De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) raadt aan dat volwassenen niet meer dan 2000 mg natrium per dag consumeren, wat overeenkomt met ongeveer een theelepel zout. Voor kinderen geldt zelfs een nog lagere limiet. Toch blijft de inname van zout in de Amerika’s ver boven deze aanbevolen grenzen, wat een belangrijke risicofactor is voor hypertensie en hart- en vaatziekten—de belangrijkste doodsoorzaken in de regio.

In Latijns-Amerika en het Caribisch gebied ligt de gemiddelde zoutconsumptie tussen de 8 en 12 gram per dag, ruim boven de door WHO aanbevolen limiet van 5 gram. In landen als Argentinië, Brazilië en Mexico wordt gemiddeld zo’n 9 tot 10 gram zout per dag gegeten. Ook in Caribische landen zoals Jamaica en Trinidad en Tobago ligt de zoutinname hoog, tussen de 8 en 11 gram per dag. Deze overschrijding draagt bij aan de hoge prevalentie van hypertensie en cardiovasculaire aandoeningen in de regio.

Volgens Fabio da Silva Gomes, adviseur voeding en lichaamsbeweging bij PAHO (Pan American Health Organization), onderschatten de meeste mensen hoeveel zout zij daadwerkelijk binnenkrijgen. “Ongeveer 80% van het natrium in onze voeding komt niet van het zout op tafel, maar uit bewerkte en ultra-bewerkte producten zoals vleeswaren, snacks en ontbijtgranen,” zegt hij. De consumptie van deze producten stijgt sterk in de regio, wat het belang van regelgeving zoals waarschuwingen op verpakkingen vergroot.


Hoewel er verschillende soorten zout op de markt zijn, zoals zeezout, Himalayazout en tafelzout, bestaan ze voornamelijk uit natriumchloride en is het gezondheidsrisico bij overmatige consumptie vergelijkbaar. Sommige zoutvervangers bevatten minder natrium en meer kalium, wat gunstig kan zijn, maar deze worden niet aanbevolen voor zwangere vrouwen, kinderen of mensen met nierproblemen.

Belangrijkste obstakels: industrie en beleid
Een grote uitdaging bij het terugdringen van zoutinname is de invloed van de voedselindustrie. Bedrijven proberen vaak wetgeving te vertragen of te verzwakken door wetenschappelijke feiten te betwijfelen, vrijwillige maatregelen te promoten of juridische stappen te ondernemen tegen strengere regels.

Da Silva Gomes adviseert vooral het verminderen van bewerkte voedingsmiddelen en meer zelf koken om de zoutinname beter te beheersen. “Door recepten aan te passen en bewust te koken, kunnen mensen hun gezondheid en die van hun families beschermen.”

Verplichte regelgeving, zoals maximale zoutlimieten in bewerkte voedingsmiddelen en verplichte front-of-package waarschuwingen, blijken het meest effectief. Landen als Argentinië, Mexico en Colombia hebben deze waarschuwingen al ingevoerd, wat heeft geleid tot minder aankoop van zoutrijke producten. Ook het reguleren van marketing en het beperken van deze producten op scholen zijn belangrijke stappen.

PAHO ondersteunt landen bij het bevorderen van gezondere voeding, het versterken van beleid en het vergroten van de bewustwording. Dit sluit aan bij het WHO-doel om de zoutinname met 30% te verminderen. PAHO helpt met tools zoals de PAHO Regional Sodium Reduction Targets, trainingen en gratis online cursussen over regelgeving. Ook stimuleert PAHO de implementatie van waarschuwingen op verpakkingen om consumenten te helpen betere keuzes te maken.

Tijdens de Wereld Salt Awareness Week deelt PAHO informatie over de gezondheidsrisico’s van teveel zout en roept het op tot actie om de volksgezondheid te beschermen.

Met deze gezamenlijke aanpak hoopt de regio de hoge sterfte door hypertensie en hart- en vaatziekten te verminderen en zo een gezondere toekomst te creëren.