De achtste finales liggen achter ons en er zijn genoeg belangrijke lessen te trekken nu het toernooi de kwartfinales ingaat. Europese teams domineerden de achtste finales van het WK, waardoor Argentinië en Marokko de enige niet-UEFA-landen zijn die nog in het toernooi staan.



Marokko had Ismael Saibari niet nodig tegen Canada, maar de Atlasleeuwen zullen hem wel missen als ze hun prestatie van 2022 – het bereiken van de halve finale – willen evenaren.

Egypte, de andere Afrikaanse vertegenwoordiger in de achtste finales, had Argentinië flink in het nauw gedreven, maar viel ten prooi aan enkele twijfelachtige beslissingen en niet-genomen beslissingen. Hoofdcoach Hossam Hassan beschuldigde de scheidsrechters ervan Argentinië te bevoordelen, en hij was niet de eerste die dat deed.


De VS en president Donald Trump trokken naar de FIFA en kregen de rode kaart van Folarin Balogun teruggedraaid. Maar ze ondervonden dat er zoiets bestaat als sportieve gerechtigheid, in de vorm van een 4-1 nederlaag tegen België.

Lionel Messi hield de Argentijnse en Zuid-Amerikaanse hoop levend, maar vijfvoudig kampioen Brazilië paste tevergeefs het Italiaanse catenaccio toe; Colombia miste doelgerichtheid (één doelpunt in de laatste drie wedstrijden); en Paraguay hield vast aan zijn lastige identiteit, maar kon Frankrijk niet van de wijs brengen.

De enige UEFA-ploeg die in de achtste finales werd uitgeschakeld, was Portugal, dat met 1-0 verloor van Spanje in Cristiano Ronaldo’s laatste WK-optreden.

Strijd om Gouden Schoen losgebarsten
Messi zag een strafschop gestopt worden door Mostafa Shobeir, maar scoorde in de 83e minuut via een rebound zijn achtste doelpunt van dit WK – en een record 21e uit zijn carrière.


Kylian Mbappé bracht zijn totaal op zeven voor het toernooi en 19 uit zijn carrière met een benut strafschop in de 70e minuut tegen Paraguay.

Erling Haaland werkte twee voorzetten van Andreas Schjelderup af om met zeven doelpunten gelijk te komen met Mbappé.

Harry Kane’s strafschop tegen Mexico leverde hem zes doelpunten op.

Sportieve karma slaat toe
Poëtische gerechtigheid? Of was het simpelweg de Belgische superioriteit op elke positie?

De 4-1 uitschakeling van de VS door België in Seattle maakte een einde aan een hoopvolle tocht die recordpubliek trok, maar eindigde met de blootlegging van de beperkingen van het team.

De Rode Duivels doorbraken de pressie met lange ballen van Thibaut Courtois, vielen de vleugels aan via Dodi Lukebakio en Leandro Trossard, vonden Charles De Ketelaere met voorzetten en profiteerden van onzorgvuldigheid in de verdediging.

De VS was indrukwekkend in de alles-of-niets-aanpak tegen Paraguay in de openingswedstrijd en versloeg voor het eerst sinds 2002 weer een Europese tegenstander (Bosnië en Herzegovina), maar had moeite om het tempo te verhogen tegen Turkije en België.

Wat de rode-kaartbeslissing betreft, die diende alleen maar om de Rode Duivels te motiveren, en om Romelu Lukaku de kans te geven een door Trump geïnspireerde danspas te showen.

De Marokkaanse middenvelder Azzedine Ounahi (nummer 8) viert het scoren van het tweede doelpunt van zijn team samen met zijn teamgenoot, aanvaller Brahim Diaz (nummer 10), tijdens de achtste finale van het WK 2026 tussen Canada en Marokko in het Houston Stadium in Houston. (Foto: AFP)

Net als de VS hanteert Canada de tactiek 'eerst druk zetten, dan vragen stellen' – geen verrassing, aangezien de coach de voormalige Amerikaanse international Jesse Marsch is.

Marokko weerstond alles wat de Maple Leafs konden gooien en vond vervolgens openingen in de tweede helft van een 3-0 overwinning.

De Canadezen en hun zuiderburen moeten een alternatief ontwikkelen voor het constant en overal druk zetten.

Hard doorjagen en dubbeldekken werkt niet altijd, vooral niet tegen sterkere tegenstanders.

De Atlasleeuwen toonden aan dat ze niet op hun best hoeven te zijn om te winnen, en de opkomst van Soufiane Rahimi geeft hen een alternatief voor Saibari in de aanval.

Engeland verhoogde zijn niveau op de hoogte van Mexico-Stad
Mexico hoopte de Drie Leeuwen te ontmoedigen met de ijle lucht, het oorverdovende thuisvoordeel en een snel combinatiespel.

In plaats daarvan ontdekte El Tri dat het het tempo niet kon bijbenen, omdat verdedigers een stap achterbleven bij Jude Bellingham (twee doelpunten in twee minuten) en Anthony Gordon, die naar voren sprintte om een strafschop te versieren die Kane benutte in een 3-1 overwinning.

Messi is misschien de beste ooit, maar hij is niet onfeilbaar
Argentinië is kwetsbaar. Een 3-2 overwinning op Egypte, de tweede opeenvolgende nauwe ontmoeting tegen een Afrikaanse tegenstander, onthulde de defensieve zwaktes van de Albiceleste en mogelijk een te grote afhankelijkheid van Messi. Onderweg toonde Argentinië echter ook vindingrijkheid tegen zowel Egypte als Kaapverdië.


Messi zag een strafschop gestopt worden, maar kwam uiteindelijk toch opzetten tegen de Farao’s. Je zou denken dat Messi bijna foutloos is van de stip, maar dit werd genoteerd als zijn 34e gemiste strafschop ooit. Op het WK was dit zijn tweede gemiste strafschop van het toernooi – hij heeft er vier benut uit acht in totaal.


Messi is nog steeds de meest waardevolle speler van Argentinië, maar verdedigende middenvelder Leandro Paredes is uitgegroeid tot een sleutelfiguur in de 4-1-3-2-opstelling.

Maar als Haissem Hassan niet geblesseerd was geraakt, had Egypte wellicht standgehouden. Hassan is een buitengewone dribbelaar, en zijn assists op doelpunten (en afgekeurde doelpunten) bevatten een hoogstandje van ‘nutmegs’, ‘rabonas’ en schijnbewegingen.

WK-geschiedenis
Frankrijk – en bij uitbreiding de voetbalsport – was bijna ten onder gegaan aan de ultradefensieve tactieken van Paraguay. Maar het was niet de eerste keer.

Op weg naar het winnen van het WK van 1998 had Frankrijk moeite met La Albirroja; Les Bleus kwamen in Lens pas in de 114e minuut langs de Paraguayanen door een goal van Laurent Blanc.


Deze Paraguayaanse ploeg dreef de agressiviteit tot het uiterste – maar het moet gezegd worden dat veel Zuid-Amerikaanse wedstrijden veel verder gaan in wat wel 'dark arts' wordt genoemd.

Hoe hoger de inzet, hoe groter de rivaliteit, hoe wilder het kan worden. Dit werd een test voor het zelfvertrouwen en de kalmte van Frankrijk, en ook voor zijn vleugelspel.

Uiteindelijk wist Desire Doue langs verschillende Guarani-tegenstanders te breken om een strafschop te versieren, al was een VAR-beoordeling nodig om de overtreding van Diego Gomez te detecteren in de 1-0 overwinning.

Welkom bij de club
Lang verdwenen waren viervoudig kampioen Italië (niet gekwalificeerd) en Duitsland (uitgeschakeld in de 32ste finales). Gezelschap kregen ze van vijfvoudig kampioen Brazilië, dat nog nooit van Noorwegen heeft gewonnen (0W-3V-2G).


De kansen van de Selecao in de 2-1 nederlaag tegen de Noren: een gemiste strafschop van Bruno Guimarães en een misser van Endrick bij een doorbraak. Neymar benutte wel een strafschop in de 10e minuut van de blessuretijd, met wat misschien zijn laatste WK-balcontact was, zijn negende doelpunt in vier toernooien.


Spanje in de verdediging
Degenen die voorspelden dat Spanje kwetsbaar zou zijn achterin, moeten hun mening wellicht herzien, nadat La Roja zijn vijfde clean sheet noteerde met een 1-0 overwinning op Portugal. Mikel Oyarzabal (vier doelpunten) is scherp voor het doel, maar Lamine Yamal (één doelpunt) wat minder.