Goede Vrijdag is in de eerste plaats een dag met een diepe betekenis voor christenen. Het is de herdenking van de dood van Christus - een gebeurtenis die binnen het geloof staat voor verlossing, voor liefde die zichzelf geeft, en voor de belofte van hoop en een nieuwe toekomst. Maar tegelijk heeft deze dag een betekenis die verder reikt dan religie alleen.

In een samenleving als de Surinaamse, met haar veelheid aan geloven en overtuigingen, heeft de kern van deze dag ook iets universeels. Niet iedereen zal de betekenis van verlossing op dezelfde manier aanvaarden. Dat is een persoonlijke keuze. Maar de waarden die in deze historische gebeurtenis besloten liggen, liefde voor de medemens, opoffering, herstel en hoop zijn waarden die ons allemaal aangaan.

Maar herstel is niet mogelijk zonder vergeving.Niet als een zwakte, of als het wegkijken van fouten, maar als een bewuste keuze om niet vast te blijven zitten in wat ons verdeelt. In de samenleving waar spanningen, teleurstellingen en wantrouwen zich opstapelen, vraagt vergeving moed. Het vraagt dat we erkennen wat misging, maar ook dat we ruimte maken om verder te gaan. Niet door te vergeten, maar door niet te blijven vastzitten in verwijt. Misschien is juist dat een van de moeilijkste, maar ook meest noodzakelijke lessen van deze dag. 


Wat onze samenleving kenmerkt is wel dat wij, ondanks onze verschillen, in staat zijn om elkaars momenten van betekenis te erkennen en te respecteren. Wij herdenken niet alleen onze eigen dagen, maar ook die van de ander. Dat is geen vanzelfsprekendheid. Dat is een vorm van verbondenheid die in veel delen van de wereld ontbreekt. Maar verbondenheid is meer dan samen herdenken. Het vraagt om inhoud. Om keuzes. Om gedrag. En dat is moeilijker en uitdagender dan erkenning en mee herdenken. 

Op Goede Vrijdag gaat het een offer dat werd gebracht door Christus, voor de mensheid. In maatschappelijke zin vraagt dat om een vertaalslag. Wat betekent het vandaag om te herstellen wat mensen kapot hebben gemaakt? Wat betekent het om verantwoordelijkheid te nemen voor verdeeldheid, voor onrecht, voor wantrouwen? En misschien nog belangrijker, zijn we bereid om daar zelf iets voor op te geven?

In Suriname zal niet iedereen de religieuze betekenis van verlossing omarmen. Maar vanuit maatschappelijk oogpunt hoeft dat ook niet om de waarde van deze dag te begrijpen. Want nog voordat we het eens zijn over geloof, kunnen we het eens zijn over wat nodig is om als samenleving vooruit te komen. Liefde. Medeleven. Eensgezindheid. Het vermijden van tegenstellingen. Onbaatzuchtigheid. Dat zijn geen religieuze slogans. Dat zijn maatschappelijke voorwaarden. 

Maar ze vragen wel iets van ons. Van politieke organisaties betekent het dat geloof niet mag worden gereduceerd tot een boodschap voor het moment. Want zodra geloof onderdeel wordt van politieke strategie, verliest het iets van zijn kracht. Dan blijft de vorm over, maar verdwijnt de inhoud. Dan spreken we over eenheid, terwijl we verdeeldheid voeden. Dan benadrukken we liefde, maar handelen we niet altijd daarnaar. Woorden over eenheid moeten ook zichtbaar worden in beleid. In rechtvaardigheid. In keuzes die het algemeen belang dienen, ook wanneer dat niet de gemakkelijkste weg is. 

Van ons als samenleving vraagt het dat we verder kijken dan mooie woorden. Dat we kritisch blijven. Dat we elkaar blijven vasthouden, juist wanneer verschillen zichtbaar worden. Goede Vrijdag is daarmee niet alleen een dag van bezinning. Het is een uitnodiging.
Om niet alleen te geloven in de boodschap van liefde en herstel, maar om die ook vorm te geven. In hoe we handelen. In hoe we beslissen. In hoe we met elkaar omgaan. Suriname heeft al laten zien dat verbondenheid mogelijk is. Dit land is mogelijk het beste voorbeeld van waar op deze aardbol, mensen van uiteenlopende culturen, religiën en etniciteit daarmee weten samen te leven; de vraag is of we ook bereid zijn om de prijs ervan te betalen. Dat we niet blijven hangen in woorden, maar in daden laten zien wat voor samenleving we willen zijn. Dat we elkaar blijven zien, ook in verschillen. Dat we niet kiezen voor gemak, maar voor wat juist is. 

Wilfred Leeuwin