De industrialisatiepolitiek van SU

Langs welke nieuwe weg zal het industrialisatieproces zich voltrekken? zullen we met ons allen het bauxiettraject volgen, of het gastraject, of beide trajecten? Naar onze mening moeten we beide trajecten volgen omdat wedden op een paard er zoveel inherente risico’s zijn, die wij niet allemaal kunnen overzien en die wij beter kunnen voorkomen.  

                                            

1. Duurzame economische en sociale ontwikkeling te brengen voor de totale bevolking en diversificatie van de economie te bevorderen.

2. Het overbruggen van alle verschillen over de ontwikkelingsrichting van het land, die bij de verschillende politieke en niet politieke organisaties hardnekkig blijven bestaan.

3. Het ontplooien van een brede maatschappelijke discussie teneinde overeenstemming te krijgen voor de te volgen ontwikkelingsvisie voor het komende decennium.

4. Het doen opnemen van het voorgenomen algemeen geaccepteerd industrialisatie beleid in de verkiezingsprogramma’s van de politieke partijen.

Suriname is begiftigd met een aantal natuurlijke hulpbronnen en wat doen we ermee teneinde welvaart en welzijn voor de gehele bevolking te brengen? In concreto gaat de schrijver zich concentreren op de trits, bauxiet, gas en waterkracht en de uitvoering van een aantal projecten, die duidelijk in samenhang met elkaar staan en in een tijdlijn weer te geven voor de periode 2025-2035, om het een en ander aanschouwelijk te maken zonder verdere onderbouwing te geven.

Geen bauxietmijn heeft tot gevolg dat er geen aluinaardeplant komt, geen aluminiumsmelter en geen geïntegreerde aluminiumindustrie en we liggen met onze gekruiste armen lekker in onze hangmat uit te rusten van het niets doen (voor hoelang?) en blijven op de oliedollars te wachten, en hopen dat de lang verwachte ontwikkeling vanzelf zal komen aanwaaien. “Het bauxiet kan dus nog 100 jaar of langer in de grond blijven” aldus de visie van de universitair geschoolde deskundigen. Geen gas betekent dan ook geen aluinaardeplant en geen verdere industrialisatie.

De regering zal samen met Staatsolie en Petronas moeten besluiten om al het gas van blok 52 niet te exporteren maar in zijn geheel te gebruiken voor de Alumina Refining, energie opweking (EBS en SPCS) en eventueel andere afgeleide producten zoals kookgas, kunstmest enz. enz. teneinde de diversificatie van de economie te waarborgen. Geen waterkrachtenergie houdt verder in dat er ook geen aluminiumsmelter komt en kunnen er geen verdere downstream activiteiten ontplooid worden zoals de productie van aluminiumprofielen, pijpen, platen enz. enz.

Dus de logische conclusie is dat als men een geïntegreerde bauxiet – aluminiumindustrie wil ontwikkelen en de verdere diversificatie van de economie ter hand wil nemen, dan is het noodzakelijk dat de twee genoemde energie bronnen gas en waterkracht ook verder moeten worden ontwikkeld.

De planning van de activiteiten voor de Alumina Refining en voor de gasproductie dienen gelijktijdig plaats te vinden en wel zodanig op elkaar afgestemd te zijn, waardoor de productie van aluinaarde en gas op hetzelfde moment zal moeten aanvangen. Evenzo geldt het ook voor de productie van aluminium en de energie uit waterkracht en met name denken wij hierbij aan het Kabalebo Hydro Power Project.

- januari  2025 – juni 2026 

Feasibility study mijnontwikkeling, rehabilitatie spoorweg, rehabilitatie en uitbreiding haven Apoera, geologische surveys en ESIA; goedkeuring van de investering door investeerder en Chinese staatsorganen.

Constructie mijn, spoorweg en de haven 2 jaar 

- Juni 2028: Start productie. Chinalco MO Appendix G – Indicative Timeline of the Project. 

Feasibility study begint 6 maanden na de ondertekening van de mineralenovereenkomst, aannemende dat deze plaats vindt eind maart 2025 en duurt 18 maanden en zal dus eind maart 2027 opgeleverd worden. (artikel 4.1 Chinalco MO). In deze periode wordt ook de ESIA studie uitgevoerd.

- April 2028 – december 2031:

Constructie 3 jaar en 9 maanden.

Johan Tjang-A-Sjin

johan@tjang-a-sjin.com