Reactie op regeringsstrategie 'Suriname bouwt aan duurzame toekomst'

Duurzaamheid is de basis voor continuïteit en overleving. Daarom is de enige manier is voor de ontwikkeling van Suriname ‘In harmonie met de natuur en met elkaar’ als duurzame pijlers. Als we de natuur slechts zien als een lucratieve economische bron, leidt dat tot de vernietiging van ons regenwoud, het verlies van biodiversiteit, een bedreiging van onze status als meest beboste en koolstofnegatief land en het einde van een leefbaar land. Het doet denken aan een parasiet die zich ‘ontwikkelt’ door de gastheerplant te doden.

Duurzame ondermijning van ontwikkeling
Suriname, het meest beboste land ter wereld ziet zijn koolstofnegatieve status bedreigd door ontbossing als gevolg van goudwinning, houtkap, grootschalige industriële chemische landbouw en de aanstaande exploitatie van enorme olie- en gasreserves in het kustgebied. Duurzaamheid zal hiervan het grootste slachtoffer worden. Het is dan ook goed dat duurzaamheid steeds meer centraal staat in de discussies over beleidsstrategieën. Maar duurzaamheid mag nooit een modewoord zijn om economische activiteiten te rechtvaardigen die de natuur ernstig schaden en tegelijkertijd een leefbaar land en een toekomst voor nieuwe generaties onmogelijk maken.

Falende regeringsstrategie
Daarom moeten ontwikkelingsvisies, regeringsplannen en commerciële initiatieven kritisch worden beoordeeld op basis van duurzaamheid op de lange termijn. Dit geldt ook voor het artikel Suriname bouwt aan duurzame toekomst van de Minister van Ruimtelijke Ordening en Milieu, M. Dasai, dat is gebaseerd op de rapporten Groene Ontwikkelingsstrategie (GDS) en Structuurvisie Ruimtelijke Ordening. Het valt op dat in geen van deze drie bijdragen wordt aangegeven wat onder ontwikkeling wordt verstaan, terwijl het algemeen bekend is dat de 'ontwikkelingsmodellen' van de afgelopen 50 jaar hebben gefaald. Ontwikkeling is het mobiliseren van eigen potentieel in een duurzaam project onder eigen beheer. Het klakkeloos gebruiken van duurzame ontwikkeling, terwijl het wereldbeeld vijandig blijft tegenover de natuur, heeft geleid tot het zoeken naar schone energie voor een vuil systeem.

In de twee regeringsrapporten wordt 'ontwikkeling' opgeofferd ten behoeve van 'duurzame groei', aangedreven door industrialisatie en ondersteunende diensten, met als belangrijke sectoren ICT, financiën en toerisme. De beleidskeuzes van de regering staan haaks op een gezonde ontwikkelingsstrategie, zoals de Chinalco deal.

Deze focus op groei negeert alternatieven, zoals de bewering in de Groene ontwikkelingsstrategie  (Scenario 1, p. 33) dat meer landbouw een negatieve ontwikkeling is, waardoor we in 2026 onze koolstofnegatieve status zullen verliezen, vooral door grootschalige landbouw.

Honderdduizenden hectaren landbouwgrond in meer dan 500 oude plantages, die met primitieve technologie konden bloeien, kunnen worden hersteld voor landbouw zonder het bos te beschadigen. De hele rechteroever van de Commewijne is daar een voorbeeld van.

Leefbaarheid
In Suriname worden steeds meer delen onleefbaar, vooral voor Inheemse en Tribale gemeenschappen, door ontbossing, bodemuitputting, en talloze bedreigingen voor de volksgezondheid en voedselzekerheid door water- en luchtvergiftiging. Het is niet genoeg alleen maar te wijzen op de gevaren waar iedereen het over heeft zonder dat dit wordt omgezet in concrete beleidsmaatregelen. Dit biedt geen oplossing, maar wekt de indruk dat critici de wind uit de zeilen wordt genomen, terwijl men doorgaat met de strategie van groei zonder ontwikkeling die alle regeringen sinds de onafhankelijkheid hebben gevolgd.

Alternatieve strategie
Leven in harmonie met de natuur biedt de beste voorwaarden voor ontwikkeling en kan voldoende middelen opleveren voor een welvarend land en een gelukkig volk. Enkele voorbeelden zijn ecotoerisme, medicinale planten, bosvruchten, organische landbouw, fondsen voor het behoud van het bos. De ernstige gevaren die ons land bedreigen, hebben geleid tot een bundeling van verschillende organisaties in het Suriname Amazone Collectief. Dit netwerk bestaande uit VIDS, KAMPOS, Stichting Wetenschappelijke Informatie, Caribbean Reality Studies Center en SURIBRAZ Academic Network, werkt aan een nieuwe ontwikkelingsstrategie voor Suriname in harmonie met de natuur.

Het Suriname Amazone Collectief beoogt  de dreigende ecologische ineenstorting van Suriname te helpen stoppen, de positie van het land als meest bebost en koolstofnegatief land te beschermen en nieuwe ontwikkelingsmogelijkheden te vinden. Ontbossing door roekeloze houtkap, milieuschadelijke mijnbouw en grootschalige gemechaniseerde en chemische landbouw door milieuonvriendelijke groepen, vormen een enorme bedreiging voor mens en natuur.

Regeringen moeten de praktijk van gehoorzaam bestuur leren, in plaats van hun verworven macht los van het volk voor eigen voordeel te gebruiken en van bovenaf een ‘nationaal’ beleid op te leggen dat ons land kapot maakt en ons volk verarmt. Degenen die bij de komende verkiezingen de opdracht krijgen om de aspiraties van ons volk waar te maken, moeten hier goed nota van nemen!

Door middel van dialoog, onderzoek en actieprogramma’s werkt het Suriname Amazone Collectief aan een alternatieve strategie in harmonie met de natuur die het Surinaamse volk voldoende welvaart zal brengen in een leefbaar Suriname waar wij allen recht op hebben.

Suriname Amazone Collectief (Coördinator, Jack Menke)