Met pijn in ons hart hebben wij moeten aanzien wat er wederom is gebeurd met onze binnenstad en de mooiste straat van Paramaribo. Als ex-leerling van de Hendrikschool en ex-werknemer van Assuria en DSB is de Gravenstraat en nu de Henck Arronstraat een onlosmakelijk deel van mijn historie en van vele andere Surinamers.

Vaak horen wij van politici en nu ook kandidaat politici hoe zij ons uit de de brand zullen helpen. Het komt er vaak op neer dat er meer geld naar onze instituten moet zonder een uitvoerbaar plan hoe wij aan dat geld zullen komen. Zodra de politici aan de macht zijn, merken wij dat de middelen er niet zijn en de execution power te wensen overlaat.

Op het net kwam ik een zeer interessante toespraak tegen van de heer Karel Eckhorst die uitlegde dat de staat 5 jaren geleden slechts 50 procent van de reguliere uitgaven kon betalen met haar reguliere inkomsten. Anno vandaag is er een significante verbetering maar kan de staat nog steeds niet 20% van de lopende uitgaven dekken met de reguliere inkomsten. Zou dat de reden kunnen zijn waarom onderhoud, overuren, toelagen etc. met grote vertragingen worden uitbetaald?

Een paar dagen geleden vroeg ik aan een paar kennissen of ze mij konden uitleggen hoeveel 4 miljard USD is. Dit magische getal is namelijk de schuldenlast die alle Surinamers terug moeten betalen met rente aan de schuldeisers. Ik kreeg een prachtig antwoord dat 4 miljard USD een 4 met negen nullen is. Het antwoord dat ik zocht was iets tastbaars dat ik ook aan mijn zoontje van 7 jaar kan uitleggen. Na wat speurwerk en de prachtige woonbeurs die wij hadden kwam ik tot de ontdekking dat je met 4 miljard USD voor 160.000 gezinnen (dus voor ieder Surinaams huishouden) een sleutelklare stenen woning kunt bouwen van 65 m2 met een waarde van 25.000 USD. Om deze woning (die wij niet hebben en ook niet zullen krijgen) te kunnen afbetalen zal ieder Surinaams gezin maandelijks 7.000 SRD moeten aflossen naast de huidige kosten die wij al hebben. Voor iedere Surinamer is dat 1.750 SRD per maand gedurende zeker 20 jaren ongeacht jouw leeftijd.

U begrijpt dat wij deze fikse lasten en onze reguliere uitgaven alleen zullen kunnen betalen als wij onze huidige manier van denken en werken drastisch omgooien. Het verhaal dat er geld moet naar de verschillende instituten horen wij al meer dan 50 jaren zonder enig resultaat.

Wat wij nu nodig hebben zijn samenwerkende doeners die de mouwen opstropen en iedere Surinamer uitnodigen om hun steentje bij te dragen om dit prachtig land uit de brand te helpen.

U moet Suriname zien als een groot kasteel met een enorme tuin die wij van onze voorouders in bruikleen hebben gekregen. In dit kasteel kunnen 100 mensen wonen, maar wij zijn er met slechts 6 mensen. Als wij met z’n zessen naar elkaar wijzen om iets te doen dan blijft er niemand over om het kasteel te onderhouden. De tuin zal dan helemaal overwoekerd raken en het kasteel raakt in verval.

In andere landen wonen 100 mensen in het kasteel en blijft het kasteel mooi, zelfs als 50 mensen naar elkaar wijzen. Wij hebben die luxe helaas niet. Wij moeten met die 6 mensen er iets moois van maken.

Ik schrijf dit artikel omdat ik deze denk- en werkwijze al enkele jaren met succes samen met de buurtbewoners toepas in mijn eigen buurt in Morgenstond.

Brasa,
Roshan Jadnanansing