Ik dank de heer Nagessar voor zijn reactie en zijn poging om het publieke debat te bevorderen. In deze reactie zal ik inhoudelijk ingaan op zijn argumenten. Nagessar stelt dat ambtenaren hun politieke rechten slechts beperkt kunnen uitoefenen op basis van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur (abbb) en beleidsvrijheid. 

Dit standpunt houdt echter geen stand tegenover het legaliteitsbeginsel, de kern van de democratische rechtsstaat. Beperkingen op grondrechten vereisen een expliciete wettelijke basis, wat zowel in de Surinaamse Grondwet als in internationale mensenrechtenverdragen is verankerd. De abbb’s zijn richtlijnen voor goed bestuur, maar kunnen nooit  zelfstandig grondrechten beperken. De enige uitzondering is het leger, waarvoor een expliciet wettelijk verbod geldt.

Nagessar beweert dat goed bestuur beperkingen rechtvaardigt, maar zonder wettelijk kader schendt dit het rechtszekerheidsbeginsel en bevordert het willekeur. Beleidsvrijheid moet binnen de wet blijven en kan geen fundamentele rechten beperken. Internationale verdragen, zoals het IVBPR en het AVRM, vereisen dat beperkingen “bij wet” worden
vastgesteld, wat Nagessar verzuimt te vermelden.

Het probleem is niet de politieke participatie van ambtenaren, maar het falen van de overheid om duidelijke wetgeving te creëren. Een rechtsstaat beschermt zijn burgers tegen willekeur. Totdat expliciete wetgeving anders bepaalt, behouden ambtenaren dezelfde rechten als andere burgers.

Nagessar's argumenten onderstrepen onbedoeld het belang van het legaliteitsbeginsel. Een overheid kan geen willekeurige regels opleggen zonder wettelijke basis. Daarom blijft de politieke participatie van ambtenaren een onaantastbaar grondrecht.

Drs. Raôul U. Hellings B.Pol.

Het gehele artikel kunt u hier downloaden.


Documenten: