Column: President Jennifer Simons wordt flink beproefd

Tijdens de verkiezingscampagne heeft NDP-voorzitter Jennifer Simons – nu president – steeds benadrukt dat corruptie zonder pardon zal worden aangepakt. Wie zich daaraan schuldig maakt, ongeacht positie of politieke kleur, zal zich moeten verantwoorden. Die boodschap werd door veel kiezers gehoord als een duidelijke belofte: de tijd van vriendjespolitiek en selectieve rechtvaardigheid moest voorbij zijn.

Nu ligt die belofte op tafel. Niet als verkiezingsretoriek, maar als bestuurlijke realiteit. Want bij verschillende staatsbedrijven rommelt het inmiddels stevig. De misstanden stapelen zich op.

Bij LVV is onderzoek gaande naar diverse malversaties. Het onderzoek bij de Melkcentrale waar de vorige leiding betrokken is, is nog steeds niet afgerond. Des te pijnlijker is dat de nieuwe directeur en onderdirecteur van de Melkcentrale de eer aan zichzelf moesten houden nadat bekend werd dat zij contracten hadden getekend met het Staatsziekenfonds voor werkzaamheden tegen enorme bedragen. Hoewel zij hun kantoorruimte hebben ontruimd, is de afloop nog steeds niet duidelijk. Is hun ontslagbrief inmiddels ingediend? De samenleving wacht nog steeds op helderheid over wat er precies is gebeurd en welke consequenties daaraan verbonden worden.

Bij Grassalco werd president-directeur Wesley Rozenhout al in januari op non-actief gesteld. Het bedrijf speelt een belangrijke rol in de mijnbouwsector en beheert aanzienlijke belangen, waaronder ook activiteiten in Guyana. Rond Guysure blijft er ruis bestaan over de aandelenstructuur, waarbij vijf personen betrokken zijn. De kwestie heeft geleid tot spanningen en vragen, maar duidelijke uitleg blijft vooralsnog uit.

Ook bij het Staatsziekenfonds werd de directeur naar huis gestuurd. Daar werd eveneens ingegrepen, maar een volledig en transparant overzicht van de feiten en de verdere afhandeling ontbreekt nog. Wat is de uitkomst van het onderzoek? Waarom duurt het zo lang voordat de samenleving uitleg krijgt? Zelfs een marathonpersconferentie heeft geen duidelijkheid gebracht in de zaken die de wenkbrauwen doen fronsen.

Nu is er ook de situatie bij de Stichting voor Bosbeheer en Bostoezicht. Algemeen directeur Ruben Ravenberg is geschorst en zijn contract is opgezegd. Volgens het ministerie van Grondbeleid en Bosbeheer zou zijn aanstelling niet volgens de geldende regels zijn verlopen en er zijn twee contracten opgedoken. Minister en directeur alleen waren betrokken bij het tweede contract en het bestuur wist van niks. Ravenberg vecht de schorsing aan en heeft een advocaat in de arm genomen. Hij heeft zelfs aangekondigd vandaag gewoon op zijn werk te verschijnen. Het wordt dus hard tegen hard.


Het probleem is dat de samenleving te weinig duidelijkheid krijgt. Juist deze regering heeft transparantie en goed bestuur beloofd. Dat betekent niet alleen ingrijpen wanneer er iets misgaat, maar ook openheid geven over wat er gebeurt en hoe zaken worden afgehandeld.

Wanneer bestuurders worden geschorst, naar huis gestuurd of onder druk komen te staan zonder duidelijke uitleg, ontstaat vanzelf wantrouwen. En wantrouwen is dodelijk voor het vertrouwen dat staatsbedrijven nodig hebben om goed te functioneren.


Maar even belangrijk is dat het ook zichtbaar gebeurt. Want wanneer de samenleving niet ziet dat regels voor iedereen gelden, ontstaat het gevoel dat er opnieuw met twee maten wordt gemeten. En dat is precies de politieke cultuur waarvan kiezers dachten dat zij eindelijk verleden tijd was.