Suriname is op de internationale persvrijheidsindex vier plekken gedaald: van positie 28 met een algemene score van 76,11 in 2024, naar positie 32 met een score van 74,49 in 2025. Desondanks blijft het land binnen de categorie van landen met een redelijke tot acceptabele persvrijheid. Het land scoort hoog als het gaat om het respecteren van de vrijheid om te informeren, aangezien aanvallen op journalisten zeldzaam zijn en er een grote diversiteit aan media bestaat. Dit blijkt uit de evaluatie van Reporters Without Borders, een organisatie die wereldwijd persvrijheid monitort.

Net als in 2024 merkt Reporters Without Borders op dat, hoewel persvrijheid is gegarandeerd in de grondwet, het Wetboek van Strafrecht nog steeds zeer streng is. Hierin staan artikelen opgenomen over "smaad jegens de regering", met gevangenisstraffen tot zeven jaar. De organisatie benadrukt dat de vrije pers regelmatig kritische berichten over de regering publiceert. Dit leidt soms tot druk en intimidatie door de overheid, wat weer resulteert in zelfcensuur onder journalisten.

Hoewel fysieke aanvallen op journalisten wereldwijd de meest zichtbare schendingen van persvrijheid zijn, vormt economische druk een minstens zo grote en veel sluipender bedreiging. De economische indicator op de RSF World Press Freedom Index heeft in 2025 een kritiek laag niveau bereikt, waardoor de wereldwijde stand van zaken op het gebied van persvrijheid voor het eerst als een "moeilijke situatie" wordt geclassificeerd.

Redelijke persvrijheid
Suriname heeft dit jaar voor de economische indicator een score van 69,66 behaald, wat resulteert in een positie op plek 13. Echter, het land scoort minder goed op de indicatoren veiligheid en sociale gelijkheid. Op het gebied van politieke stabiliteit staat Suriname slechts op plek 42, terwijl de meest kritieke factor het gebrek aan stabiele en moderne wetgeving is, wat het land op positie 47 plaatst. Ondanks deze factoren behoudt Suriname zijn status als een land met redelijke persvrijheid.

Reporters Without Borders wijst erop dat persvrijheid wereldwijd een zorgwekkende daling ondergaat, waarbij economische druk een grote rol speelt. Dit is grotendeels te wijten aan de concentratie van eigendom binnen de media, de invloed van adverteerders en financierders, en de beperkte, afwezige of ondoorzichtige overheidssteun. Volgens gegevens van Reporters Without Borders bevinden veel nieuwsmedia zich in een moeilijke positie: ze balanceren tussen het behouden van redactionele onafhankelijkheid en het veiligstellen van hun economische voortbestaan.

Economische onafhankelijkheid
Anne Bocandé, hoofdredacteur en onderzoeker bij Reporters Without Borders, houdt een krachtig pleidooi voor economische onafhankelijkheid binnen de media. "Het garanderen van vrijheid, onafhankelijkheid en pluraliteit in het huidige medialandschap vereist stabiele en transparante financiële omstandigheden. Zonder economische onafhankelijkheid kan er geen vrije pers zijn. Wanneer nieuwsmedia financieel in de problemen komen, raken ze verwikkeld in een race om publiek te trekken, ten koste van kwaliteitsverslaggeving. Ze kunnen ten prooi vallen aan oligarchen en overheden die hen willen uitbuiten. 

Wanneer journalisten verarmen, hebben ze niet langer de middelen om weerstand te bieden aan de vijanden van de pers – degenen die desinformatie en propaganda verspreiden. De media-economie moet dringend worden hersteld naar een staat die bevorderlijk is voor journalistiek en de productie van betrouwbare informatie. Dit is inherent kostbaar. Er bestaan oplossingen die op grote schaal moeten worden ingezet. De financiële onafhankelijkheid van de media is een noodzakelijke voorwaarde voor het garanderen van vrije, betrouwbare informatie die het algemeen belang dient."