moet het fundament vormen
Een ontwikkelingsvisie tot 2050 kan niet uitsluitend worden opgebouwd vanuit bestuur en belangenorganisaties. Zij vereist een stevige wetenschappelijke basis.

Opvallend is dat de Anton de Kom Universiteit van Suriname en onafhankelijke onderzoeksinstituten geen prominente rol lijken te vervullen. Deskundigheid op thema's als economie, energie, klimaat, technologie, onderwijs, gezondheidszorg, demografie en bestuur is onmisbaar wanneer een land zijn ontwikkeling voor de komende vijfentwintig jaar wil vormgeven.

Dat de Vereniging van Economisten in Suriname ervoor heeft gekozen niet deel te nemen aan het platform om haar onafhankelijke positie te behouden, benadrukt bovendien precies het spanningsveld dat ontstaat wanneer een adviesorgaan nauw verbonden is met de uitvoerende politieke macht.

Een tijdelijke commissie lost het institutionele vraagstuk niet op
Mijn grootste zorg is dat Suriname blijft terugvallen op tijdelijke commissies, werkgroepen en platforms. Hoewel deze vaak waardevolle bijdragen kunnen leveren, verdwijnen zij doorgaans na afronding van hun opdracht of bij een regeringswisseling.

Daardoor blijven plannen tijdelijk, terwijl duurzame instituties onvoldoende worden opgebouwd. Juist sterke instituties zorgen ervoor dat beleid niet afhankelijk is van de politiek en de langetermijnbelangen van Suriname worden gewaarborgd.

"W'o kenki a systeem": naar een ontwikkelingsinstituut
De belofte "w'o kenki a systeem" krijgt pas werkelijk betekenis wanneer niet alleen nieuwe structuren worden opgericht, maar ook sterke, onafhankelijke en wettelijk verankerde instituties worden opgebouwd die regeringen overstijgen.

De instelling van het Nationaal Ontwikkelingsplatform is een stap in de goede richting, maar lost het onderliggende vraagstuk niet op. Suriname heeft niet alleen behoefte aan een breed gedragen ontwikkelingsvisie, maar vooral aan een permanent en wettelijk verankerd ontwikkelingsinstituut dat de uitvoering, evaluatie en continuïteit van de nationale ontwikkelingskoers bewaakt, ongeacht welke regering aan de macht is.

Een brief aan de president over de institutionele toekomst van Suriname
Op 2 juli 2026 heb ik president mevrouw Geerlings-Simons een brief gestuurd over de institutionele toekomst van Suriname. Daarmee bouw ik voort op mijn voorstel voor een Strategische Adviesraad voor Ontwikkeling (SAO), dat in mei 2026 in Starnieuws werd gepubliceerd.

In de brief licht ik toe waarom het Nationaal Ontwikkelingsplatform in de huidige vorm naar mijn oordeel onvoldoende is en waarom Suriname de stap moet zetten van een tijdelijke kabinetscommissie naar een permanent en wettelijk verankerd ontwikkelingsinstituut.

Een onbeantwoorde brief zegt ook iets over bestuurscultuur
Tot op heden heb ik van het Kabinet van de President geen inhoudelijke reactie of ontvangstbevestiging op mijn brief ontvangen.

Het gaat mij daarbij niet om persoonlijke erkenning, maar om het belang van een bestuurscultuur waarin inhoudelijke bijdragen vanuit de samenleving en de diaspora daadwerkelijk worden gehoord en meegewogen.

Juist bij een nationaal vraagstuk als de toekomstige ontwikkeling van Suriname is ruimte voor verschillende inzichten en een kritisch maatschappelijk debat essentieel voor goed en democratisch bestuur.

Tot slot: een uitnodiging tot inhoudelijk debat
Mijn boodschap is helder: het Nationaal Ontwikkelingsplatform alleen is niet voldoende. Suriname heeft sterke, onafhankelijke en wettelijk verankerde instituties nodig die de nationale ontwikkeling duurzaam bewaken.

Hieronder treft u mijn brief aan president mevrouw Geerlings-Simons van 2 juli 2026 aan. Ik nodig u uit de inhoud kritisch te beoordelen, het gesprek hierover te voeren en de brief te delen met besluitvormers en andere betrokkenen bij de institutionele toekomst van Suriname.

T. Sansaar
info@surinamekennisnetwerk.com

U kunt de brief aan de president hier downloaden. 


Documenten: