Korpschef blundert 2 keer in kort tijdsbestek!

Dat korpschef Bryan Isaacs last heeft van een gelding- c.q. scoringsdrang wordt met de dag duidelijker. De man en zijn staf beleggen met de regelmaat van de klok nietszeggende persconferenties, waarbij heel demonstratief in beslag genomen vuurwapens, breekwerktuig en (drugs)parafernalia worden getoond. Dit om de indruk te wekken dat er gewerkt en gescoord wordt in de strijd tegen de criminaliteit. 

Wat echter verzwegen wordt in al deze briefings, zijn de oplossingspercentages  in de interventieperiodes waarover zogenaamd verslag wordt gedaan aan de gemeenschap. Het is immers publiek geheim dat de grensdistricten en het binnenland een walhalla zijn voor criminelen van allerlei allooi, en dat smokkel van allerlei contrabande hoogtij viert, zonder dat de politie daar wat aan doet. 

Wat u voorgehouden wordt is maar een tipje van de ijsberg en u zult versteld staan van het aantal zaken dat onopgelost blijft, onder andere omdat politiepersoneel wordt onttrokken aan de politiedienst om lijfwacht voor hoogwaardigheidsbekleders te spelen. Ad informandum geef ik mee dat de korpschef amper enkele dagen na de launch van zijn operatie kerstbrood, in de media aangaf dat zij succesvol is. Echt een mededeling die de wenkbrauwen doe fronzen ,  als in ogenschouw wordt genomen hoeveel berovingen en inbraken er dagelijks plaatsvinden.

Echter, wat de man de afgelopen dagen gepresteerd heeft, slaat echt alles! Eerst bracht hij de euvele moed op om zijn handtekening te plaatsen onder een dagorder die de strekking heeft de fundamentele rechten van vrije meningsuiting en recht op privacy (rechten die ook politiemensen toekomen) zonder enige wettelijke grondslag  te moeten beperken. Het is toch te gek voor woorden dat elke politieambtenaar vanaf gisteren,  toestemming aan de korpschef moet vragen om een foto van zichzelf  in politie-uniform, als profielfoto voor zijn of haar facebook account te mogen gebruiken, en dat de voorlichtingsdienst van de politie zonder overleg met de individuele politieambtenaar, zijn of haar foto op de KPS page mag plaatsen.

De man ging vervolgens een stap verder, door nog voordat het tuchtrechtelijk onderzoek dat ik gemakshalve case rasta noem, is afgerond, uitlatingen te doen aan de pers, daarmee afbreuk doend aan de gedragscode en instructie ambtenaren van politie die ook hem verbieden om over lopende zaken rekenschap te geven aan anderen behalve degenen aan wie hij uit hoofde van zijn ambt verantwoording verschuldigd is. Wat de zaak nog delicater maakt, is dat de korpschef ambtshalve tuchtrechter is in het korps. 

Tuchtzaken bij de politie hebben een vertrouwelijk karakter. Door een lopende zaak publiekelijk te bespreken schaadt hij de privacy van de agent in kwestie en de vertrouwelijkheid van het proces, maar geeft hij ook zijn vooringenomenheid kennen. De agent in kwestie, mag er nu al van verzekerd zijn dat hij vanwege deze vooringenomenheid geen eerlijk proces krijgt, en al helemaal niet nu hij de publieke opinie door deze ondoordachte uitspraak nog meer tegen zich heeft gekregen. 

Het grote publiek mag zich uitlaten over deze zaak, de korpschef niet, omdat hij als tuchtrechter een oordeel zal moeten vellen. Hij is als tuchtrechter de bewaker van het proces, die moet zorgen dat alle belangen, dus ook die van de betrokken agent, gediend worden. Dat is onderdeel van het zorgvuldigheidsbeginsel, een der beginselen van behoorlijk bestuur waaraan elk overheidshandelen moet voldoen, en dat nu met de voeten betreden wordt door de korpschef. De vraag die hierbij rijst is of de korpschef voor zulks laakbaar niet in gebreke gesteld moet worden door de minister of de president! Het antwoord is JA. Of dat zal gebeuren beantwoord ik ook meteen, NEE! Daar zijn Amoksi en Santokhi te oneerlijk voor!

Overigens, de schijnbare voortvarendheid en no nonsense approach van de korpschef legt, als je het mij vraagt, niets anders dan het manipulatieve karakter van de politiebaas bloot. Deze stelling vloeit voort uit het feit dat een politie-inspecteur, die zich aan 2 ernstige vormen van mensenrechtenschendingen schuldig heeft gemaakt (in het openbaar klappen van een inheemse vrouw die van haar betogingsrecht gebruik maakte, en het op beestachtige wijze mishandelen c.q. folteren van arrestanten), onder het mom van tuchtrechtelijk en strafrechtelijk onderzoek thuis werd gezet, om vervolgens kort daarna onder de neus van de procureur-generaal ongestoord zijn dienst te hervatten en uit te voeren. Van het tuchtrechtelijk en strafrechtelijk onderzoek is nooit meer iets gehoord. De aspirant in case rasta zal hoogstwaarschijnlijk de dans niet ontspringen, omdat hij geen politie officier is en geen bescherming geniet van Isaacs en zijn superieuren.